Ducati Monster 1200 / S 2017

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/11/2016

Τα Monster για την Ducati είναι ένα ορόσημο, καθώς ήταν η μοτοσυκλέτα που την αναγέννησε την Ducati το 1992 με το πρώτο Monster 900. Είναι όμως και ένα σημείο αναφοράς γενικότερα για την μοτοσυκλέτα καθώς το ιδιαίτερο σχήμα του το έκανε ως μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες μορφές, ακόμη κι αν κάποιος δεν διάβαζε ο λογότυπό του στο ρεζερβουάρ.
Για το 2017, η Ducati αποφάσισε να επιστρέψει όσο πιο κοντά γίνεται στην φιλοσοφία και το concept εκείνων των πρώτων Monster με δύο νέες εκδόσεις των Monster 1200 και 1200S. Οι αλλαγές στις δύο αυτές εκδόσεις είναι τόσες πολλές που ουσιαστικά θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για εντελώς νέα μοντέλα, με βασικό άξονα σχεδίασης τις μικρές συνολικά διαστάσεις, κάτι που όπως παραδέχτηκε κι ο ίδιος ο CEO της Ducati Claudio Domenicali, δεν ήταν το χαρακτηριστικό των Monster 1200 μέχρι τώρα.
Αυτή η επιστροφή στο αρχικό concept είναι διάχυτη παντού, ακόμη και σε λεπτομέρειες όπως το κλιπ με το οποίο κουμπώνει το ρεζερβουάρ στο πλαίσιο, ακριβώς όπως συνέβαινε στο πρώτο Monster 900. Από εκεί και πέρα, τα πάντα έχουν σχεδιαστεί από την αρχή, όπως ο προβολέας που έχει νέο σχήμα και Led φώτα ημέρας (που φιλοδοξούν να κάνουν αναγνωρίσιμη την όψη του νέου Monster από μακριά), το ρεζερβουάρ και η σέλα που έχουν πιο κοντές διαστάσεις μικραίνοντας σημαντικά την σιλουέτα της μοτοσυκλέτας. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει από κοντά είναι η απίστευτη ποιότητα της βαφής, το liquid concrete (υγρό τσιμέντο) που πραγματικά είναι μοναδική και πρωτόγνωρη για τα μέχρι σήμερα δεδομένα των μοτοσυκλετών.


Η οθόνη των οργάνων είναι κι αυτή εντελώς καινούργια, έγχρωμη, τεχνολογίας TFT, πλήρης ενδείξεων αφού πλέον διαθέτει πληροφορίες που απουσίαζαν από τα προηγούμενα Monster όπως η επιλεγμένη σχέση στο κιβώτιο και η στάθμη του καυσίμου.
Ο κινητήρας αποδίδει τώρα 150 ίππους, 15 ίππους παραπάνω από την προηγούμενη απλή έκδοση και 5 πάνω από το "S", ενώ η ροπή του ανέρχεται στα 12,9 χιλιογραμμόμετρα. Το σημαντικό όμως είναι πως, σύμφωνα με την Ducati πάντα, από τις 3.000 στροφές μέχρι και τις 10.000 υπάρχουν διαθέσιμα πάνω από 10 χιλιογραμμόμετρα σε ένα μεγάλο εύρος ωφέλιμης ροπής.
Το πλαίσιο δεν έχει αλλαγές –πέρα από το γεγονός ότι οι βάσεις για τα μαρσπιέ του συνεπιβάτη είναι ξεχωριστές από του αναβάτη και βιδωτές- σε αντίθεση με το μονόμπρατσο ψαλίδι που σχεδιάστηκε από την αρχή, το οποίο μάλιστα δίνει και 26mm κοντύτερο μεταξόνιο, προσθέτοντας πιο σπορ γεωμετρικά χαρακτηριστικά. Οι αναρτήσεις της έκδοσης "S" θα προέρχονται από την Ohlins, ενώ τα φρένα είναι ό,τι καλύτερο –και πιο ακριβό- διατίθεται για μοτοσυκλέτα παραγωγής, με το πακέτο των Μ50 ακτινικών δαγκανών της Brembo που συνδυάζονται με δίσκος 330mm μπροστά. Νέοι θα είναι επίσης και οι τροχοί με μπράτσα σε σχήμα "Υ".


Τα Monster 1200 και 12000S του 2017 θα έχουν και αναβαθμισμένο πλήρως τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό τους, καθώς θα διαθέτουν το DSP (Ducati Safety Pack) με cornering ABS, το οποίο θα συνδυάζεται με την IMU μονάδα στον στάνταρ εξοπλισμό, εκεί όπου θα ανήκει πλέον και το quickshifter (τόσο για τα ανεβάσματα όσο και για τα κατεβάσματα), κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στην οικογένεια των Monster. Η έκδοση "S" θα είναι διαθέσιμη σε γκρι και κόκκινο χρώμα, ενώ η απλή έκδοση θα διατίθεται μόνο σε κόκκινο.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.