Δείτε το καλύτερο action video του καλοκαιριού, και μάθετε λεπτομέρειες από τα γυρίσματα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2015

 

 

«θα δώσω ένα μικρό μυστικό για εσένα και τους αναγνώστες του MOTO, το επόμενο που ετοιμάζω απαιτεί την τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Θα πρέπει να της προσθέσω κάτι».

 

 

Πριν λίγους μήνες, όταν ο Robbie Maddisson ήρθε στην Ελλάδα για την προώθηση της ταινίας, “On Any Sunday” το MOTO είχε μια ξεχωριστή συνέντευξη. Οδηγήσαμε μαζί του και στις στάσεις τα λέγαμε, σαν δύο φίλοι που έχουν βγει για βόλτα, σε μια κινητή συνέντευξη με διαλλείματα burnout και σούζας… Τότε όμως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, από την παραπάνω φράση, το επόμενο εγχείρημά του. Αντιθέτως φανταζόμουν ότι ο άνθρωπος που έχει περάσει τον ισθμό της Κορίνθου από επάνω, χωρίς να χρησιμοποιήσει τη γέφυρα, θα έβαζε ρουκέτες, ή κανένα στροβιλοκινητήρα και θα εκτοξευόταν στις απαρχές της ατμόσφαιρας. Ακόμα κι όταν έβλεπα φωτογραφίες του σε λίμνες, πάλι δεν πήγε το μυαλό μου ότι θα περπατήσει στο νερό, μάλλον για ασφαλή προσγείωση θα ετοιμάζεται, είπα… Ανταλλάξαμε και κάποια email με τον υπεύθυνο παραγωγής που έχει προσλάβει ο Robbie, αφού πλέον έχει την δική του εταιρία, κι όταν είπε ότι είναι στην Γαλλική Πολυνησία, στην Ταϊτή, ξανά δεν πήγε το μυαλό μου σε ένα τέτοιο εγχείρημα…

Τελικά εδώ και πολύ καιρό ο Robbie Maddisson δοκίμαζε, στο ασφαλές περιβάλλον του γλυκού νερού, την μορφή των σκι που θα τοποθετούσε στη μοτοσυκλέτα για να ανοιχτεί στον ωκεανό, κυνηγώντας τα κύματα σαν σέρφερ. Αλλεπάλληλες βουτιές, έκαναν την ομάδα να αλλάξει σε δίχρονη μοτοσυκλέτα που είναι ευκολότερο να την «ξεπνίξεις» και να την ετοιμάσεις για να ξανά πάρει μπροστά… Κι όταν τελικά πήγαν στην Ταϊτή ανακάλυψαν ότι η άνωση του αλμυρού νερού και η σύστασή του, που δίνει μικρότερη πρόσφυση (δεν πίστευα ότι θα γράψω ποτέ πρόταση για την πρόσφυση της θάλασσας…) ανάγκασε την ομάδα να αλλάξει τα σχέδια. Χρειαζόντουσαν και πιο σταθερό τιμόνι…

Τελικά το video είναι προϊόν τεσσάρων διαφορετικών προσπαθειών, ενώ στα κύματα, εκατοντάδες μέτρα μακριά από την παραλία, πήγαινε με βάρκα. Δεν ήταν δυνατό να φύγει από την παραλία, και να ανοιχτεί στο κύμα για να γυρίσει και να σερφάρει… Οπότε έφτιαξαν μια κατηφορική ράμπα, πάνω σε μια πλωτή πλατφόρμα, από όπου ο Robbie Maddisson έπαιρνε φόρα για να βγει να κυνηγήσει το κύμα… Ο εξοπλισμός ασφαλείας περιλάμβανε γιλέκο που φορούν οι σέρφερ και μπάλα διοξειδίου για την μοτοσυκλέτα, με πυροκροτητή, δεμένο στο πόδι του. Μόλις έφευγε από τη σέλα, φούσκωνε η μπάλα και δεν χρειαζόταν να ψαρεύουν την μοτοσυκλέτα…

Και τώρα το καλύτερο, το μέρος που πήγε ο Robbie Maddisson, να πιάσει το κύμα, λέγεται.. «Παπάρα»! Άγνωστο τι σημαίνει ακριβώς για τους Πολυνήσιους με τα άπειρα γλωσσικά ιδιώματα, αλλά για εμάς τους Έλληνες οι συνειρμοί είναι ατελείωτοι, το μόνο σίγουρο είναι ότι το KTM «παπάριασε» τόσες ώρες στο νερό… Η ομάδα έκανε πολλές δοκιμές με την τελική μετάδοση και τα λάστιχα, (για άμμο) αλλά στο τέλος η μοτοσυκλέτα κατέληγε πάντα στο νερό. Όπως δεν γινόταν να ταξιδέψει μέχρι να βγει στα κύματα, έτσι δεν γινόταν και να επιστρέψει στη στεριά, μετά από ένα σημείο. Αλλά αν ήταν στο Αιγαίο, με την ήρεμη θάλασσα, θα μπορούσε να πάει μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ… που σημαίνει ότι αν άφηνε το σερφ και κυνηγούσε την απόσταση, ο “Maddo” ίσως τα κατάφερνε να πάει από ένα νησί των Κυκλάδων σε κάποιο κοντινό του, χωρίς να πάρει το ferry, αν διάλεγε τις αποστάσεις και την ημέρα…

Η ιδέα του εγχειρήματος, του ήρθε από πολύ παλιά, όταν σε παιδική ηλικία έφτιαχναν αυτοσχέδιες βάρκες με τον πατέρα του. Όταν σχεδίαζε στο χώμα, στην άκρη του δρόμου στα «λιμανάκια» το σχέδιο, δεν ήξερα ότι έβλεπα το προοίμιο, του νέου του εγχειρήματος…

 

 

Το σχέδιο αυτής της μικρής, αυτοσχέδιας, ατομικής βάρκας έφτιαξε στο χώμα όταν βρεθήκαμε στην Ελλάδα, δείχνοντας το μικρό μυστικό, δηλαδή που στηρίζει το σώμα και από που περνά το σχοινί για να κρατιέται... Η βασική αρχή εκείνου του σχεδίου, έδωσε την ιδέα για την τελική μετατροπή στη μοτοσυκλέτα, που αρχικά ειχε ξεκινήσει με ανεξάρτητα σκι, μπρος και πίσω..

 

   

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.