Hard Enduro, Sea to Sky: Ένα βήμα πιο κοντά στον έκτο παγκόσμιο τίτλο ο Manuel Lettenbichler [VIDEO]

Νίκη με ανατροπή στον ορεινό αγώνα, μετά τις νίκες των Moore, Brightmore και Kabakchiev στα προηγούμενα σκέλη
Mani Lettenbichler
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/10/2026

Ο Manuel Lettenbichler κέρδισε το Sea to Sky 2026 στην Τουρκία, ανεβαίνοντας από τη 15η θέση στην κορυφή έπειτα από έναν απαιτητικό αγώνα 64 χιλιομέτρων που ολοκληρώθηκε στο τουρκικό όρος Όλυμπος. Δεύτερος τερμάτισε ο Mario Roman, ενώ ο Teodor Kabakchiev υποχώρησε στην τρίτη θέση λόγω ποινής 10 λεπτών για εξωτερική βοήθεια.

Ο Manuel Lettenbichler επικράτησε στο Sea to Sky 2026, τον έβδομο και προτελευταίο γύρο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Hard Enduro της FIM (ΗHEWC), κατακτώντας τη νίκη το Σάββατο στον Ορεινό Αγώνα, το τελευταίο και πιο απαιτητικό σκέλος της διοργάνωσης στο Kemer της Τουρκίας. Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing χρειάστηκε να καλύψει μεγάλη διαφορά, καθώς ξεκίνησε από την τρίτη σειρά μετά την ποινή που είχε δεχθεί στον Δασικό Αγώνα. Παρά το μειονέκτημα, κατάφερε να φτάσει στην πρώτη θέση και να ενισχύσει σημαντικά τη θέση του στη μάχη του τίτλου.

Mani Lettenbichler

Η φετινή διοργάνωση περιλάμβανε τέσσερα σκέλη, με διαφορετικούς νικητές. Στο Time Trial (Prologue), ο James Moore σημείωσε τον καλύτερο χρόνο, αφήνοντας πίσω του τον Lettenbichler. Στον Αγώνα της Παραλίας, ο Mitch Brightmore επικράτησε, μπροστά από τους Teodor Kabakchiev και James Moore. Ο Kabakchiev πήρε στη συνέχεια τη νίκη στον Δασικό αγώνα, όμως η ποινή των 10 λεπτών που δέχθηκε επηρέασε τη θέση εκκίνησής του για τον Ορεινό Αγώνα. Εκεί, ο Lettenbichler έκανε την ανατροπή και πήρε τη νίκη που τον φέρνει ακόμη πιο κοντά στον έκτο παγκόσμιο τίτλο της καριέρας του.

Ανατροπή του Lettenbichler από τη 15η θέση

Ο παγκόσμιος πρωταθλητής δεν είχε εύκολη Παρασκευή. Προβλήματα με τα φρένα και ποινή 10 λεπτών, επειδή επανεκκίνησε τη μοτοσυκλέτα του κατά τον ανεφοδιασμό, τον έριξαν στη 15η θέση της σειράς εκκίνησης για τον Mountain Race. Έτσι, χρειάστηκε να ξεκινήσει από την τρίτη σειρά και να προσπεράσει αρκετούς αντιπάλους για να διεκδικήσει τη νίκη.

Ο Γερμανός ανέβασε γρήγορα ρυθμό και άρχισε να κερδίζει θέσεις, φτάνοντας μέχρι την κορυφή του αγώνα. Εκεί μονομάχησε με τον Teodor Kabakchiev, προτού καταφέρει να απομακρυνθεί στα πιο απαιτητικά σημεία της ανάβασης.

Mani Lettenbichler

Η διαδρομή των 64 χιλιομέτρων περιλάμβανε 16 σημεία ελέγχου και ολοκληρώθηκε στην κορυφή του Όρους Όλυμπος, γνωστού και ως Tahtali, σε υψόμετρο 2.365 μέτρων. Παρότι ήταν κάπως μικρότερη από εκείνες προηγούμενων διοργανώσεων, η διαδρομή απαίτησε και φέτος υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης και τεχνικής από τους αναβάτες.

Ο Lettenbichler τερμάτισε σε 1 ώρα, 40 λεπτά και 1 δευτερόλεπτο, με διαφορά μεγαλύτερη των τεσσάρων λεπτών από τους διώκτες του.

"Ήθελα πολύ να κερδίσω σήμερα, αλλά δεν ήμουν σίγουρος πώς θα εξελισσόταν ο αγώνας. Ένιωσα ότι έπρεπε να αφήσω το θηρίο μέσα μου ελεύθερο και να δώσω τα πάντα", δήλωσε ο Γερμανός.

"Ξεκινώντας από την τρίτη σειρά, έπρεπε να πιέσω όσο περισσότερο μπορούσα. Όταν πέρασα μπροστά, οδήγησα για λίγο μαζί με τον Teo, προτού καταφέρω να απομακρυνθώ. Είμαι πολύ χαρούμενος για τη νίκη, αλλά και επειδή ενίσχυσα τη θέση μου στο πρωτάθλημα".

Δεύτερος ο Roman μετά από ακόμη μια ανατροπή

Ο Mario Roman χρειάστηκε επίσης να καλύψει μεγάλη διαφορά από την εκκίνηση. Ο Ισπανός ξεκίνησε από τη 14η θέση, καθώς είχε δεχθεί ποινή 10 λεπτών στον Δασικό Αγώνα της Παρασκευής. Η σκόνη από τους προπορευόμενους αναβάτες δυσκόλευε τις προσπεράσεις, χωρίς όμως να τον εμποδίσει να ανέβει γρήγορα στην πρώτη δεκάδα.

Στο πέρασμα από το φαράγγι βρισκόταν στην έκτη θέση και στη συνέχεια ξεκίνησε μια έντονη μονομαχία με τον James Moore. Οι δύο αναβάτες άλλαξαν θέσεις περίπου πέντε φορές στο δεύτερο μισό του αγώνα.

Mario Roman

Ένα πρόβλημα με το GPS τον οδήγησε σε λάθος κατάβαση, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο την προσπάθειά του. Ο Roman κατάφερε, ωστόσο, να καλύψει ξανά τη διαφορά και έφτασε στο τελευταίο τμήμα της διαδρομής σχεδόν μαζί με τον Kabakchiev, με ελάχιστα δευτερόλεπτα να χωρίζουν τους δύο αναβάτες.

Ο Βούλγαρος πέρασε αρχικά τη γραμμή του τερματισμού στη δεύτερη θέση, όμως η ποινή 10 λεπτών που δέχθηκε για εξωτερική βοήθεια τον έριξε στην τρίτη θέση, χαρίζοντας τη δεύτερη στον Roman. Η τελική διαφορά του Ισπανού από τον Lettenbichler ήταν 4 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα.

"Σήμερα ξεκινήσαμε πολύ πίσω, με πολλή σκόνη, και οι συνθήκες ήταν αρκετά επικίνδυνες. Κατάφερα σχετικά γρήγορα να μπω στην πρώτη δεκάδα. Στη συνέχεια οδήγησα μαζί με τον James για περίπου τον μισό αγώνα, αλλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να τον είχα προσπεράσει νωρίτερα", δήλωσε ο Roman.

"Αλλάξαμε θέσεις περίπου πέντε φορές μέχρι τον τερματισμό. Κάποια στιγμή χάθηκα, επειδή δεν λειτουργούσε το GPS, και πήρα λάθος κατάβαση. Είμαι χαρούμενος. Είναι μια δύσκολη σεζόν, αλλά ένα βάθρο στο Sea to Sky, έναν από τους σημαντικότερους αγώνες Hard Enduro, έχει πάντα ξεχωριστή αξία".

Η ποινή έριξε τον Kabakchiev στην τρίτη θέση

Ο Teodor Kabakchiev ήταν ένας από τους βασικούς διεκδικητές της νίκης, έχοντας σημειώσει τον καλύτερο χρόνο στον Δασικό Αγώνα. Ο πρόσφατος νικητής του Roof of Africa ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να ακολουθήσει τον ρυθμό του Lettenbichler για μεγάλο μέρος της ανάβασης.

Ο Βούλγαρος τερμάτισε αρχικά δεύτερος, λίγο περισσότερο από τέσσερα λεπτά πίσω από τον Γερμανό. Η ποινή 10 λεπτών για εξωτερική βοήθεια, όμως, τον υποχρέωσε να υποχωρήσει στην τρίτη θέση. Η τελική διαφορά του από τον νικητή έφτασε τα 14 λεπτά, ενώ βρέθηκε μόλις 26 δευτερόλεπτα μπροστά από τον τέταρτο.

Πριν γίνει γνωστή η ποινή, ο Kabakchiev είχε εκφράσει την ικανοποίησή του για την εμφάνισή του: "Ένιωθα πολύ καλά πάνω στη μοτοσυκλέτα. Ήταν μια καλή ημέρα. Οδήγησα αρκετά καλά, ένιωθα άνετα και συνολικά όλα πήγαν καλά".

Τέταρτος ο Moore, στην πρώτη δεκάδα ο Gómez

Πίσω από τους τρεις πρώτους, ο James Moore επιβεβαίωσε την καλή του φόρμα, τερματίζοντας τέταρτος. Ο νεαρός Νοτιοαφρικανός είχε προηγουμένως καταλάβει την τρίτη θέση στον Αγώνα της Παραλίας και τη δεύτερη στον Δασικό Αγώνα, ενώ είχε σημειώσει και τον καλύτερο χρόνο στον Πρόλογο της Τετάρτης.

James Moore

Την πρώτη πεντάδα συμπλήρωσε ο Mitch Brightmore, νικητής του Αγώνα της παραλίας της Πέμπτης. Ακολούθησαν οι Thomas Scales στην έκτη θέση και Ashton Brightmore στην έβδομη. Ο David Cyprian τερμάτισε όγδοος, ο Alfredo Gómez κατέλαβε την ένατη θέση και ο Danila Chernyaev συμπλήρωσε την πρώτη δεκάδα.

Ο έμπειρος Graham Jarvis ολοκλήρωσε τον αγώνα στη 12η θέση, γράφοντας ιστορία ως ο πρώτος αναβάτης που τερμάτισε το Sea to Sky με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα, την Jarvis-E. Αμέσως πίσω του, στη 13η θέση, τερμάτισε ο Ισπανός Francesc Moret.

Ο τίτλος θα κριθεί στο Hixpania Hard Enduro

Η νίκη στην Τουρκία ενισχύει σημαντικά τη θέση του Lettenbichler στη βαθμολογία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Hard Enduro. Ο Γερμανός θα πάει στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς με σημαντικό προβάδισμα, έχοντας πλέον την ευκαιρία να διεκδικήσει τον πέμπτο συνεχόμενο παγκόσμιο τίτλο του και έκτο συνολικά στην καριέρα του.

Mani Lettenbichler

Η αυλαία του πρωταθλήματος θα πέσει στο Hixpania Hard Enduro, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 23 έως τις 25 Οκτωβρίου, στο Aguilar de Campoo της Ισπανίας. Εκεί θα κριθεί ο τίτλος, με τον Lettenbichler να έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα προς την κατάκτησή του στα βουνά του Kemer.

Η Kawasaki μπαίνει στο Enduro με Bimota BX450!

Η Kawasaki απείχε για περισσότερα από 20 χρόνια από το Παγκόσμιο Enduro, μα αυτό πιθανώς να αλλάξει με αιχμή του δόρατος μιαν Ιταλίδα
bimota bx450
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/3/2026

Ο τελευταίος τίτλος που κατέκτησε η Kawasaki στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro ήταν το μακρινό 1999 με τον Φινλανδό Vesa Kytönen και μια τετράχρονη KLX250, ενώ έκτοτε επικέντρωσε τις off-road προσπάθειές της κατά κόρον στο Motocross.

Η επιστροφή της Kawasaki στο Enduro ξεκίνησε διστακτικά το 2024 με τα δίχρονα cross-country μοντέλα ΚΧ250Χ και ΚΧ300Χ, πρωτίστως από τις ΗΠΑ (με την ισχυρή cross-country αγορά), ενώ πλέον έχει παρουσία και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro με έναν και μοναδικό αναβάτη, τον Ιταλό Davide Soreca στην κατηγορία Enduro 1 με KX250X.

Vesa Kytönen, Kawasaki KLX250
Vesa Kytönen, Kawasaki KLX250, 1999

Φαινομενικά η Kawasaki δεν διαφημίζει την πρόθεσή της να γυρίσει στο Παγκόσμιο Enduro και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από ένα απλό γεγονός: στην off-road γκάμα της για το 2026 η μοναδική μοτοσυκλέτα που έχει φώτα είναι η KLX450R, ένα μοντέλο περισσότερο dual sport παρά αγωνιστικό enduro, που μάλιστα δεν έχει ανανεωθεί καθόλου από το 2024. Όλα τα υπόλοιπα είναι είτε ΜΧ ή cross-country υβρίδια που υπάρχουν πρωτίστως για να εξυπηρετούν μεγάλες αγορές αυτού του χώρου, όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία.

Και ξαφνικά εμφανίζεται η Bimota με το ΒΧ450, με φώτα και με αγωνιστικές επιτυχίες πριν καν πουληθεί έστω και μια μοτοσυκλέτα στο ευρύ κοινό.

kawasaki klx450x
Kawasaki KX450X 2026

Η Bimota έστησε το ΒΧ450 πάνω στο cross-country ΚΧ450Χ, κρατώντας το μεγαλύτερο μέρος της μοτοσυκλέτας στην εργοστασιακή του μορφή. Ούτε υβριδικά πλαίσια με συνδυασμό αλουμινίου και ατσαλιού, ούτε περίτεχνα ψαλίδια, μόνο η βάση όπως τη σχεδίασε και έφτιαξε η Kawasaki στην Ιαπωνία, με μερικές προσθήκες όπως η κεντρική ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου Athena GET με χαρτογραφήσεις ειδικά σχεδιασμένες για το BX450.

Οι μηχανικοί της Bimota επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στα ηλεκτρονικά: δύο χαρτογραφήσεις, ρυθμιζόμενο traction control, launch control και μια συσκευή ελέγχου (controller) που πωλείται προαιρετικά και επιτρέπει προηγμένες ρυθμίσεις και διαγνωστικά. Προσέθεσαν ακόμη ένα σύστημα εξάτμισης τιτανίου Akrapovic, ρύθμισαν τις αναρτήσεις κατά τα δικά τους γούστα και έφτιαξαν δύο διαφορετικά ρεζερβουάρ καυσίμου ανάλογα με τις ανάγκες του αναβάτη: ένα 6,2 κι ένα 10,7 λίτρων που μπορούν να τοποθετηθούν ως έχουν χωρίς αλλαγές στη μοτοσυκλέτα και αμφότερα περιλαμβάνονται στο βασικό πακέτο.

Bimota BX450
Bimota BX450 ως είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά το 2022-2023

Η Bimota παρουσίασε το ΒΧ450 στο τέλος του 2022, ωστόσο δεν το ξαναείδαμε ως το 2024 που το έτρεξε σε πρωτότυπη μορφή σε δύο ιταλικά πρωταθλήματα, Motorally και Raid TT, στα οποία κατέκτησε νίκες και τον τίτλο στο δεύτερο. Με αφετηρία αυτήν την επιτυχία, οι Ιταλοί πήραν ξανά τον χρόνο τους (όλο το 2025) και φέτος ανακοίνωσαν πως η μοτοσυκλέτα τους θα διατεθεί για πρώτη φορά στην αγορά σε περιορισμένη παραγωγή.

Ωστόσο αυτά δεν είναι η πρώτη γραμμή επικαιρότητας. Το σημαντικό είναι κάτι που δεν έχει λεχθεί ευθέως και κρύβεται στα λόγια των Ιταλών της Bimota, όπως του εκτελεστικού διευθυντή της, Pierluigi Marconi:

"Για μας οι αγώνες δεν είναι κατηγορίες, είναι η ουσία μας. Κοιτώντας την enduro μας, δεν βλέπουμε κάτι εντελώς νέο, αλλά μάλλον μια νέα πρόκληση. Μπαίνοντας στον κόσμο του enduro δεν ξεδιπλώνουμε κάποια στρατηγική, είναι ένα φυσικό βήμα που ταιριάζει με το DNA μας. Αυτό δεν είναι παιχνίδι, είναι μια καθαρόαιμη αγωνιστική μηχανή. Η επιτυχία μας το 2024, όταν κερδίσαμε το Ιταλικό πρωτάθλημα Raid TT, το επιδεικνύει περίτρανα. Η εξέλιξη του BX450 ακολούθησε ένα ακριβές μονοπάτι όπου συναντιούνται ο σχεδιασμός και οι δοκιμές για βελτιστοποίηση πριν την παραγωγή. Το enduro είναι νέο για τη Bimota, μα οι αγώνες όχι. Τώρα είμαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα. Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε."

Bimota BX450
Bimota BX450 2026

Από τα παραπάνω δεν προκύπτει βέβαια εμπλοκή στο κορυφαίο επίπεδο του EnduroGP, αλλά ακόμη κι αν δεν προορίζεται για φέτος, αργά ή γρήγορα η Bimota θα θελήσει να βρεθεί εκεί. Και αυτή η λογική δείχνει να ταιριάζει γάντι με τη στρατηγική που ακολουθεί η Kawasaki – σιωπηρά εν πολλοίς – στο αγωνιστικό πεδίο τα τελευταία χρόνια.

Για την ιαπωνική εταιρεία, η οικονομική κρίση στο τέλος της δεκαετίας του 2000 λειτούργησε ως καταλύτης για μια μεγάλη στροφή. Σταδιακά έκοψε το πρόγραμμα MotoGP και μετακύλησε δραστηριότητες σε ιδιωτικές ομάδες (λ.χ. Endurance), ωστόσο δεν εξαφανίστηκε από τις πίστες. Απεναντίας, έριξε βάρος στο WSBK όπου κατέκτησε έξι σερί τίτλους με τον Jonathan Rea, ενώ ανάλογα δυναμικά επέμεινε και στο Motocross, με τον Romain Febvre να τη δικαιώνει με την κατάκτηση του κορυφαίου πρωταθλήματος MXGP το 2025.

Bimota BX450

Τώρα το τοπίο έχει αλλάξει ελαφρώς και πάλι, αυτή τη φορά με δάκτυλο Bimota. Η εξαγορά του 49,9% της ιταλικής εταιρείας στα τέλη του 2019 λειτούργησε ως καταλύτης για μια νέα εποχή, στην οποία φαίνεται πως η ιταλική εταιρεία αναλαμβάνει ολοένα και πιο σημαντικό αγωνιστικό ρόλο στην Kawasaki.

Δείτε για παράδειγμα τη φετινή εικόνα του WSBK: η εργοστασιακή Kawasaki τρέχει φέτος μια και μόνη ZX-10R στο πρωτάθλημα με τον Αμερικανό Garett Gerloff, αλλά τα καλύτερα αποτελέσματα έρχονται από το δίδυμο των Alex Lowes και Axel Bassani με την ΚΒ998 Rimini της bimota by Kawasaki Racing Team. Φαντάζει λες και η Kawasaki έχει εναποθέσει την εκπροσώπησή της στη Bimota.

Τώρα η εμφάνιση του ΒΧ450 μοιάζει να κινείται στον ίδιο άξονα. Από τη μια η Kawasaki επιμένει να μη φτιάχνει enduro μοντέλα, αλλά να ‘σου η Bimota με ένα enduro και μεγαλόσχημες δηλώσεις περί αγώνων. Μήπως οδεύουμε προς EnduroGP με ένα μοντέλο ανάλογο του WSBK;

Τα γεγονότα προς εκεί δείχνουν και δη σε τέτοιον βαθμό που πλέον δεν περιμένουμε ανακοινώσεις συμμετοχής στο EnduroGP από την Kawasaki, αλλά από τη Bimota. Και, γιατί όχι, και Rally-Raid και Hard Enduro και Super Enduro.

 

Ετικέτες