Gigi Dall'Igna: "Σκεφτόμαστε για αντίποινα στην Honda!"

Τα λέει "έξω από τα δόντια" ο Team Manager της Ducati
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/3/2019

Ο Gigi Dall'Igna, ο άνθρωπος που έφερε ουσιαστικά την αναγέννηση της Ducati στα MotoGP, βρέθηκε αναμενόμενα στο επίκεντρο της προσοχής αμέσως μετά τον αγώνα του Qatar, μιας και το θέμα του αγώνα ήταν η καταγγελία και στη συνέχεια η έφεση που κατέθεσαν τέσσερις ομάδες (Honda, Suzuki, KTM και Aprilia) σχετικά με τα αεροδυναμικά βοηθήματα που χρησιμοποίησε η Ducati στο ψαλίδι και στον μπροστινό τροχό. Χθες, ο Dall'Igna έδωσε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο ιταλικό Skyl, μιλώντας για την κίνηση αυτή των τεσσάρων ομάδων χωρίς υπεκφυγές ή μασώντας τα λόγια του.
Στην ερώτηση για το αν εκπλήσσεται που για πρώτη φορά στην σύγχρονη εποχή των MotoGP τα αποτελέσματα ενός αγώνα δεν έχουν επικυρωθεί, ο Ιταλός αρχιμηχανικός είπε ότι έμεινε έκπληκτος ιδιαίτερα από την αντίδραση της Honda, καθώς πρόκειται για ένα εργοστάσιο που εκτός από πρωταγωνιστής είναι και ένας από τους "πατέρες" των MotoGP, μαζί με την Ducati και την Yamaha. Γι' αυτό άλλωστε μέχρι σήμερα, όλα τα τεχνικά θέματα λυνόντουσαν μέσω του Συνδέσμου των κατασκευαστών ή σε συνεργασία με τον Τεχνικό Διευθυντή των MotoGP. Του προκάλεσε λοιπόν μεγάλη εντύπωση το ότι η Honda αμφισβήτησε τις αποφάσεις του αρμόδιου οργάνου και δήλωσε ότι σκέφτονται να προχωρήσουν σε αντίστοιχη καταγγελία εναντίον τους. Όπως είπε, θεωρούν ότι τα αεροδυναμικά φτερά των Honda είναι επικίνδυνα, όχι μόνο για το πώς είναι κατασκευασμένα, αλλά και για το ότι με τόσο λεπτή βάση θα μπορούσαν να παραμορφωθούν εξαιτίας του φορτίου και να συμπεριφερθούν ως κινητά εξαρτήματα, κάτι που απαγορεύεται από τους κανονισμούς.


Αυτό όπως καταλαβαίνουμε όλοι, είναι η αρχή μιας αλυσίδας γεγονότων που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε χιονοστιβάδα, καθώς αν ξεκινήσει ο "χορός" των αμφισβητήσεων των αποφάσεων του Danny Aldridge, του Τεχνικού Διευθυντή των MotoGP, κάτι τέτοιο δεν θα είχε τελειωμό, αφού όπως επισημαίνει και ο Dall'Igna σε κάθε αγώνα θα μπορούσε να υπάρξει κι από μια αφορμή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχει και η απάντησή του στο ερώτημα αν περίμεναν μια τέτοια κίνηση από τις τέσσερις ομάδες, όπου ο Gigi Dall'Igna απάντησε αρνητικά, κάτι που έρχεται σε αντιπαράθεση με τις δηλώσεις του Pit Beirer από την ΚΤΜ, ο οποίος παραδέχτηκε πως η έφεση ήταν έτοιμη από πριν διότι είχαν προηγηθεί προειδοποιήσεις τόσο προς τον Τεχνικό Διευθυντή, όσο και προς την ίδια την Ducati. Ο ίδιος θεωρεί ότι το όλο θέμα έγινε για να τους εμποδίσει η Honda να χρησιμοποιήσουν ένα εξάρτημα που πληροί τις τεχνικές προδιαγραφές, ενώ τα υπόλοιπα εργοστάσια αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν σε μια κατάσταση που, κατά την γνώμη του, τα φέρνει σε δύσκολη θέση.
Ο Dall'Igna πάντως εμφανίστηκε ήρεμος και σίγουρος ότι θα δικαιωθούν και ότι θα αποδειχθεί ότι τα εξαρτήματα τοποθετήθηκαν για την ψύξη των ελαστικών, κάτι που όπως υποστηρίζει, αποδεικνύεται και με εργαστηριακά τεκμήρια. Είναι μάλιστα τέτοιος ο βαθμός σιγουριάς τους, που δεν έχουν σκεφτεί καν ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις τους ή αν θα απευθυνθούν στο CAS, σε αντίθετη περίπτωση.
Αντιθέτως, ο Team Manager της Ducati ήταν ιδιαίτερα καυστικός στην εξήγησή του για τους λόγους που προέβησαν οι ομάδες στην ένσταση. Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο, η ΚΤΜ και η Aprilia θα έπρεπε να ασχολούνται με κάτι άλλο αυτή την περίοδο και όχι με την κατάθεση ένστασης. Θα έπρεπε να προσπαθούν να εξελίξουν τις μοτοσυκλέτες τους, λέγοντας ανοικτά πλέον την άποψή του πως τα δύο εργοστάσια είναι υποδεέστερα της Ducati. Αντιθέτως, η Suzuki και η Honda θα μπορέσουν να αποκτήσουν ένα ισχυρό πλεονέκτημα σε έναν πιθανό μηδενισμό του Dovizioso στον πρώτο αγώνα. Σε ό,τι αφορά την Yamaha, ο Dall'Igna είπε πως δεν τον εκπλήσσει το γεγονός ότι επέλεξε να μείνει έξω από αυτή την "συμμαχία", καθώς αυτή θεωρεί ότι είναι η σωστή στάση. Η Yamaha έπραξε σωστά αναζητώντας διευκρινήσεις μέσα από τα Σύνδεσμο και δεν προέβη σε τέτοιες ενέργειες. Θεωρεί ότι η Yamaha, η Honda και η Ducati αποτελούν τους ιδρυτές των σύγχρονων MotoGP και γι' αυτό το λόγο θα έπρεπε να έχουν μια πιο αθλητική προσέγγιση στο σύστημα. Επεσήμανε επίσης το γεγονός ότι η Yamaha είχε χρησιμοποιήσει ένα αντίστοιχο εξάρτημα πέρσι και κανείς από τους ανταγωνιστές της δεν παραπονέθηκε, ενώ η Ducati δέχεται πιέσεις από τους αντιπάλους για όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες που εισάγει, ο οποίες όμως τόνισε πως βρίσκονται εντός των κανονισμών.


Κλείνοντας, ο Dall'Igna δήλωσε πως όλη αυτή η κατάσταση κάνει ουσιαστικά καλό στην Ducati και ότι πάντοτε θα προσπαθούν να δίνουν το καλύτερο που μπορούν στους αναβάτες τους, χωρίς να εκφοβίζονται από αντίστοιχες κινήσεις των αντιπάλων τους. Ελπίζει ότι όλο αυτό θα αποτελέσει ένα μεμονωμένο συμβάν που θα λήξει με την βοήθεια της λογικής από όλες τις πλευρές, με στόχο την βελτίωση του σπορ. Τέτοιες ενέργειες όμως, θεωρεί ότι αφαιρούν μέρος της αξιοπιστίας τόσο του πρωταθλήματος όσο και της ομοσπονδίας, κάτι που μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο σε όλους όσοι ζουν για το άθλημα, πιστεύουν στο άθλημα και που χαίρονται μπροστά στις τηλεοράσεις τους κάθε φορά που ο Dovizioso κάνει κάτι τόσο υπέροχο, όπως αυτό που έκανε στο Qatar.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.