100km dei Campioni: Μονομαχίες στο Ράντσο του Rossi

Νικητής ο "οικοδεσπότης" του Ράντσου
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/12/2019

Στο "κατά Scott ευαγγέλιο" (βλ. Τεύχος ΜΟΤΟ 598) έχει αναφερθεί πως όταν ο Rossi άκουσε ότι οι αγώνες του πρωταθλήματος θα αυξηθούν στους 18 άσπρισαν οι τρίχες του, έγινε πράσινος και γούρλωσε τα μάτια. Ωστόσο, όλα όσα κάνει ο Γιατρός όσο περιμένει να αρχίσει η επόμενη σεζόν, υπονοούν το ακριβώς αντίθετο. Στο παρελθόν όσο “ξεκουραζόταν” για την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο είχε αρκετές συμμετοχές στο Rally Monza, στο οποίο είχε στεφθεί πολλές φορές νικητής.

Η δίψα του για ταχύτητα είναι πραγματικά ακόρεστη και αυτό επιβεβαιώνεται παράλληλα και από το γεγονός ότι τον Φεβρουάριο που θα κλείσει τα 41, δεν έχει απλά πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα όντας ένας εργοστασιακός αναβάτης, αλλά παραμένει και ένας από τους 10 ταχύτερους του κόσμου. Τώρα, διοργάνωσε για έκτη φορά το 100km dei Campioni , όπου πραγματοποιείται παραδοσιακά στο Ράντσο του στην Tavullia, το οποίο μάλιστα συγκέντρωσε τους περισσότερους θεατές από κάθε άλλη φορά, ξεπερνώντας τους 1.200!

Πρόκειται για έναν αγώνα διάρκειας 100 χιλιομέτρων (ή 50 γύρων του Ράντσου) στον οποίο έλαβαν μέρος αρκετές ομάδες αποτελούμενες από δύο αναβάτες η κάθε μία, με τις εναλλαγές των αναβατών να γίνεται κάθε πέντε γύρους. Η εκκίνηση έγινα στα πρότυπα των αγώνων Endurance, μιας και με το “σβήσιμο των φωτών” οι αναβάτες έτρεξαν προς τις μοτοσυκλέτες τους, όπως γίνεται στους αγώνες αντοχής.

Ο Elia Bartolini, που ήταν στην ίδια ομάδα με τον Lorenzo Baldassari, κατάφερε να στρίψει πρώτος στην Κ1, έχοντας πίσω του τον Rossi (ο οποίος για ομόσταβλο είχε τον ετεροθαλή αδερφό του Luca Marini), ενώ κατά πόδας ήταν οι Migno και Manzi. Το πρώτο μέρος του αγώνα είχε τις στιγμές του, με τον Manzi να σημειώνει μια πτώση και τον Rossi να παίρνει τα ηνία του αγώνα απ’ τον Manzi.

Με την ολοκλήρωση των πέντε πρώτων γύρων, ο Marini κατάφερε να βρεθεί πάλι στην κορυφή, με τον Morbidelli (που ήταν ομόσταβλος του Migno) να είναι στην ουρά της μοτοσυκλέτας του και τον Baldassari να είναι τρίτος. Όσο αγώνας εξελίσσονταν η μοτοσυκλέτα του Marini έσβησε και ο Morbidelli βρέθηκε να ηγείται, ενώ τα προβλήματα με την πρόσφυση που αντιμετώπισε ο Bartolini έδωσαν την ευκαιρία στον Αμερικανό JD Beach να παλέψει για την τρίτη θέση.

Η ένταση κορυφώθηκε στους τελευταίους γύρους από την επιτυχή προσπάθεια του Rossi να ανακάμψει απ’ το πρόβλημα που αντιμετώπισε ο αδερφός του και είχε ρίξει την ομάδα τους στις πιο πίσω θέσεις. Στην τελευταία αλλαγή μοτοσυκλετών ο Rossi είχε προσφέρει στον αδερφό του το πλεονέκτημα που χρειαζόταν για να παλέψει για τη νίκη. Σε συνδυασμό με το κώνο που κόλλησε η μοτοσυκλέτα του Morbidelli, ο Marini κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία, με το δίδυμο των Morbidelli – Migno να τερματίζει δεύτερο, όντας έξι δευτερόλεπτα πίσω του.

Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε η ομάδα των Αμερικανών Beach και Halbert, όπου μετά από μπόλικο θέαμα κατάφεραν να επικρατήσουν ενάντια των Bartolini και Baldassarri. Την πεντάδα έκλεισαν οι Matia Pasini και Manzi, ενώ έκτοι βρέθηκαν οι Celestino Vietti και Marco Bezzecchi. Απομένουν 95 μέρες μέχρι τον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος, υπό το φως των προβολέων του Qatar και αν επιβεβαιωθεί η συμμετοχή του Rossi στο φετινό Dakar που θα ξεκινήσει στις 5 Ιανουαρίου, θα αποτελέσει άλλο ένα δείγμα πως η φλόγα του Γιατρού για τους αγώνες δεν σβήνει ποτέ.

Η Suzuki Motorcycles σημείωσε νέο ρεκόρ παγκόσμιων πωλήσεων το 2025

Σταθερά στην έβδομη θέση στην κατάταξη των πιο εμπορικών κατασκευαστών του κόσμου
Suzuki
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/3/2026

Η χρονιά που πέρασε ήταν αναμφίβολα ευεργετική για τη Suzuki, η οποία κατάφερε να πουλήσει παγκοσμίως 2,2 εκατομμύρια δίκυκλα, επίδοση που συνιστά την καλύτερη ως τώρα στα 74 χρόνια που κατασκευάζει μοτοσυκλέτες.

Καθ’ όλη τη δεκαετία του 2010 η Suzuki επιδείκνυε μια σχετικά σταθερή πορεία στις αγορές, με τις πωλήσεις της να κινούνται γύρω στο 1,5 εκατομμύριο δίκυκλα ετησίως, πριν η άφιξη του covid και των περιπλοκών που έφερε στις αγορές το 2020 οδηγήσουν σε αναπόφευκτη πτώση.

Από το 2021 ωστόσο η ιαπωνική εταιρεία ξαναμπήκε σε τροχιά ανόδου και την περασμένη χρονιά έφτασε σε αυτό το νέο ιστορικό υψηλό των 2,2 εκατομμυρίων.

Η επιτυχία της Suzuki τροφοδοτήθηκε κυρίως από τις αγορές της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, όπου κατάφερε να αυξήσει τις ταξινομήσεις της κατά 9,9% και 25,1% αντίστοιχα. Ειδικά στις χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, η αύξηση που είδε το 2025 ήταν εντυπωσιακή: Βραζιλία με +51.2%, Κολομβία με +33,4%, Κόστα Ρίκα με +40% και Περού με +43.3% οδήγησαν αυτήν την ανάκαμψη.

Την ίδια ώρα η Ευρώπη παρουσιάζει μιαν εντελώς διαφορετική εικόνα για τη Suzuki, με αισθητά μειωμένες ταξινομήσεις στις μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές, όπως οι Αγγλία με -37,7%, Γαλλία με -35,3%, Γερμανία με το τρομακτικό -65,8%, Ισπανία με -44,2% και Ιταλία με -51,6%.

Ωστόσο οι απώλειες από τις ευρωπαϊκές αυτές αγορές, όσο κι αν δείχνουν μεγάλες ως ποσοστά, αναλογούν σε περίπου 18.000 λιγότερες ταξινομήσεις για τη Suzuki, την ώρα που στις αναδυόμενες αγορές οι αριθμοί είναι σε άλλη τάξη μεγέθους, εξισορροπώντας και την τιμολογιακή διαφορά μεταξύ των πολύ φθηνότερων μοντέλων που ευδοκιμούν σε Ασία και Λατινική Αμερική, έναντι των μεγαλύτερων και ακριβότερων που απασχολούν τις δυτικές αγορές.

Με την επίδοση του 2025 η Suzuki διατηρήθηκε στην έβδομη θέση της σχετικής κατάταξης, πίσω από τη Bajaj που έχει ξεπεράσει το φράγμα των τριών εκατομμυρίων ταξινομήσεων.