Αφιέρωμα Γιάννης Περιστεράς: Επιλέγοντας τον δύσκολο δρόμο

Το ταξίδι από τις Αφίδνες έως την Imola
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/9/2020

Αν “γκουγκλάρεις” το όνομα του Γιάννη Περιστερά στη μηχανή αναζήτησης του διαδικτύου, θα βρεις δεκάδες άρθρα και φωτογραφίες που τον αφορούν. Είναι ένα όνομα που όλοι όσοι ασχολούνται με τους αγώνες μοτοσυκλετών το ακούν και διαβάζουν συχνά για τα αγωνιστικά του αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια. Όμως η ιστορία ξεκινά αρκετά χρόνια πριν και αυτό που την χαρακτηρίζει είναι η επιλογή του δύσκολου δρόμου προς την κορυφή.   

 

Το ξεκίνημα

O Ιωάννης Περιστεράς γεννήθηκε στις 21/05/2005 και μπορείς να πεις πως γεννήθηκε μέσα στους αγώνες ταχύτητας, αφού το πρώτο του ερέθισμα με τον κόσμο της αγωνιστικής μοτοσυκλέτας έγινε όταν ήταν μόλις 40 ημερών σε αγώνα του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας στην πίστα των Σερρών, στην αγκαλιά του πατέρα του Νίκου Περιστερά. Το 2009 σε ηλικία 4 χρονών θα αποκτήσει την πρώτη του μοτοσυκλέτα, ένα Yamaha PW50 και θα ακουστεί για πρώτη φορά το όνομά του από τα μεγάφωνα σε διεθνή αγώνα, κατά την διάρκεια του Supercross στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας του Φαλήρου, μπαίνοντας μέσα στην πίστα υπό το βλέμμα 20.000 θεατών.  

Το 2014 θα κάνει την πρώτη του “πρωταθληματική” εμφάνιση σε επίσημο θεσμό, στο MiniGP CUP, με ένα Honda NSF. Την επόμενη χρονιά, το 2015, αποφασίζει να κάνει ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα για τον εαυτό του, συμμετέχοντας ταυτόχρονα σε αγώνες δύο κατηγοριών του θεσμού και μάλιστα με δύο διαφορετικές μοτοσυκλέτες! Στο μεν MiniGP Cup με μοτοσυκλέτα Honda NSF και στο KidGP με μοτοσυκλέτα Blata, κατακτώντας στο τέλος της χρονιάς την 3η και την 2η θέση της βαθμολογίας αντίστοιχα.

Το 2016 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο στην Ελλάδα στην κατηγορία MiniGP και ταυτόχρονα κάνει το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Ιταλίας στην κατηγορία Pre-MiniGp με μοτοσυκλέτα Metrakit. Βασικός στόχος είναι η συλλογή εμπειριών από διεθνούς επιπέδου αγώνες και η προετοιμασία του για το Red Bull Rookies Cup, όμως ο Γιάννης καταφέρνει να φέρει και εντυπωσιακά αποτελέσματα. Τον Σεπτέμβριο του 2016, ο αγώνας στην Valelunga έφερε έναν Έλληνα αναβάτη στο βάθρο των νικητών! Στην συγκεκριμένη πίστα θα πάρει την νίκη με την Ohvale σε στεγνό αγώνα και την δεύτερη θέση στα pre-MiniGP. Ο 11χρονος τότε Γιάννης Περιστεράς είχε δείξει πολύ καλά στοιχεία στους προηγούμενους αγώνες της χρονιάς, όμως στη γνωστή Ιταλική πίστα βρέθηκε περισσότερο προπονημένος από ποτέ και με ισχυρή θέληση για ένα καλό αποτέλεσμα, θα γίνει ένας από τους ελάχιστους Έλληνες αναβάτες που ανεβαίνει στο βάθρο σε αγώνα του εξωτερικού με στεγνή πίστα.

 

Άνιση μάχη

Τον Οκτώβριου του 2017 και σε ηλικία μόλις 12 ετών αποφασίζει να συμμετάσχει στην  σκληρή διαδικασία του Red Bull MotoGP Rookies Cup Selection με αντιπάλους μεγαλύτερης ηλικίας αναβάτες. Μάλιστα από τους 109 συνολικά συμμετέχοντες ο Γιάννης είναι ο πιο μικρόσωμος και ελαφρύς (λόγω ηλικίας), έχοντας άλλο ένα σοβαρό μειονέκτημα απέναντι στους διεκδικητές των ελάχιστον θέσεων που οδηγούν στο Red Bull Rookies Cup. Θυμίζουμε πως το Red Bull Rookies Cup ακολουθεί στην πλειοψηφία του το πρόγραμμα των MotoGP και είναι η τελευταία στάση πριν την Moto3. Το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα, φαίνεται από το γεγονός πως αναβάτες όπως ο Joan Mir προσπάθησαν δύο και τρεις φορές μέχρι να πάρουν το εισιτήριο για το Red Bull Rookies Cup. Έτσι, ολόκληρο το 2018 το αφιερώνει στην προετοιμασία του για να επανέλθει πιο δυνατός και έτοιμος, έχοντας στις προπονήσεις την βοήθεια του πολυπρωταθλητή Σάκη Συνιώρη. Οι κόποι και οι θυσίες του μικρού Γιάννη, που έλειωνε μέσα στη δερμάτινη φόρμα του και ακολουθούσε αυστηρή διατροφή και σωματική άσκηση, την στιγμή που τα άλλα παιδάκια στην ηλικία του έπαιζαν με τα κουβαδάκια τους στην παραλία, δεν άργησε να φανεί.

 

Η ανταμοιβή

Η πρώτη του εμφάνιση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 2019 ήταν εμφατική, καθώς συνοδεύτηκε με εντυπωσιακές νίκες και ταχύτατους χρόνους, πετυχαίνοντας τρεις νίκες στους τρεις πρώτους αγώνες. Μάλιστα για άλλη μια φορά, συμμετείχε σε δύο κατηγορίες ταυτόχρονα, την SS 300 και την Racing, με μεγαλύτερης ηλικίας αντιπάλους και έγινε ο μικρότερος σε ηλικία νικητής στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος ταχύτητας. Όμως στον μηχανοκίνητο αθλητισμό χρειάζεσαι κάποιες φορές και την τύχη. Ένας σοβαρός τραυματισμός στο πόδι κατά την διάρκεια προπόνησης στην πίστα των Μεγάρων, τον έστειλε στο χειρουργείο λίγες μόλις μέρες πριν τους τελευταίους αγώνες του πρωταθλήματος. Με το πρόγραμμα των ελληνικών αγώνων να έχει ως συνήθως λίγους αγώνες και λίγες συμμετοχές σε κάθε κατηγορία, τέτοιες ατυχίες σε βγάζουν αμέσως από την μάχη του τίτλου, ακόμα κι αν έχεις δημιουργήσει μεγάλη βαθμολογική διαφορά. Την ίδια χρονιά ταξιδεύει στην Ιταλία μαζί με την ομάδα Tsokos Racing του Λάμπρου Τσόκου, και συμμετέχει ως wild card στο CIV (το ιταλικό πρωτάθλημα ταχύτητας).

 

Η διαχείριση της επιτυχίας

Παρά την ισχυρή εμφάνισή του στους ελληνικούς αγώνες, το 2020 ο Γιάννης Περιστεράς παραμένει προσηλωμένος στο απαιτητικό πεδίο μάχης των αγώνων στο εξωτερικό. Όχι οποιωνδήποτε αγώνων, αλλά συγκεκριμένα στο ιταλικό CIV, όπου αποδεδειγμένα βρίσκεται στην κορυφή σε επίπεδο ανταγωνισμού, με αναβάτες παγκοσμίου επιπέδου, όπου ακόμα και νικητές της Moto3 -όπως ο Livio Loi- δυσκολεύονται να ανέβουν στο βάθρο. Οποιαδήποτε θέση μέσα στη δεκαπεντάδα είναι τεράστια επιτυχία και στον τέταρτο αγώνα της χρονιάς για το CIV, με την ομάδα Team Roc'n'DeA και Yamaha R3, τερμάτισε στην 18η θέση μετά από έναν αγώνα που χαρακτηρίστηκε από τεχνικά προβλήματα. Η πλεξούδα της ηλεκτρονικής που επιβάλλει ο κανονισμός, αποδείχτηκε πως είχε κατασκευαστικά προβλήματα σε κάποιες μοτοσυκλέτες, προκαλώντας αναπάντεχες και ξαφνικές δυσλειτουργίες.

Ο Γιάννης ήταν ένας από τους άτυχους που είχαν την προβληματική πλεξούδα στη μοτοσυκλέτα του και η μειωμένη απόδοση του κινητήρα κατά την διάρκεια του αγώνα φάνηκε στην τηλεμετρία, αφού είχε στην ευθεία την μικρότερη τελική από τις υπόλοιπες 31 μοτοσυκλέτες, με 172,8km/h αντί 184,6km/h των αντιπάλων του. Η πανδημία του COVID-19 δημιούργησε πολλά προβλήματα φέτος στους διεθνείς αγώνες και σίγουρα δεν ήταν ό,τι καλύτερο για την αγωνιστική εξέλιξη του Γιάννη. Το πείσμα και οι στόχοι όμως δεν αλλάζουν και μέσα στον Αύγουστο θυσίασε για άλλη μια φορά της διακοπές του και συνέχισε την προετοιμασία του, ταξιδεύοντας στην Ιταλία για δοκιμές στην Imola δίπλα στους αντιπάλους του. Σε αυτή την διάσημη και απαιτητική πίστα της Ιταλίας θα γινόταν η επανεκκίνηση του ιταλικού πρωταθλήματος στις αρχές Σεπτεμβρίου, όπου ο Γιάννης Περιστεράς έκανε άλλο ένα σημαντικό βήμα εμπρός σε αυτό το κακοτράχαλο μονοπάτι που αποφάσισε να ακολουθήσει, καταφέρνοντας να είναι ο ταχύτερος όλων στο τρομακτικό τέταρτο section της Imola. Αυτή είναι η διαφορά αν δεν σε ενδιαφέρει να είσαι μόνο πρώτος στο χωριό σου… Δουλεύεις σκληρά για κάθε section ξεχωριστά.

Ο 15χρονος Γιάννης Περιστεράς συμμετείχε το Σαββατοκύριακο 5-6 Σεπτεμβρίου στους δύο Αγώνες της Ίμολα για το Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV, στην κατηγορία Supersport 300, με την Yamaha R3 και την ομάδα Roc'n'DeA.

Το Σάββατο έγινε ο πρώτος από τους δύο Αγώνες και ο Έλληνας οδηγός ξεκίνησε από την 22η θέση, μετά από τεχνικά προβλήματα που είχε αντιμετωπίσει στις Κατατακτήριες Δοκιμές. Τα προβλήματα εντοπίστηκαν στα ηλεκτρικά και τη χαρτογράφηση του κινητήρα και η ομάδα μαζί με τον Έλληνα μηχανικό και Πρωταθλητή Άκη Τσώκο, βρήκαν τις λύσεις και με την εκκίνηση του Αγώνα ο John#41 (όπως ξέρουν τον Γιάννη στην Ιταλία), βρέθηκε να δίνει μάχες με το γκρουπ των οδηγών της πρώτης δεκάδας.

Μια μικρή έξοδος στην προσπάθεια να κερδίσει μια θέση τον έφερε πιο πίσω και έτσι έχασε την επαφή με εκείνο το γκρουπ, δίνοντας τη μάχη για την 11η θέση. Μαζί με δύο Ιταλούς πάλεψε μέχρι τον τελευταίο γύρο, όταν βγήκε και πάλι εκτός ορίων της πίστας για να τερματίσει τελικά 12ος και να πάρει τους πρώτους 4 βαθμούς στο απαιτητικό Πρωτάθλημα, στο οποίο συμμετέχουν έμπειροι οδηγοί μέχρι την ηλικία των 28 χρόνων – όπως επιτρέπεται από τους κανονισμούς.

 

Την προσπάθεια υποστηρίζουν οι εταιρείες: REPSOL Petrolmak S.A., Yamaha ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, Akrapovic, DNA Filters, TECNO MOTO Performance, SHOEI, KARASSULIS International Transport, Rider Repair Graphics, Peristeras Tyres, Pirelli – INTRAMOTO.

Π.Π. Ταχύτητας 3ος Σέρρες Τελικά αποτελέσματα Διπλές μάχες

Νίκες πάνω στη γραμμή του τερματισμού
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/6/2019

Με την θερμοκρασία να ανεβαίνει μερικούς βαθμούς παραπάνω, οι χρόνοι και τα γυρολόγια των αγώνων της Κυριακής ήταν κάπως πιο αργοί σε σύγκριση με εκείνους του Σαββάτου, καθώς τα ελαστικά, οι κινητήρες και φυσικά οι αναβάτες άρχισαν να ξεπερνούν τα όριά τους, ειδικά στους τελευταίους γύρους. Όμως αυτό πρόσθεσε και λίγο παραπάνω αγωνία κατά την παρακολούθηση των αγώνων, αφού είδαμε μερικές μάχες που απουσίαζαν χθες.

ΝΕΟΙ

Η άψογη εκκίνηση του Γιάννη Περιστερά από την Pole Possision και του Θωμά Σκούρτα από την τρίτη θέση, συνδυάστηκε από μια πολύ κακή εκκίνηση του Χρήστου Παπανικολάου που ήταν στη δεύτερη θέση, με αποτέλεσμα να δούμε σήμερα μια φανταστική μάχη για τη δεύτερη θέση και όχι για την νίκη, όπως νομίζαμε. Ο Περιστεράς ακολουθώντας το ίδιο σενάριο με εχθές, έκανε έναν ταχύτατο πρώτο γύρο, χτίζοντας αμέσως μια διαφορά ασφαλείας που του επέτρεπε να ελέγχει τον αγώνα, καθ΄όλη τη διάρκειά του. Όμως χάρη στη ζέστη που ανέβασε ένα-δύο δευτερόλεπτα πάνω τους χρόνους και στην φοβερή οδήγηση του Θωμά Σκούρτα, είχαμε μια υπέροχη μάχη με το Χρήστο Παπανικολάου που κράτησε έως δύο γύρους πριν το τέλος, με τους δύο αναβάτες να στρίβουν δίπλα-δίπλα. Τελικά ο Παπανικολάου άντεξε στις επιθέσεις και ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου.

OPEN

Η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως λένε και στον κυριακάτικο αγώνα της OPEN εμπεδώσαμε όσα είδαμε εχθές, με τον Στέφανο Δέσκα να κερδίζει άνετα, με 17 δευτερόλεπτα διαφορά,  παρά την μέτρια εκκίνηση που τον κράτησε στην δεύτερη θέση στους πρώτους γύρους. Δεύτερος ο Εμμανουήλ Σεΐτης και τρίτος ο Γιώργος Τέγος

 

Racing/SS 300

Για τους πέντε πρώτους γύρους, αυτή η διπλή κατηγορία τρέλανε κόσμο! Με μια τρομερή εκκίνηση ο Χρήστος Παπανικολάου πέρασε μπροστά, με τον Λέανδρο Ντότσικα πίσω του και τον Γιάννη Περιστερά να κάνει χάλια εκκίνηση, από τη δεύτερη θέση αλλά να ξαναπερνά τρίτος έως την Κ5. Οι τρεις τους άρχισαν να απομακρύνονται, όπως έγινε και εχθές, όμως αυτή τη φορά ο Παπανικολάου και ο Περιστεράς είχαν ξεκάθαρα στο μυαλό τους τη νίκη, κάνοντας δύσκολη τη ζωή του Ντότσικα ακόμα και στο τέλος της ευθείας(!!!) που λόγω της επιπλέον δύναμης του δίχρονου δικύλινδρου κινητήρα του είχε σαφές πλεονέκτημα δύναμης και τελικής.

Ο Παπανικολάου όμως δεν μπόρεσε να κατέβει κάτω από το φράγμα του 1:25 κι έτσι έχασε την επαφή του με τον Ντότσικα. Όχι όμως και ο Γιάννης Περιστεράς που έχοντας επιτύχει το σωστό Momentum και εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τα Moto3 αλαστικά της Dunlop, μπορούσε να καλύψει από την Κ3 έως και την Κ10 το μειονέκτημα τελικής ταχύτητας που είχε στην ευθεία. Με τους χρόνους των δύο πρώτων να κατεβαίνουν στο 1:24 ήταν φυσιολογικό να έρθουν αντιμέτωποι με ντουμπλαρίσματα στους δύο τελευταίους γύρους. Δίκοπο μαχαίρι και για τους δύο αυτό, καθώς το σημείο που θα πετύχαινε ο κάθε ένας τους πιο αργούς αναβάτες θα ήταν καθοριστικό. Τελικά ο Ντότσικας έδειξε για άλλη μία ημέρα τις αγωνιστικές ικανότητές του, ντουμπλάρωντας τους υπόλοιπους αναβάτες με το ελάχιστο δυνατό κόστος σε χρόνο. Έτσι η ευκαιρία που είχε ο Γιάννης Περιστεράς πίσω του, να βρεθεί σε απόσταση βολής εξανεμίστηκε. Από την άλλη μεριά ο Θωμάς Σκούρτας ήταν ξανά ο νικητής στην ξεχωριστή κατηγορία των SS 300 με τον Γερακιαννάκη δεύτερο και τον Μπαξίσογλου τρίτο.   

Supersport

 

Σήμερα ο Καρακώστα είχε ρυθμίσει το cruise control στο 1:22, αντί για το 1:21 εχθές, οπότε απομακρύνθηκε με λίγο πιο αργό ρυθμό μέχρι να δει πρώτος την καρό σημαία. Δεν ξέρουμε αν αυτό βοήθησε τον  Τριντή να επιτύχει έναν καλύτερο ρυθμό πίσω του ή αν είχε αποφασίσει να μην έχει πάλι μπλεξίματα έως τον τελευταίο γύρο με τον Βούλγαρο Florov, σημασία έχει πως ο Τριντής σήμερα τερμάτισε δεύτερος άνετος και ωραίος. Όπως καταλαβαίνετε, το ενδιαφέρον των θεατών επικεντρώθηκε στον Αλέξη Παπαγεωργίου, που είχε κάνει ξανά άριστη εκκίνηση και είχε περάσει στην τρίτη θέση, έχοντας τώρα αυτός τον επιθετικό Florov στην ουρά του. Όμως αυτή τη φορά ο Παπαγεωργίου έδειξε ιδιαίτερη σταθερότητα και αντοχή, έως το σημείο που η R6 του Florov παρέδωσε το πνεύμα και εγκατέλειψε. Έτσι στους τελευταίους γύρους το θέαμα έπιασε πάτο, καθώς το επίπεδο του Καρακώστα, του Τριντή και του Παπαγεωργίου δεν επιτρέπει σε κανέναν να ελπίζει πως θα κάνουν κάποιο αναπάντεχο λάθος. Μόνο οι μηχανικές βλάβες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν απρόβλεπτες καταστάσεις, καθώς αυτός ο διπλός αγώνας έφερε μεγάλη καταπόνηση στις μοτοσυκλέτες. Έτσι πέρα από τον Florov, εγκατέλειψε ο Ευθυμίου και ο Ζινευράκης. Όπως προβλήματα με το κιβώτιο της μοτοσυκλέτας του είχε αυτό το διήμερο και ο Γιάννης Τζορτζόπουλος, ο οποίος παρ' όλα αυτά κάτάφερε σήμερα να είναι σαφώς πιο ανταγωνιστικός και να τερματίσει στη τέταρτη θέση, με μικρή διαφορά από τον Παπαγεωργίου.  

Superbike

Τα γλιστρήματα στις εξόδους από το S και στην τελευταία στροφή της πίστας, καθώς και οι άψογες εκκινήσεις του Κουτσουμπού και του Πίππου, έστησαν το σκηνικό του δεύτερου αγώνα των Superbike. Τελικός νικητής ο Σάκης Συνιώρης που παίρνει για δεύτερη φορά την καρό σημαία στις Σέρρες με Kawasaki ZX-10R. Κλειδί για την επικράτησή του έναντι του ταχύτατου για δεύτερη ημέρα Μπεγνή, η βελτίωση του επιπέδου της πρόσφυσης της μοτοσυκλέτας του με την χρήση του κατάλληλου τύπου slick της Dunlop, κάτι που του επέτρεψε να κατέβει στο 1:20. Βέβαια η νίκη αυτή δεν ήρθε καθόλου εύκολα, καθώς ο Μπεγνής οδήγησε για άλλη μια φορά πολύ γρήγορα και σταθερά και ηγήθηκε αρκετές φορές του αγώνα. Όμως μέχρι να φτάσουμε στη μάχη για την πρώτη θέση, ο Κουτσουμπός και ο Πίππος έχοντας κάνει την τέλεια εκκίνηση, έμειναν για πολύ ώρα μαζί με τους πρώτους και μάλιστα ο Κουτσουμπός οδήγησε τον αγώνα για μερικούς γύρους. Κι αν η μάχη για την πρώτη θέση κράτησε μέχρι το τελευταίο μέτρο, το ίδιο ακριβώς έγινε και για την τρίτη θέση ανάμεσα στον Πίππο και τον Κουτσουμπό.  Ο αναγεννημένος Πίππος ξαναβρήκε τον ρυθμό που του έλειπε εχθές και ο Κουτσουμπός μαθαίνει διαρκώς καλύτερα τη νέα μοτοσυκλέτα του και τις ιδιαιτερότητες της μεγάλης κατηγορίας. Εδώ δεν είχαμε τις προσπεράσεις που είδαμε μεταξύ των δύο πρώτων, όμως και πάλι η μικρή απόσταση του ενός μέτρου ανάμεσά τους κράτησε ζωντανή την αμφιβολία για το ποιος από τους δύο θα ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Τελικά ο Πίππος δεν έκανε κανένα λάθος και επανήλθε μετά από καιρό στα γνώριμα γι΄αυτόν λημέρια, αφήνοντας στην τέταρτη θέση τον Κουτσουμπό.