Marc Marquez μπροστά από Agostini, Rossi σε νίκες! - 1ος όχι όμως και επίσημα

Οι Sprint δεν μετράνε στα ιστορικά ρεκόρ - Όμως βγάζουν πρωταθλητή
Marquez μπροστά από Agostini και Rossi σε νίκες 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/9/2026

Η διπλή νίκη του Marc Marquez στην Αραγωνία τον έφερε πρώτο στη λίστα των αναβατών με τις περισσότερες νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σε όλες τις κατηγορίες από καταβολής του, με τον Ισπανό να ξεπερνά τους θρύλους Giacomo Agostini και Valentino Rossi. Όχι όμως και επίσημα.

Με τη νίκη στον Sprint και στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ο Marc Marquez έφτασε αισίως τις 123 νίκες, με 103 πρωτιές σε κυρίως αγώνα και 20 ακόμη σε Sprint. Έτσι ο Ισπανός μπορεί να καυχιέται ότι έχει πλέον περισσότερες νίκες από τον τεράστιο Giacomo Agostini, από την άλλη όμως το δικό του ρεκόρ δεν έχει το ίδιο ειδικό βάρος αφού οι Sprint δεν προσμετρώνται στα επίσημα ιστορικά στατιστικά του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Η απόφαση να μην προσμετρώνται οι Sprint στα επίσημα "ιστορικά" στατιστικά πάρθηκε τη σεζόν του 2023 όταν και ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται οι μικρότερης διάρκειας αγώνες του Σαββάτου που έχουν κάτι λιγότερο από τους μισούς γύρους από εκείνους του κυρίως αγώνα της Κυριακής -περιορίζονται στους 10. 

Στην μη καταμέτρησή τους στα επίσημα στατιστικά συμφώνησε από την αρχή τόσο Dorna όσο και η FIM θέλοντας να προστατέψει με αυτό τον τρόπο τα ιστορικά ρεκόρ που έχουν πετύχει στο παρελθόν οι προηγούμενοι μεγάλοι αναβάτες του αθλήματος, όπως είναι ο Giacomo Agostini και ο Valentino Rossi (βρίσκονται πρώτος και δεύτερος αντίστοιχα στη σχετική λίστα), μια κίνηση που μοιάζει δικαιολογημένη αλλά πατά πάνω σε σαθρή βάση, για την μεγαλύτερη αλλαγή που έχει γίνει στο αγωνιστικό σκέλος της κορυφαίας κατηγορίας στα 70 και πλέον χρόνια της.

Η συγκεκριμένη λογική μπάζει για τους εξής λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με ανάλογη απόφαση που είχε πάρει η Dorna για το άλλο μεγάλο και δημοφιλές Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, εκείνο των Superbikes. Όταν άλλαξε το φορμάτ και εκεί και προστέθηκε ο αγώνας Superpole η διοργανώτρια αρχή δεν φρόντισε να προστατέψει τα ρεκόρ που είχαν πετύχει προηγουμένως οι θρύλοι των Superbike και ο συγκεκριμένος μικρότερης διάρκειας αγώνας απολαμβάνει κάθε επισημότητα.

Ο δεύτερος λόγος αφορά τους συνολικούς αγώνες του πρωταθλήματος, οι οποίοι έχουν αυξηθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια. Πλέον το πρωτάθλημα έχει μια σεζόν με 22 αγώνες, οι οποίοι είχαν ανέβει στους 16 το 2002, όταν ξεκίνησε η MotoGP εποχή. Πριν ήταν λιγότεροι, ενώ όταν ξεκίνησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1949 είχε μόλις έξι (6) αγώνες στο πρόγραμμά του. 

Να προσθέσουμε επίσης το γεγονός ότι έως και τη 10ετία του '80 πολλοί αναβάτες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος έτρεχαν παράλληλα και σε άλλες κατηγορίες διεκδικώντας νίκες και πρωταθλήματα, με τον Agostini να αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, λόγω του μυθικού ρεκόρ νικών που έχει στην κατοχή του. Οι σύγχρονοι αναβάτες δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα σε καμία περίπτωση έτσι όπως έχουν αυξηθεί οι αγώνες για όλους, οπότε αυτό από μόνο του τούς αδικεί σε μεγάλο βαθμό.

Με την αύξηση των αγώνων τα προηγούμενα ρεκόρ, που είχαν γίνει άρχισαν να απειλούνται και να καταρρίπτονται σε πολλές περιπτώσεις στην πάροδο του χρόνου, οπότε το επιχείρημα για την προστασία τους από την Dorna δεν είναι και πολύ ισχυρό αφού αν οι διοργανωτές ήθελαν να τα διαφυλάξουν δεν θα προχωρούσαν σε αύξηση των αγώνων, πόσο μάλλον τόσο δραστική.

Μάλιστα χάνει ακόμη περισσότερη ισχύ αν σκεφτεί κανείς ότι οι αγώνες Sprint προσμετρώνται κανονικά στην ανάδειξη πρωταθλητή στο τέλος της χρονιάς. Μπορούν δηλαδή να επηρεάσουν τον αριθμό πρωταθλημάτων που μπορεί να κερδίσει ένας αναβάτης και αυτό σύμφωνα με τη λογική των διοργανωτών απειλεί επίσης ιστορικά ρεκόρ αφού δίνεται η δυνατότητα σε έναν αναβάτη να κερδίσει ένα πρωτάθλημα μέσω αγώνων που δεν μετράνε στην στατιστική!

Ίσως έχει έρθει ο καιρός να αναθεωρηθεί η απόφαση για την προστασία των ρεκόρ αφού το ίδιο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έχει αλλάξει και μεγαλώσει πολύ λόγω και των εμπορικών πιέσεων που του ασκούνται. Είναι ένα μηχανοκίνητο άθλημα με παγκόσμιο κοινό που μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο και για αυτόν το λόγο όλο και περισσότερες χώρες φιλοξενούν ή θέλουν να φιλοξενήσουν Grand Prix, όπως άλλωστε γίνεται και στη Formula 1.

Μέχρι να αλλάξει κάτι στα χαρτιά, αν ποτέ γίνει κάτι τέτοιο -δεν συζητείται καν-, η φροντίσει ο ίδιος ο Ισπανός με την απόδοσή του, ο Marquez βρίσκεται πίσω σε νίκες από τον Agostini που έχει 122 αλλά και από τον Valentino Rossi που ακολουθεί πίσω από τον συμπατριώτη του με 115, έναν εξίσου εξωφρενικό νούμερο (ίσως και περισσότερο) με δεδομένο ότι ο Γιατρός δεν αγωνίστηκε ποτέ παράλληλα, όπως και ο Marquez.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Αφορμή για τις δηλώσεις του στάθηκαν οι συζητήσεις της Prima Pramac με άλλους κατασκευαστές
motomagJorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/4/2024

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την εκκίνηση του αγωνιστικού τριημέρου στην COTA, για τον τρίτο γύρο των MotoGP, ο Jorge Martin δήλωσε με αφορμή τις φήμες που θέλουν την Pramac να φεύγει από την Ducati, ότι για τον ίδιο προτεραιότητα έχει το εργοστάσιο του Borgo Panigale και όχι η δορυφορική ομάδα με την οποία βρέθηκε μία ανάσα από τον τίτλο πέρυσι.

Ήδη ο Gino Borsoi, Team Manager της Prima Pramac Racing έχει δηλώσει ότι αυτή η σεζόν είναι και η τελευταία που ο Jorge Martin θα βρίσκεται στην ομάδα. Από την άλλη, όπως φαίνεται, η Pramac βρίσκεται στην αναζήτηση για αλλαγή στρατοπέδου, με τις Yamaha και KTM να είναι οι πρώτες που πήραν το βήμα των διαπραγματεύσεων. Όπως ήταν λοιπόν φυσικό, η ερώτηση θα ερχόταν και για τον ίδιο τον Martin για το αν θα ήθελε να παραμείνει στην ομάδα, ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα πρέπει να τρέξει στην σέλα διαφορετικού κατασκευαστή.

​Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Ο Jorge Martin, χωρίς κανένα δισταγμό, ξεκαθάρισε την θέση του, βάζοντας ως προτεραιότητά του την Ducati και όχι την Pramac. Πολύ λογική η κίνηση του Ισπανού αν κανείς σκεφτεί ότι ο Team Manager της ομάδας του έχει ήδη ξεκαθαρίσει την δική του θέση του για την νέα χρονιά, όσον αφορά την συνεργασία με τον Martin.

Σύμφωνα με τον “martinator”, στόχος του είναι μία θέση στην σέλα της εργοστασιακής Ducati. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται λίγο πριν την εκκίνηση του τρίτου γύρου των MotoGP και με τον Ισπανό να βρίσκεται αυτή την στιγμή στην κορυφή της γενικής βαθμολογίας, έχοντας δείξει μεγαλύτερη συνέπεια από τους δύο βασικούς αντιπάλους του για την εργοστασιακή σέλα, Marc Marquez και Enea Bastianini.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Όπως είναι φυσικό λοιπόν, οι συζητήσεις της Prima Pramac με άλλους κατασκευαστές αλλά και οι δηλώσεις του Gino Borgoi, δεν θα επηρεάσουν την πορεία του Martin. Σίγουρα θέλει να πιέσει καταστάσεις, σε μία χρονιά που βρίσκει και τους τρεις βασικούς διεκδικητές της τελευταίας εργοστασιακής θέσης, μετά την ανανέωση του Bagnaia, στην λήξη του συμβολαίου τους, με τα αποτελέσματα να είναι αυτά που σε μεγάλο βαθμό θα κρίνουν τις αποφάσεις του ιταλικού εργοστασίου.

Jorge Martin – Προτεραιότητά του η Ducati και όχι η Pramac

Οι πιέσεις του Martin δεν σταματούν εκεί, καθώς ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται ότι η Aprilia έχει βάλει στο στόχαστρό της τον Ισπανό. Ο Aleix Espargaro, πάνω στον οποίο έχει βασίσει το εργοστάσιο του Noale την επιστροφή του στο υψηλότερο σκαλί των αγώνων μοτοσυκλέτας, είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία αυτή την στιγμή στο grid. Με το σενάριο της απόσυρσής του να γίνεται όλο και πιο πιθανό στα τέλη της σεζόν του 2024, είναι λογικό ότι η Aprilia ψάχνει τον αντικαταστάτη του. Ο Martin, έχοντας επιδείξει ταχύτητα και συνέπεια, αλλά και γνωρίζοντας ορισμένα από τα μυστικά της Ducati θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ καλή επιλογή για το δεύτερο ιταλικό εργοστάσιο που συμμετέχει στα MotoGP. Ειδικά μετά και την απώλεια του Quartararo, ο οποίος ανανέωσε με την Yamaha μέχρι και το 2026.

Αναμφίβολα, η Ducati έχει μέχρι και σήμερα την καλύτερη μοτοσυκλέτα στην σχάρα εκκίνησης, με πολλούς αναβάτες να θέλουν να βρεθούν στην σέλα μίας Desmosedici GP και ο Martin έχει ξεκαθαρίσει τους στόχους του. Οι συνομιλίες του με την Aprilia θα μπορούσαν να αποτελέσουν απλώς έναν ακόμα μοχλό πίεσης, όμως ταυτόχρονα ανοίγει και έναν ακόμα δρόμο για τον ίδιο, στην περίπτωση που η Ducati αποφασίσει ότι δεν τον θέλει στην εργοστασιακή της ομάδα.