HONDA CRF250 Rally 2017

7/11/2016

Eπιτέλους, η Honda παρουσίασε και επίσημα το νέο CRF250 Rally, το μικρό "πολιτικό" αδελφάκι του εργοστασιακού CRF450 Rally. Βασίζεται στο ανανεωμένο για το 2017 CRF250L, που έχει περισσότερη δύναμη (24,4HP/8500 και 2,3kgm/6750) ενώ παράλληλα περνάει τις προδιαγραφές Εuro4. Nέο είναι και το ψηφιακό του όργανο, με επιπλέον στροφόμετρο, όπως και η εμφάνισή του. Πλαίσιο και αναρτήσεις δεν έχουν αλλαγές στο L.

Το ενδιαφέρον όμως συγκεντρώνει το νέο Rally, η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής της Honda που εκμεταλλεύεται την... χάρη και την ομορφιά του CRF450 Rally! H "αιωρούμενη" ζελατίνα του φαίρινγκ, τα φώτα, τα πλαϊνά που συνεχίζονται μέχρι την ποδιά, όλα θυμίζουν το 450. Το ρεζερβουάρ είναι 10,1 λίτρων, που δεν ακούγονται πολλά ή αρκετά, η Ηοnda όμως λέει πως η κατανάλωσή του σύμφωνα με τις τυποποιημένες μετρήσεις είναι 3,3 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, κάτι που θα σημαίνει αυτονομία 320 χιλιομέτρων. Και 250 να βγάζει, καλά θα είναι, αλλά και παραπάνω να είχε, ακόμα καλύτερα. Το τελευταίο Super XR Baja είχε ρεζερβουάρ 16 λίτρων, αλλά έκαιγε και περισσότερο!


Αναβαθμισμένες σε σχέση με το L είναι και οι αναρτήσεις, με το 43άρι πιρούνι να έχει την ίδια διαδρομή μπροστά στα 250mm, αλλά να είναι 5cm μακρύτερο (!) ενώ πίσω η διαδρομή έχει αυξηθεί στα 265mm, από 240, με νέο μοχλικό. Νέος και στα δύο είναι και ο εμπρός άξονας, που ανέβηκε στα 17mm από 15.  Μεγαλύτερος είναι και ο εμπρός δίσκος, στα 296mm, όπως και το βάρος, στα 157kg γεμάτο (το L είναι 146). Στην αύξηση του βάρους έχει συμβάλλει τόσο το φαίρινγκ και το μεγαλύτερο ρεζερβουάρ, όσο και το δικάναλο ΑΒS, που απενεργοποιείται για τον πίσω τροχό. Η σέλα του Rally έχει ύψος 895mm, ενώ του L 875. Λίγο πιο αργή είναι η γεωμετρία του Rally, για μεγαλύτερη σταθερότητα.


Πιο πλούσια εξοπλισμένο το Rally, με χούφτες, επιπλέον προστασία από τον αέρα και το ψηφιακό του όργανο ψηλά πίσω από την ζελατίνα, ενώ οι δύο προβολείς του είναι ασσύμετροι.
Μια απορία μας όμως παραμένει: Αφού ο κυβισμός δεν σχετίζεται πια με κάποια κατηγορία διπλωμάτων, τουλάχιστον στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, γιατί να μην είναι 300 κυβικά, αφού η Honda έχει ήδη έτοιμο τον κινητήρα, και δεν θα είχε μεγάλο κόστος εξέλιξης; Για να μην το προχωρήσουμε και πούμε πως θα ήταν ακόμα καλύτερα ως 350, εκτός κι αν η Honda έχει σκοπό να βγάλει και 450 Rally για καθημερινή χρήση και όχι μόνο...

Βασίλης Καραχάλιος

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.