Nordkapp 2017 – Σκυταλοδρομία!

Από πορθμείο σε πορθμείο...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

30/6/2017

Εγκαταλείπουν σιγά – σιγά τα δέντρα οι σαράντα Africa Twin καθώς πέρασαν τον αρκτικό κύκλο και πλέον κινούνται σε αφιλόξενο τοπίο. Παγετώνες, χαμηλή βλάστηση και ήλιος που καίει αλλά δεν σε ζεσταίνει, είναι η συντροφιά του ταξιδιού!

 

Δύο πράγματα κυριάρχησαν στην χθεσινή μέρα, η σκυταλοδρομία των φέρι μποτ, στα οποία ανεβοκατέβαιναν όλη μέρα - πέντε συνολικά – με τον χρόνο ενδιάμεσα να πιέζει για να μην χαθεί ούτε ένα, καθώς μετά έβγαινε εκτός πλαισίου το πολύ αυστηρό πρόγραμμα.

 

 

Βέβαια τον ρυθμό τώρα τον έδινε ο Kevin Benavides, που μετά τον Paulo Goncalves είναι ο δεύτερος πρωταθλητής που επισκέπτεται το Nordkapp 2017, όχι σαν απλός επισκέπτης όμως, αλλά οδηγώντας μαζί με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, δίνοντας τον ρυθμό πολλές φορές! Αν και τηρούν τα όρια ταχύτητας με ευλάβεια, υπάρχουν στιγμές που μπορεί το γκάζι να ανοίξει λίγο περισσότερο, ειδικά στους άδειους από αυτοκίνητα δρόμους στους οποίους κινούνται.

το πρόγραμμα είχε και μία πιο... κοντινή επίσκεψη στον παγετώνα:

 

Μετά τα ιδιαίτερα μαθήματα οδήγησης με τον Paulo Goncalves, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος είχε τώρα την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά τον Kevin Benavides με τον οποίο μίλησαν χθες βράδυ ζωντανά σε όσους παρακολουθούν την εξέλιξη του Nordkapp 2017, μέσα από τα social media. Δείτε –ξανά- το video:

 

 

 

Φεύγοντας λοιπόν από το Bronnoysund, με το όνομα που προφέρεται περίεργα, ο Γιώργος και η παρέα των Africa Twin, συνεχίζουν να κινούνται μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, απολαμβάνοντας τον διαρκή ήλιο. Ο Αρκτικός Κύκλος είναι λίγο πριν το Bronnoysund και στην δική τους περίπτωση τον πέρασαν μέσα σε ένα από τα πολλά φέρι μποτ που αναγκάστηκαν να πάρουν, με τον Γιώργο να αντιλαμβάνεται εκείνη την στιγμή, όταν είδε την σχετική αναγραφή από το παράθυρο, πως διέσχιζε τον Αρκτικό Κύκλο, ο οποίος δεν είναι μάλιστα σταθερός, αλλά η διάμετρός του υπολογίζεται κάθε χρόνο με βάση την κίνηση της Γης, μετατοπιζόμενη μερικά μέτρα…

Σχεδόν τέσσερα εκατομμύρια κόσμου κατοικούν μέσα στον Αρκτικό Κύκλο, με την Νορβηγία να έχει αναλογικά τον μεγαλύτερο πληθυσμό! Οι άνθρωποι εκεί λοιπόν είναι πλήρως εξοικειωμένοι με τις ακραίες καιρικές συνθήκες και φυσικά με τα τεράστια διαστήματα ημέρας και νύχτας! Σχεδόν 24ωρες ημέρες θα ζήσει και ο Γιώργος από τώρα και στο εξής, ξεκινώντας από το Glomfjord σήμερα το πρωί!

 

Η μεγαλύτερη έκπληξη βέβαια ήταν για τον Benavides, που ήρθε κατευθείαν από την Αργεντινή και τις υψηλές θερμοκρασίες, για να οδηγήσει στο κρύο και να επισκεφτεί ένα από τους πιο χαμηλά σε υψόμετρο παγετώνες, που συναντάς σε κοντινή απόσταση από τον πολιτισμό.

 

Το ανάγλυφο ολόκληρης της περιοχής που διέσχισαν εχθές, μοιάζει με ξεφτισμένο ύφασμα, βυθισμένο στην θάλασσα. Το νερό εισδύει στην στεριά σχηματίζοντας αναρίθμητους κολπίσκους και νησάκια κάνοντας αδύνατο να κινηθείς ευθεία χωρίς να χρειαστείς γέφυρα η πλοίο για να περάσεις απέναντι! Πρακτικά αδύνατο να μην βρίσκεται κανείς σε μία διαρκή αίσθηση θαυμασμού, από την οποία ο Πυρπασόπουλος δεν νομίζει πλέον πως θα ξεφύγει, μέχρι και το τέλος του ταξιδιού!

 

 

 

η διαδρομή της 4ης οδηγικής ημέρας

 

 

Τα μοτο-ταξί στο Ναϊρόμπι αλλάζουν συνήθειες

Για την εμφάνιση αυτή φταίει Ολλανδός καλλιτέχνης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/6/2018

Σε ολόκληρη την Αφρική, αλλά και πολλές χώρες της Ν. Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, οπουδήποτε δηλαδή οι ανάγκες μετακίνησης αυξάνονται αντιστρόφως ανάλογα με το εισόδημα, κυριαρχούν τα moto-taxi. Ίσως η πιο πολυτελής πλευρά τους είναι η εικόνα που παρουσιάζουν στην Γαλλία, όπου Honda Goldwing περιμένουν να σε παραλάβουν από το αεροδρόμιο, για παράδειγμα, προσφέροντας κράνος με σκουφάκι μίας χρήσης, αδιάβροχα όταν χρειάζεται καθώς και μπόλικο χώρο για αποσκευές. Εδώ το ζητούμενο δεν είναι το χαμηλό κόστος, αλλά η ταχύτητα μετάβασης μέσα από τον μόνιμα μποτιλιαρισμένο αστικό ιστό του Παρισιού…

Στην Αφρική οι κατά κύριο λόγο εισαγόμενες από την Ινδία μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούν οι μοτο-ταξιτζήδες, προσφέρουν μία φθηνή λύση μετακίνησης την ώρα που οι δημόσιες συγκοινωνίες απέχουν έτη φωτός από την επάρκεια. Αποκαλούνται με διάφορα ονόματα, όμως σε ολόκληρη την ανατολική Αφρική έχει επικρατήσει το «Μπόντα Μπόντα» χωρίς κανείς να ξέρει πώς προέκυψε η ονομασία αυτή. Το πιθανότερο είναι να έχει βγει μεταφράζοντας τον μονοκύλινδρο ήχο…

Με τις περισσότερες αφρικανικές χώρες να επιτρέπουν την εισαγωγή ινδικών μοτοσυκλετών, όπως των Bajaj, χωρίς την επιβολή πρόσθετων δασμών και με την χρηματοδότηση για μοτοσυκλέτες να γίνεται για πρώτη φορά διαθέσιμη, οι μοτοσυκλετιστές στην Αφρική αυξάνονται με τεράστιο ρυθμό. Είναι χαρακτηριστικό πως σε ορισμένες χώρες μιλάμε για ποσοστά αυξήσεων στις πωλήσεις σε μία τάξη μεγαλύτερη του 12.000% μέσα σε μία πενταετία, καθώς από εκεί που πωλούνταν μερικές εκατοντάδες μοτοσυκλέτες, οι παραγγελίες ξεπέρασαν τα χιλιάδες μοντέλα.

Με αυτή την τρομακτική αύξηση νέων μοτοσυκλετιστών, είναι λογικό να ανθήσει και το επάγγελμα του μοτο-ταξιτζή που εξίσου γρήγορα άρχισε να πάσχει από κορεσμό. Οι πρώτοι ταξιτζήδες γνώρισαν την ευκαιρία της οικονομικής ανεξαρτησίας σε χώρες που κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να συμβεί, κι έτσι σύντομα το αποτέλεσμα ήταν να υπάρχουν πολλοί περισσότεροι από όσους πρακτικά μπορούσε να σηκώσει η ζήτηση. Σε αυτό βοήθησε απόλυτα και η πλήρης απουσία νομικού πλαισίου και σχεδιασμού, που διέπει το σύνολο των χωρών που δραστηριοποιούνται οι  «Μπόντα Μπόντα». Για να καταπολεμήσουν την υπερπροσφορά, οι μοτο-ταξιτζήδες της Αφρικής άρχισαν να καστομάρουν τις μοτοσυκλέτες τους, ώστε να τραβήξουν τα βλέμματα, αποτελώντας ελκυστικότερη λύση για τον υποψήφιο πελάτη. «Και στην ζούγκλα το ίδιο κάνουν τα ζώα για να προσελκύσουν το θηλυκό ή το θήραμά τους. Υπάρχουν πουλιά που διακοσμούν τις φωλιές τους με κάθε χρωματιστό αντικείμενο που θα βρουν», είναι η εξήγηση που δίνει ένας από αυτούς για την πρακτική που ακολουθούν.

Μέχρι εδώ όμως τα πράγματα δεν είχαν γίνει τσίρκο. Τσίρκο θα γινόντουσαν μόνο όταν ένας Ολλανδός συγγραφέας – καλλιτέχνης, θα συνεργαζόταν με έναν σχεδιαστή μόδας από την Ουγκάντα, διαμορφώνοντας μερικούς μοτο-ταξιτζήδες σε πραγματικό θίασο, αλλάζοντας παράλληλα τις συνήθειες των μοτο-ταξί.

Ο Ολλανδός Hoek ονόμασε την καλλιτεχνική αυτή παρέμβαση «Παραφροσύνη Μπόντα Μπόντα» αν και η τρέλα ήταν μάλλον δική του. Έπεισε μερικούς μοτο-ταξιτζήδες πως μονάχα με το customάρισμα των μοτοσυκλετών δεν θα ξεχωρίσουν κι έπρεπε να κάνουν το ίδιο και για τους εαυτούς τους. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες και έχει οδηγήσει τον Hoek σε δύο εκθέσεις φωτογραφίας, αν και τυπικά η ονομασία είναι λάθος. Κι αυτό γιατί παρόλο που στην ανατολική Αφρική ο όρος «Μπόντα Μπόντα», είναι ο πιο συνηθισμένος, συγκεκριμένα στο Ναϊρόμπι την πρωτεύουσα της Κένυας, τα μοτο-ταξί ονομάζονται «πίκι-πίκι». Είναι μία μικρή παρέμβαση βέβαια αυτή, μπροστά στην μόδα που ξεκίνησε ο Ολλανδός στο Ναϊρόμπι, την στιγμή που στην διπλανή Ουγκάντα, οι μοτο-ταξιτζήδες προσπαθούν να ξεχωρίσουν προσφέροντας στους πελάτες κράνη και ανακλαστικά γιλέκα… ενώ πλέον οργανώνονται μέσα από εφαρμογές κινητών που επίσης τα τελευταία χρόνια η χρήση τους έχει εκτοξευθεί

 

Πηγή έπνευσης του Ολλανδού μεταξύ άλλων είναι οι: Mad Max Driver, Machette, Vibze, Ghost Rider, Red Devil, Lion, The Rasta Driver αν και πολλοί στο Ναϊρόμπι δεν αναγνωρίζουν ορισμένες από τις προελεύσεις αυτές, αγνοώντας πχ, τον "Machette"