Ελληνικά Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας: Προειδοποιούν με παραίτηση KTM & Team33MGR! – Η απάντηση της ΑΜΟΤΟΕ

Ελληνική Ταχύτητα

Επικαιρότητα

Ελληνικά Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας: Προειδοποιούν με παραίτηση KTM & Team33MGR! – Η απάντηση της ΑΜΟΤΟΕ

Για άλλη μία χρονιά δεν υπάρχουν εγκαίρως ημερομηνίες διεξαγωγής

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/1/2020

Ξεκινά η αγωνιστική δραστηριότητα στην Ελλάδα, με τα ίδια προβλήματα που υπήρχαν και τα προηγούμενα χρόνια, την αδυναμία δηλαδή διεξαγωγής των περισσότερων αγώνων μέχρι και ένα βήμα πριν την τέλεσή τους και την μη έγκαιρη ενημέρωση για το πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς.

Το αγωνιστικό πρόγραμμα είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να γίνονται ακριβώς στο τέλος κάθε αγωνιστικής σεζόν. Να ανακοινώνεται δηλαδή αμέσως το προσωρινό πρόγραμμα αγώνων για την επόμενη χρονιά. Αυτό βοηθά στον προγραμματισμό των ομάδων που στην Ελλάδα η συντριπτική πλειοψηφία των εμπλεκομένων έχει μία άλλη βασική απασχόληση εις βάρος της οποίας, ασχολούνται με τους αγώνες. Έχουν δηλαδή μία δουλειά, άσχετη μερικές φορές με τον χώρο της μοτοσυκλέτας, και από την εργασία αυτή αντλούν τα μεγάλα έξοδα που απαιτούνται για ένα μηχανοκίνητο άθλημα, όπως επίσης δεσμεύουν και πολύτιμο χρόνο.

Αυτό ισχύει για όλους στους συμμετέχοντες. Επιπρόσθετα υπάρχει ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα για τις λιγοστές εταιρίες που χορηγούν ομάδες και αγωνιζομένους, και που χωρίς αυτές δεν θα μπορούσε να υπάρξει πρωταθλητισμός αλλά ούτε και αγώνες στην Ελλάδα. Ακόμη και αυτού του επιπέδου που έχουμε τώρα. Οι εταιρίες πρέπει να γνωρίζουν από πριν το πρόγραμμα της χρονιάς ώστε να μπορούν να δεσμεύσουν πόρους και να προγραμματίσουν τις υπόλοιπες εκδηλώσεις τους, που κατά περίπτωση είναι πιο σημαντικές από την συμμετοχή στους αγώνες... Αν τελευταία στιγμή τους καλέσουν να είναι σε δύο σημεία ταυτόχρονα, εμπλέκοντας μάλιστα τους ίδιους ανθρώπους, τότε η ζημιά που θα υποστούν είναι διπλή.

Μεγαλύτερο πρόβλημα από όλους αντιμετωπίζει το αγωνιστικό τμήμα της KTM SEE, κι αυτό γιατί είναι το μόνο που υπάρχει στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Κανένας άλλος αντιπρόσωπος δεν έχει ένα ξεχωριστό αγωνιστικό τμήμα που να εμπλέκεται μάλιστα σε όλα τα πρωταθλήματα, στην Ταχύτητα, στο Enduro και στο Motocross για παράδειγμα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν, που ακριβώς από εκεί ξεκίνησε μία διαμαρτυρία για την πολύμηνη καθυστέρηση στην ανακοίνωση του προγράμματος.

Από τον κ. Στάθη Κοσμίδη λοιπόν, υπεύθυνου KTM SEE Racing & Support Team στάλθηκε επιστολή στην ΑΜΟΤΟΕ που προειδοποιεί με απόσυρση από ΌΛΑ τα πρωταθλήματα μοτοσυκλέτας, αν μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή δεν έχουν αρχίσει να λαμβάνουν Επίσημο Αγωνιστικό Ημερολόγιο. Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε και σε Έλληνες δημοσιογράφους, ενώ αντίστοιχα μέσα στο Σαββατοκύριακο και η αγωνιστική ομάδα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, Team33MGR, ανακοίνωσε την παραίτησή της για το γεγονός πως αδυνατεί να κρατήσει ένα στοιχειώδες επίπεδο συνεργασίας με τους χορηγούς και τους υποστηρικτές, από την στιγμή που δεν έχουν ημερομηνίες διεξαγωγής.

Στις ενδιάμεσες ημέρες μιλήσαμε με τους περισσότερους αγωνιζομένους και οι παραπάνω θέσεις τους βρίσκουν σύμφωνους. Φαίνεται από την πλευρά μας, πως δεν υπάρχει κανείς που αυτή την στιγμή να λέει πως «δεν πειράζει» ή δεν «είναι σημαντικό» που ακόμη δεν έχουν ημερομηνίες διεξαγωγής και έτσι οι παραπάνω θέσεις εκφράζουν την συντριπτική πλειοψηφία των αγωνιζομένων στην Ελλάδα αυτή την στιγμή!

Επικοινωνήσαμε με εκπρόσωπο της ΑΜΟΤΟΕ για να έχουμε την δική τους τοποθέτηση στο θέμα, και με μία θετική έκπληξη ακούσαμε πως έχουν δίκιο οι ομάδες να παραπονούνται. Στην ΑΜΟΤΟΕ μας είπαν, δεν έφτασαν ως εδώ επίτηδες ή από αδιαφορία, αλλά από ανυπέρβλητα προβλήματα, πολλά από τα οποία αποτελούν παθογένειες που μαστίζουν την χώρα σε κάθε βαθμίδα, πόσο μάλιστα στους αγώνες μοτοσυκλέτας…

Το πρώτο βήμα είναι πως υπάρχει συμφωνία, το δεύτερο που είναι και το δυσκολότερο, είναι να υπάρξει λύση και μάλιστα άμεσα.

Αυτό όπως φαίνεται είναι ένας γρίφος άλυτος και μάλιστα η ΑΜΟΤΟΕ έχει καλέσει στο παρελθόν όποιον θέλει να συνδράμει προς επίλυση.

Αύριο θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα για το Motocross κάτι που ήταν προγραμματισμένο έτσι κι αλλιώς να γίνει αυτή την εβδομάδα, όπως μας είπαν, συμπληρώνοντας πως πολύ θα ήθελαν να το είχαν κάνει καιρό πριν, αλλά ήταν αδύνατο να συμφωνήσουν με τις ξεχωριστές λέσχες που αναλαμβάνουν τον κάθε αγώνα.

Στην ταχύτητα είναι ακόμη πιο σύνθετα τα πράγματα, καθώς μόλις τις προηγούμενες ημέρες ήρθαν σε συμφωνία με promoter, την εταιρία Iron Team, που θα αναλάβει την διεξαγωγή για τα επόμενα τρία χρόνια. Να μην επαναλαμβανόμαστε με όσα έχουμε ήδη γράψει. Πρόκειται για θετικό βήμα που όμως η ομοσπονδία άργησε πολύ να το ολοκληρώσει. Γνωρίζοντας τις παραμέτρους της συμφωνίας, ήταν πράγματι αρκετά δύσκολο να κάνει κάτι τέτοιο.

Για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, η πρόσθετη δυσκολία είναι πως θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία και με τις πίστες στην Ελλάδα. Αυτές που έχουμε. Την πίστα των Σερρών που -ευτυχώς- έχει πρόγραμμα που σιγά-σιγά κλείνει από ημερομηνίες, την πίστα των Μεγάρων και την προσωρινή που στήνεται μέσα στο αεροδρόμιο της Τρίπολης. Και που χρειάζεται πρόσθετες ενέργειες απλά για να μιλήσει κανείς μαζί τους…

Στο Dragster δεν έχουν στείλει ακόμη την απάντησή τους στην ΑΜΟΤΕ, οι λέσχες που το διοργανώνουν. Στο Enduro υπάρχουν τα αντίστοιχα προβλήματα και στο τέλος συγκεντρώνονται μία σειρά από λόγους για τους οποίους φτάσαμε ως εδώ.

Βλέπετε στην Ελλάδα δεν έχουμε μία Dorna ώστε να την δείξουμε όλοι μαζί με το δάχτυλο και να πούμε αυτός φταίει. Υπάρχει μία ομοσπονδία που προέρχεται από τις λέσχες μοτοσυκλέτας και η οποία προφανώς και φταίει όταν δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες. Σε ποιους βασίζεται η ομοσπονδία για να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες; Στις λέσχες μοτοσυκλέτας ανά την Ελλάδα. Οι λέσχες απαρτίζουν την ομοσπονδία και οι λέσχες αναλαμβάνουν και την διεξαγωγή των αγώνων, με δικά τους άτομα. Έτσι αν στις Σέρρες τα τελευταία δύο χρόνια ακυρώνονται αγώνες και συμψηφίζονται με άλλους γιατί δηλώνουν αδυναμία τέλεσης, η ευθύνη πηγαίνει εκεί και ταυτόχρονα ΔΕΝ πρέπει να τους δείξει και κάποιος με το δάχτυλο. Διότι πολύ απλά κάνουν ό,τι κάνουν και κινδυνεύουν και με χρεωκοπία, είναι ακριβό πράγμα να διοργανώσεις αγώνα, πόσο μάλιστα έναν αγώνα με πολύ λίγους θεατές και ακόμη πιο λίγους χορηγούς.

Κάπου εκεί είναι και η πραγματική αιτία του προβλήματος, στην συμμετοχή του κόσμου στις λέσχες μοτοσυκλέτας, όλων μας δηλαδή απέναντι στα κοινά προβλήματα του μοτοσυκλετιστικού κόσμου. Συχνά λέμε στο ΜΟΤΟ πως η παρουσίαση των Ελληνικών αγώνων είναι από τα πιο ακριβά ρεπορτάζ με βάση την απήχησή τους. Λίγοι θα πάνε να δουν έναν αγώνα superbike, για παράδειγμα, και λίγοι θα ασχοληθούν και με το ποιος κέρδισε το πρωτάθλημα. Καθαρά επιχειρηματικά μιλώντας δεν θα έπρεπε να το κάνουμε και για αυτό και δεν υπάρχει και κάποιος άλλος που να το κάνει στον ίδιο βαθμό ενασχόλησης με εμάς. Το βλέπουμε ως καθήκον μας όμως. Ρωτώντας τον κόσμο θα σου πει «γιατί να πάω;» - «δεν έχει συμμετοχές και θέαμα», πράγμα που δεν αντιπροσωπεύει απόλυτα την πραγματικότητα καθώς θέαμα και μάχες έχουμε και μάλιστα εντυπωσιακές. Θα συμπέσουμε με τις παθογένειες του ελληνικού μοτοσυκλετισμού συνεχίζοντας, διότι θα βρεθούμε να επιχειρηματολογούμε με ανθρώπους που έχουν άποψη για το ελληνικό πρωτάθλημα χωρίς ποτέ να το δουν από κοντά. Περιμένουν να φτάσουμε σε επίπεδο BSB για να ασχοληθούν, ξεχνώντας πως το BSB έφτασε εκεί κλιμακωτά, από κάπου ξεκίνησε…

Η ΑΜΟΤΟΕ λοιπόν αντιμετωπίζει προβλήματα στην διεξαγωγή των αγώνων και στην ανάληψη αυτών, προβλήματα όμως που ξεκινούν από την βάση της, δηλαδή τις λέσχες μοτοσυκλέτας. Αλληλοκατηγορίες, έλλειψη γενικής εικόνας και προσωπικά συμφέροντα και βλέψεις, συμπληρώνουν το ήδη μεγάλο πρόβλημα.

Ο προβληματισμός μας παραμένει για την ιδανικότερη λύση…

Επισυνάπτουμε αυτούσιες τις επιστολές που στάλθηκαν στην ΑΜΟΤΕ μέχρι αυτή την στιγμή:

Επιστολή Αγωνιστικού τμήματος KTM SEE προς ΑΜΟΤΟΕ

Με λύπη διαπιστώνουμε πως κάθε διαβεβαίωση σας περί έγκαιρης συμπλήρωσης και εξαγγελίας επίσημου αγωνιστικού ημερολογίου (πρόγραμμα αγώνων) δεν τηρείται ποτέ.

Ο τρόπος σας παρατείνει την αγωνία και την υπομονή όλων των εμπλεκομένων αλλά και αποτρέπει οποιονδήποτε θα ήθελε να εμπλακεί.

Εταιρίες πρέπει να προγραμματίσουν άλλες δράσεις τους, μαγαζιά τις υποχρεώσεις τους, άνθρωποι τις άδειες και δουλείες τους.

Η ανοχή μας δεν θα επιτρέψουμε να γίνει ενοχή.

Για τον λόγο αυτό ενημερώνουμε- δημοσιεύουμε -ανακοινώνουμε πως

αν δεν έχετε παρουσιάσει το Επίσημο Αγωνιστικό Ημερολόγιο του 2020 έως και την επόμενη Παρασκευή 17/1/2020 η εταιρίας μας ΚΤΜ SEE με τις επίσημες αγωνιστικές ομάδες ΚΤΜ και HUSQVARNA θα αποσυρθεί και δεν θα συμμετάσχει σε κανένα από αυτά τα πρωταθλήματα που ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ αποφασίσετε να ανακοινώσετε.

Με εκτίμηση

Στάθης Κοσμίδης

KTM SEE Racing & Support Team

------------------

Επιστολή – Καταγγελία Αγωνιστικής ομάδος TEAM33MGR προς ΑΜΟΤΟΕ

Αγαπητοί κύριοι/ες του ΔΣ της ΑΜΟΤΟΕ

Δυστυχώς για μια φορά ακόμα διαπιστώνουμε την αδυναμία της ομοσπονδίας στο να προκηρύξει έγκαιρα το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας

Τα τελευταία χρόνια,σε όλες τις προσπάθειες μας αυτή η κατάσταση μας φέρνει σε αδιέξοδα ,και οικονομική ζημία τόσο δική μας,όσο και τον χορηγών μας

Θεωρώντας πλέον αδύνατη την εύρεση πόρων (Δεν υπάρχει ακόμα Επίσημο Αγωνιστικό Ημερολόγιο του 2020 )για μια αξιοπρεπή εμφάνιση ,σας καθιστούμε υπεύθυνους για την μη συμετοχή μας στο πρωτάθλημα του 2020

Team33MGR

Στάμου Βασίλης, Βελής Είπογλου

Ετικέτες

πανελλήνιο πρωτάθλημα

ΠΠΤ

https://bit.ly/MOTO_678

Ελληνική Ταχύτητα

Ζήσε τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ με τον Σάκη Συνιώρη

Τρεις μέρες με έναν πρωταθλητή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2017

Η σχέση του Σάκη Συνιώρη με το ΜΟΤΟ ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις τυπικές που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν αγωνιζόμενο και σε ένα μέσο που καλύπτει δημοσιογραφικά τους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Με τον αδερφό του, τον Άλκη Συνιώρη, να είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του ΜΟΤΟ από το 1998, ο Σάκης συμμετείχε μαζί μας σε πολλά συγκριτικά τεστ supersport και superbike εκείνη την εποχή. Όταν λέμε συμμετείχε, εννοούμε ότι ερχόταν και μας βοηθούσε στα πάντα και δεν περιοριζόταν απλώς να κάνει μερικούς χρονομετρημένους γύρους στην πίστα. Υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που μπορείς να διηγηθείς από εκείνα τα χρόνια, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσουμε κάποιες, τότε σίγουρα η επιστροφή οδικώς από τις Σέρρες μετά από ένα γιγαντιαίο συγκριτικό, όπου το Yamaha R6 που οδηγούσα εγώ έμενε από βενζίνη κάθε 110 χιλιόμετρα επειδή… το γκάζι ήταν συνεχώς τέρμα ανοιχτό για να μπορώ να μείνω κοντά στην ουρά της R1 που οδηγούσε ο Σάκης.

Φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη συμβολή του στα πρώτα μαθήματα οδήγησης σε πίστα που έγιναν στην Ελλάδα από το ΜΟΤΟ το 1999, όπου μαζί με τον Άλκη, έδωσαν απλόχερα τις γνώσεις τους σε όλους τους συμμετέχοντες. Όπως καταλαβαίνετε η σχέση μας έγινε περισσότερο φιλική, παρά επαγγελματική και ίσως αυτή να είναι η αιτία που ποτέ δεν του έχουμε κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά για τις αγωνιστικές επιτυχίες του, αφού νοιώθουμε ότι όποτε γράφουμε κάτι γι΄αυτόν είναι σαν να… περιαυτολογούμε! Όπως κι αν έχει, πέρσι κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημά του και η πρόσκλησή του να παρακολουθήσουμε μαζί του τον πρώτο αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

Παλιά αγαπημένη

Φέτος τρέχει ξανά στην κορυφαία κατηγορία Superbike, όμως αντί για την Ducati 1198S Panigale που είχε πέρσι, τώρα βρίσκεται πάνω στη σέλα της δικής του Aprilia RSV4R Factory του 2014. Κυριολεκτικά δικής του μοτοσυκλέτας, αφού την έχει αγοράσει. Το καλό είναι ότι με αυτή τη μοτοσυκλέτα έχει ήδη πάρει ένα πρωτάθλημα και την ξέρει μέχρι την τελευταία βίδα της. Από την άλλη μεριά βέβαια, το 2014 ήταν πριν τρία χρόνια και οι μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού είναι πιο νέες από τότε, οπότε η προετοιμασία της για το φετινό πρωτάθλημα από την ομάδα του Μάκη Χρήστου (Christou Racing Team) δεν ήταν μια εύκολη δουλειά ρουτίνας. Οι αναρτήσεις της Ohlins είναι ουσιαστικά παραγωγής και ο Σταυρός Γεωργακόπουλός χρειάστηκε να κάνει τα μαγικά του στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, καθώς οι συνθήκες στην πίστα λόγω του δυνατού αέρα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Η σκόνη που μετέφερε ο αέρας, έκαναν την άσφαλτο να γλιστράει έξω από το μονοπάτι που καθάριζαν στο πέρασμά τους οι μοτοσυκλέτες. Κάθε άνοιγμα του γκαζιού έξω από αυτό το στενό πέρασμα καθαρής ασφάλτου, έκανε το traction control να επεμβαίνει πρόωρα, κόβοντας την δύναμη του κινητήρα. Η Aprilia του Σάκη έχει δύο ρυθμιζόμενα traction control, το normal της RSV4R APRC παραγωγής και ένα εξωτερικό OEM για αγωνιστική χρήση. Ο κινητήρας είναι ουσιαστικά και αυτός normal, αφού πέραν της εξάτμισης και της αντίστοιχης ρύθμισης του ψεκασμού ride by wire, δεν υπάρχουν άλλες σοβαρές επεμβάσεις. Ακόμα και ο κεντρικός διακόπτης με το κλειδί και τα όργανα είναι όπως όταν βγήκε η μοτοσυκλέτα από το εργοστάσιο. Αν υπάρχει κάτι σε αυτή την RSV4R Factory που δεν θα βρεις σε καμία άλλη, είναι το χειροποίητο carbon φαίρινγκ που έφτιαξε εδώ στην Ελλάδα ο Νίκος Τσεμπερλής. Η δουλειά που έχει κάνει σε επίπεδο ποιότητας και φινιρίσματος αξίζουν ξεχωριστή αναφορά, όποτε μην τα στριμώξουμε όλα σε μία παράγραφο.

Η Παρασκευή ήταν μια περίεργη ημέρα για τους αναβάτες και τις ομάδες τους, καθώς ο δυνατός αέρας επηρέαζε τόσο πολύ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών, που δύσκολα μπορούσε κάποιος να κάνει ρυθμίσεις για τον αγώνα της Κυριακής. Η σκονισμένη πίστα έξω από την ιδανική γραμμή και οι ριπές πλάγιου ανέμου που έτρωγαν οι μοτοσυκλέτες μπαίνοντας και βγαίνοντας από τις στροφές, δεν σε άφηναν να δεις με καθαρό μάτι αν φταίει η μοτοσυκλέτα ή ο αέρας για τη συμπεριφορά της, ενώ η άσφαλτος ξαναγέμιζε με χώμα. Άλλωστε, ακόμα κι αν έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να συμπεριφέρεται σωστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή που ο αέρας θα έκοβε σύμφωνα με τις προβλέψεις, όποια δουλειά θα είχες κάνει θα ήταν άχρηστη. Μαζέψαμε όσο περισσότερο ήλιο, κρύο και αέρα μπορούσαμε και δώσαμε ραντεβού για τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Δύσκολη αρχή με Happy End

Το Σάββατο ο αέρας είχε ηρεμίσει κάπως, όμως η πίστα δεν ήταν ακόμα στα καλύτερά της. Στα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Σάκης επικεντρώθηκε ξανά στη ρύθμιση των αναρτήσεων καθώς το πιρούνι φάνηκε να έχει πιο σκληρό ελατήριο από το ιδανικό και η πρόσφυση πίσω δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούσε. Αλλαγή ελατηρίων εμπρός και πολλές δοκιμές με τη ρύθμιση του πίσω αμορτισέρ έφεραν την μοτοσυκλέτα κοντά στο σημείο που έπρεπε, όμως στις εξόδους των στροφών η πρόσφυση ήταν ακόμα ελλιπής με αποτέλεσμα το traction control να κόβει αρκετά την δύναμη του κινητήρα. Μέχρι να ξεκινήσουν τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο Σάκης χρησιμοποιούσε το traction control που έχει η μοτοσυκλέτα παραγωγής και όχι το after market. Μπαίνοντας για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κάνει έξι γύρους με τις ίδιες ρυθμίσεις και μετά δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει το after market traction control ελπίζοντας ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικό στις εξόδους και θα κερδίσει τα πολύτιμα δεκατάκια του δευτερολέπτου που χρειάζεται για την Pole Possition. Δυστυχώς όμως το after market σύστημα δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα ένα βίαιο hisiding. Ο απολογισμός της πτώσης περιελάμβανε τα λαβωμένα χειροποίητα carbon φαίρινγκ, μια κατεστραμμένη μανέτα φρένου και ένα στραβό μαρσπιέ. Όμως αυτά φτιάχνονται. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα δύο κοπανημένα δάχτυλα του δεξιού χεριού, που είχαν πρηστεί τόσο πολύ ώστε ήταν δύσκολο ακόμα και να βγάλεις το γάντι!

Η ομάδα κάνει ότι μπορεί για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα γρήγορα σε λειτουργική κατάσταση, πριν ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος των επίσημων χρονομετρημένων. Όμως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν το δεξί χέρι του Σάκη μπορεί να χειριστεί σωστά το γκάζι και το εμπρός φρένο σε μια πίστα που ο καλός χρόνος βγαίνει μόνο στις εισόδους και στις εξόδους των στροφών. Η ανακοίνωση για την έναρξη των δεύτερων χρονομετρημένων δοκιμαστικών ακούστηκε από τα μεγάφωνα αλλά τα πρησμένα δάχτυλα του Σάκη δεν χωράνε να μπουν στο γάντι! Ο Γιάννης Τζωρτζόπουλος φέρνει ένα νούμερο μεγαλύτερα γάντια και ο Σάκης σφίγγει τα δόντια και ξαναμπαίνει στην πίστα για να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Τα καταφέρνει και η μέρα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση, καθώς το χτυπημένο χέρι εξακολουθεί να πονάει και δεν είναι σαφές αν θα γίνει καλύτερα ή χειρότερα την επόμενη μέρα του αγώνα, την ώρα που ο άμεσος ανταγωνιστής του είναι ο Χάρης Παρασκευόπουλος που βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση και η μοτοσυκλέτα του ήταν πολύ δυνατή όλο το διήμερο. Όμως σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μετράει η εμπειρία και η δυνατότητα ενός πρωταθλητή να τιθασεύσει τα συναισθήματά του και να συγκεντρώσει τη σκέψη του. Όταν έχεις δέκα πρωταθλήματα πίσω σου, ξέρεις ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν πέσει η καρό σημαία, όχι από τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Αυτό αποδείχτηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο την Κυριακή. Στους τρεις πρώτους γύρους φάνηκε ότι ο Χάρης πάει να πάρει μια ξεκούραστη νίκη και ότι ο Σάκης με τον Λευτέρη Πίππο δεν θα ρισκάρουν, λόγω των προβλημάτων που τους ταλαιπωρούσαν. Όμως όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στα Μέγαρα είδαμε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες. Το μικρό άνοιγμα που είχε κάνει ο Χάρης στους πρώτους γύρους εξανεμίστηκε πολύ γρήγορα και πλέον κανείς δεν μπορούσε να βάλει στοίχημα ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία. Ακόμα και ο Μαρκεσίνης από την τέταρτη θέση ήταν σε απόσταση βολής και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχε πετύχει πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους. Κάπου στη μέση του αγώνα ο Λευτέρης έπεσε στα φρένα της Κ1 κάνοντας σαφές σε όλους ότι η τελική μάχη θα είναι μεταξύ του Χάρη και του Σάκη. Λίγους γύρους αργότερα μπορούσες εύκολα να δεις ότι στην είσοδο για την τελευταία στροφή εμπρός στα πιτς, η Aprilia του Σάκη κερδίζει ολόκληρο μέτρο.

Τον κουτουλάει μία, τον κουτουλάει δεύτερη, στην τρίτη βρίσκει τον χώρο και περνάει από μέσα. Φαινόταν ότι θα συμβεί εκεί, ήταν θέμα χρόνου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλοι έχουμε την βεβαιότητα ότι ο Σάκης καθάρισε τον αγώνα και ότι ο Χάρης δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει, γιατί δείχνει σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Όμως ούτε αυτό επιβεβαιώθηκε στην πράξη, αφού στους τελευταίους γύρους είδαμε έντονες μάχες μεταξύ τους και στο πέσιμο της καρό σημαίας οι δύο μοτοσυκλέτες είχαν μόλις ένα μέτρο διαφορά!

Αγκαλιές, φιλιά και… μπινελίκια

Μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Πίππος μας είπε ότι η πτώση του στα φρένα της Κ1 δεν ήταν θέμα υπερβολικού ρίσκου για να περάσει, αλλά λόγω άρνησης του κιβωτίου ταχυτήτων της R1 του να κατεβάσει ταχύτητα – το γράψαμε στο ρεπορτάζ του αγώνα. Η ομάδα του Χάρη Παρασκευόπουλου μας είπε ότι από τον τέταρτο γύρο και μετά, η μανέτα του εμπρός φρένου “φούσκωσε” με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το γκριπ και να του μουδιάσει το χέρι – το γράψαμε κι αυτό. Φυσικά ο Σάκης βγήκε από τα ρούχα του όταν το διάβασε, γιατί στους τελευταίους γύρους ο Χάρης του έκανε πολλές επιθέσεις στα φρένα και κατά την άποψή του δεν θα μπορούσε να τις κάνει αν είχε τέτοιο πρόβλημα. Έτσι από τις αγκαλιές και τους πανηγυρισμούς της Κυριακής, βρεθήκαμε να διαφωνούμε στα τηλέφωνα τη Δευτέρα για το αν πρέπει να διαλέγει και να φιλτράρει ο δημοσιογράφος τις δηλώσεις των αγωνιζόμενων. Αυτή είναι η δημοσιογραφία, σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλούς φίλους και μετά σε βάζει να τσακωθείς μαζί τους!

Ο Σάκης Συνιώρης μέσα από επτά ερωτήσεις:

Πως βλέπεις το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας φέτος;

Οι αγώνες είναι λίγοι, όπως επίσης και οι αναβάτες που το διεκδικούμε. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι συντηρητικός στην οδήγησή σου γιατί δεν υπάρχουν μετά ευκαιρίες να διορθώσεις ένα λάθος. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, αν καταφέρεις να βρεθείς μπροστά στην βαθμολογία στους δύο πρώτους αγώνες, μετά αρκεί να κάνεις συντήρηση δυνάμεων. Δεν υπάρχουν στην κατηγορία πολλοί αναβάτες για να ανακατέψουν την τράπουλα και να κλέψουν βαθμούς στη διάρκεια του πρωταθλήματος από τους βασικούς διεκδικητές.

Ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας;

Το 1993 στην Τρίπολη με Suzuki GSX-R 400. Στην κατηγορία τρέχαμε μαζί με τα δίχρονα 250 και τερμάτισα πέμπτος γενικής και πρώτος ανάμεσα στα τετράχρονα

Σε τι διαφέρει ένας γρήγορος αναβάτης από έναν πρωταθλητή;

Η δίψα για τη νίκη.

…και πως έρχονται οι νίκες;

Μόνο με πολύ προπόνηση, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις

Πως αντιμετωπίζεις ένα στραβό αποτέλεσμα;

Νευριάζω! Χα, χα… Προσπαθώ να γυρίσω πίσω και να αναλύσω κάθε δυνατή λεπτομέρεια που το προκάλεσε. Μετά δουλεύω πάνω στα λάθη και τις αδυναμίες

Έχεις κερδίσει πρωταθλήματα σχεδόν με κάθε μάρκα μοτοσυκλέτας και κάθε τύπο κινητήρα. Ποια ήταν τα καλά και τα κακά τους;

Η Triumph Daytona 675 είχε δυνατές εξόδους από τις στροφές και πολύ καλό πλαίσιο, αλλά τις έλειπε η δύναμη ψηλά.

Η Ducati 1199S Panigale ήταν πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα και εύκολη στις αλλαγές πορείας, αλλά υπερβολικά άκαμπτη – ιδιαίτερα το μονόμπρατσο ψαλίδι της, που μετέφερε ταλαντώσεις στο τιμόνι. Επίσης ήταν πολύ ευαίσθητη στις ρυθμίσεις όταν άλλαζε ο καιρός!

Το Yamaha R6 πλεονεκτούσε σε πλαίσιο και δύναμη κινητήρα στις υψηλές στροφές, γι΄αυτό ήταν πολύ καλό σε ανοιχτές πίστες όπως των Σερρών. Αντίθετα στα Μέγαρα δυσκολευόταν να βγει από τις στροφές.

Στην Aprilia RSV4R Factory μου αρέσει πολύ το στήσιμο του πλαισίου και ο τρόπος που μεταφέρει τη δύναμή του ο κινητήρας στον πίσω τροχό. Λίγο παραπάνω δύναμη ψηλά θα ήταν καλοδεχούμενη.

Ποια νίκη έχεις ευχαριστηθεί περισσότερο απ΄όλες;

Εκείνη του 2005, εδώ στα Μέγαρα, με αντιπάλους τον Άλκη και τον Μπούστα

Διαβάστε για τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ:

Ετικέτες

πανελλήνιο πρωτάθλημα

ΠΠΤ

https://bit.ly/MOTO_678