Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2017

Η αυλαία του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας δεν είχε αγωνία για την μεγάλη κατηγορία που το πρωτάθλημα είχε ήδη κριθεί και κλειδωθεί και επίσημα από τον Σάκη Συνιώρη, όμως τα πάντα ήταν ανοιχτά στην Supersport κατηγορία που ο τίτλος περίμενε την αναμέτρηση Καρακώστα και Κουτσουμπού για να κατασταλάξει.

Στον χθεσινό αγώνα οι δυο τους είχαν μία καλή αναμέτρηση, όταν καραδοκώντας για την κατάλληλη στιγμή, ο Κουτσουμπός άρπαξε την νίκη κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια του Καρακώστα. Ήταν ένα προσπέρασμα από αυτά που βλέπουμε σε αγώνες του παγκοσμίου να ξεκινούν συζητήσεις, αλλά έδωσε την νίκη στον Κουτσουμπό και πολύτιμους βαθμούς που εξαργύρωσε σήμερα. Ο Καρακώστας ξεκίνησε τον αγώνα του με μία οδήγηση για σεμινάριο, ταχύτατος έχτισε τεράστια διαφορά από την πρώτη στιγμή, την οποία θα την έχτιζε ακόμα και χωρίς το αρχικό λάθος που έκανε ο Κουτσουμπός. Στην αρχή του αγώνα ο Κουτσουμπός έκανε ένα λάθος που του στοίχησε σε χρόνο, κι εδώ πρέπει να τονιστεί η ευγενής άμιλλα που επέδειξε ο Αλέξανδρος Παπαγεωργίου ο οποίος διευκόλυνε τον Κουτσουμπό να περάσει, για να μην του χαλάσει την διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Όπως τόνισε αργότερα σε εμάς, το χέρι του ήταν πρησμένο και δεν θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστικός. Παρόλο που οι υπόλοιποι αγωνίζονται με ένα σετ χορηγών τελείως διαφορετικό από το δικό του, όπως άλλωστε και με διαφορετική μοτοσυκλέτα, εκείνη την στιγμή ο Παπαγεωργίου δεν θέλησε να δράσει ανταγωνιστικά κλείνοντας τις πόρτες, και να αφήσει την μάχη για το πρωτάθλημα να συνεχιστεί.

Ο Καρακώστας με τον ρυθμό που είχε θα έχτιζε διαφορά ότι κι αν γινόταν, όπως και συνέβη τελικά φτάνοντας πολύ γρήγορα τους πιο αργούς αναβάτες. Αντί όμως σε αυτό το σημείο να κόψει ρυθμό και να ελαχιστοποιήσει το ρίσκο, ίσως και εξαιτίας της χθεσινής εμπειρίας, συνέχισε να οδηγεί απολύτως επιθετικά. Αυτό έφερε και κούραση, καθώς είναι αδύνατο να ολοκληρώσει κανείς έναν ολόκληρο αγώνα οδηγώντας στον μέγιστο ρυθμό. Δεν είναι δύσκολο λοιπόν τώρα, να εξηγηθεί το μοιραίο λάθος που του κόστισε τον τίτλο του πρωταθλήματος. Χάνοντας στιγμιαία την προσοχή του στην είσοδο της πρώτης στροφής, πίεσε απότομα τα φρένα και σημείωσε έξοδο. Παρά την τεράστια διαφορά που είχε δημιουργήσει βρέθηκε τελικά στην τρίτη θέση, εμφανώς αποκαρδιωμένος πράγμα που δικαιολογείται απόλυτα. Είχε τον ρυθμό για να κερδίσει με διαφορά, οδηγούσε την κούρσα από την αρχή, αλλά έχασε τον αγώνα και το πρωτάθλημα.

Ο Κουτσουμπός από την άλλη είναι άνθρωπος με τεράστια εμπειρία, τόσο στην οδήγηση, όσο και στους αγώνες πιο ειδικά. Γνωρίζει πως τα πρωταθλήματα, σε αντίθεση με τους αγώνες, κερδίζονται με σταθερότητα και στρατηγική. Ο ίδιος είπε πως έκανε έναν αγώνα στρατηγικής, ποντάροντας σε κάποιο λάθος του Καρακώστα, όταν αντιλήφθηκε τον ρυθμό με τον οποίο πήγαινε. Κι ακριβώς εξαιτίας αυτής της στρατηγικής, δεν αντιστάθηκε καθόλου στον εξαιρετικό Θεοφάνη Μίχα, που τον προσπέρασε εύκολα και κέρδισε τον αγώνα. Ο Κουτσουμπός δεν θα ήθελε προφανώς να ρισκάρει μία δική του πτώση, όταν είδε πως ο Καρακώστας έπεσε και στο μυαλό του είχε ήδη αθροίσει τους πόντους. Είδαμε ένα εξαιρετικό αγώνα στην Supersport με μπόλικες ανατροπές, τον Καρακώστα να οδηγεί απίστευτα γρήγορα πριν και μετά το μοιραίο λάθος. Τον Θεοφάνη Μίχα που έδειξε γιατί είναι πάντα στην πρώτη γραμμή, οδηγώντας εξαιρετικά και τον Κουτσουμπό που χάρισε μαθήματα στρατηγικής και πήρε και τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα.

Στα Superbike ο αγώνας μπορεί να μην είχε ενδιαφέρον για το πρώταθλημα αφού ο τίτλος είχε πλέον κλειδώσει στον Συνιώρη, όμως όπως και ο ίδιος είπε από το Σάββατο, δεν θα άφηνε τους θεατές έτσι, ούτε την ευκαιρία μίας ακόμη νίκης. Ξεκίνησε πρώτος και έτσι ακριβώς τερμάτισε, παρόλο που στην δεύτερη θέση, ο Ιταλός Roberto Farinelli που φέρνει στην Ελλάδα η TEAM Wolf Racing Motul, έκανε τον ταχύτερο γύρο.

Ο Συνιώρης δεν έχτισε απλώς διαφορά ασφαλείας, αλλά οδηγούσε αλάνθαστα και σταθερά σε πολύ καλό χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι οι μάχες από τον αγώνα απουσίαζαν, και οι μάχες είναι το πρώτο πράγμα που οι θεατές αντιλαμβάνονται ως θέαμα. Από την άλλη το θέαμα υπήρχε, για όποιον ήθελε να παρακολουθήσει τον Έλληνα πολυπρωταθλητή να οδηγεί απίστευτα απλά αλλά γρήγορα στην πίστα των Μεγάρων! Ο Λευτέρης Πίππος έκανε στην αρχή μία πολύ καλή προσπάθεια να κυνηγήσει τον Συνιώρη και ταυτόχρονα να κρατήσει τον Ιταλό πίσω, αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει τον ίδιο ρυθμό μέχρι το τέλος, πηγαίνοντας στην τρίτη θέση. Ο Roberto Farinelli έχει μικρή εμπειρία από τα Μέγαρα, αλλά έδειξε ότι είναι ένας πολύ καλός οδηγός, παίρνοντας την δεύτερη θέση του αγώνα και φυσικά τον ταχύτερο γύρο!

Μεγάλη ατυχία για τον Γκιζίνο που εγκατέλειψε στην εκκίνηση του αγώνα, ενώ περιμέναμε να είναι ένας από αυτούς που θα κυνηγούσαν τον Συνιώρη και θα μας χάριζαν θέαμα.

Το πρωτάθλημα στον αγώνα των νέων είχε επίσης κριθεί, όμως ο Νότις Παπαπαύλου επίσης δεν άφησε περιθώρια οδηγώντας εξαιρετικά σε έναν μοναχικό για αυτόν αγώνα. Στις άλλες μικρές κατηγορίες, την Racing και την SS300 φάνηκε για ακόμα μία φορά πως είναι λάθος να συνυπάρχουν στην πίστα καθώς φθάνουν να ανταγωνίζονται αναβάτες που δεν παίζει κανένα ρόλο αν θα κερδίσει ο ένας τον άλλο. Από την άλλη πλευρά είναι δύσκολο από την οργανωτική επιτροπή να διαθέσει ένα παράθυρο χρόνου για έναν αγώνα δύο ή τριών αναβατών, θα ήταν εξίσου λάθος αν το έκανε. Η λύση εδώ θα ήταν να μεγαλώσει η κατηγορία των SS300, πράγμα που θα δικαιολογούσε την ύπαρξη του δικού της αγώνα. Αν επενδύσουν και οι υπόλοιπες εταιρίες σε αυτή την κατηγορία που έχει μικρό κόστος συμμετοχής, θα δημιουργούταν και οι προϋποθέσεις για να μεγαλώσει και να ενταχθούν περισσότεροι νέοι αναβάτες, αναζωπυρώνοντας και το ενδιαφέρον συνολικά.

Στην κατηγορία OPEN, την κατηγορία που κάθε αγωνιζόμενος είναι ένας μικρός ήρωας επενδύοντας σε αυτό που αγαπά περισσότερο, ο αγώνας είχε μερικές μάχες να προσφέρει κυρίως για την πρώτη θέση.

Ο σημερινός αγώνας έριξε την αυλαία στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, που φέτος έκανε μία προσπάθεια να επιστρέψει σε μέρες δόξας. Το Πρωτάθλημα Ταχύτητας είναι αναλογικά ένα από τα πιο ακριβά σπορ, ενώ απαιτεί και κόστος από τους θεατές, που αντίστοιχα περιμένουν το απαραίτητο θέαμα για να το στηρίξουν. Φέτος το πρόσημο της οργάνωσής του -μέσα από όλα τα προβλήματα που αναδείξαμε σε κάθε αγώνα, και των ελλείψεών του -  καταλήγει να είναι θετικό. Ας μην ξεχνάμε πως κατά βάθος το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα υπάρχει μέσα από προσφορά πολλών ανθρώπων και όχι γιατί το διαχειρίζεται μία εταιρία. Πρόκειται για κάτι πολύ ακριβό, που διοργανώνεται με γνώμονα το κόστος και την πραγματικότητα στην Ελλάδα, κι όχι με βάση το πώς είναι το όνειρο ακόμη και των ίδιων των οργανωτών και των συμμετεχόντων. Για να έρθει η αλλαγή σε αυτή την ισορροπία θα πρέπει να σπάσει ένας φαύλος κύκλος και το μόνο σίγουρο είναι πως αυτό δεν γίνεται απότομα, πατώντας κάποιο μαγικό κουμπί. Κάθε χρόνο πρέπει να γίνονται βήματα εμπρός και φέτος μέσα από την εμπειρία που είχαμε παρακολουθώντας όλους τους αγώνες από μέσα, βλέπουμε πως γίνονται βελτιώσεις. Ραντεβού του χρόνου λοιπόν..

Δείτε φωτογραφίες από τον τελευταίο γύρο του ΠΠΤ 2017: