Ο Fenati γράφει Ιστορία με την Husqvarna στα GP!

Η πρώτη νίκη του εργοστασίου στην Moto3
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/9/2020

O Romano Fenati είναι μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στον χώρο των GP. Όλοι θυμούνται το συμβάν με τον Manzi πριν από δύο χρόνια στην πίστα του Misano, που ουσιαστικά έθεσε τον Ιταλό ταλαντούχο αναβάτη στο περιθώριο. Τότε, είχε κινηθεί μέχρι και η διαδικασία της προανάκρισης για να διερευνηθεί η πιθανότητα άσκησης ποινικής δίωξης στον Fenati, για την δολοφονική ενέργεια απέναντι στον αντίπαλό του.

Ο Ιταλός αναβάτης πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο, χάνοντας όλα όσα είχε καταφέρει να κερδίσει στην αγωνιστική του καριέρα μέχρι τότε, ενώ μετά από ένα μεγάλο διάστημα έκανε δειλά-δειλά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, κρατώντας πάντα ένα πολύ χαμηλό προφίλ.

Η μοίρα όμως και το σύμπαν θέλησαν να παίξουν ένα περίεργο σημειολογικό παιχνίδι και στην ίδια πίστα που κόντεψε να τελειώσει η αγωνιστική του καριέρα, ο Fenati πήρε μια σπουδαία νίκη. Μια νίκη που έγραψε Ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη νίκη στην Ιστορία της Husqvarna στην Moto3, 89 ολόκληρα χρονιά μετά από την πρώτη της νίκη σε αγώνα GP. Όσοι είστε λάτρεις των ιστορικών στοιχείων και –φυσικά- διαβάζετε το ΜΟΤΟ, θα γνωρίζετε ότι η Husqvarna (η οποία ιδρύθηκε το 1689 ως εταιρεία κατασκευής όπλων και το 1903 έφτιαξε το πρώτο ποδήλατο με κινητήρα που ξεκίνησε τη θρυλική της πορεία στην μοτοσυκλέτα) ξεκίνησε την συλλογή αγωνιστικών δαφνών σε αγώνες GP, το 1931!

Τώρα, 87 χρόνια αργότερα, ο Fenati έβαλε την Husqvarna ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι άλλωστε που διαφαινόταν και από την επίδοσή του στον αγώνα του προηγούμενου σαββατοκύριακου στην ίδια πίστα. Εκεί ο Fenati ήταν μόλις μισό δευτερόλεπτο μακριά από έναν τερματισμό στο βάθρο, φτάνοντας στην πηγή χωρίς να πιει νερό. Στον δεύτερο αγώνα όμως του Misano, φάνηκε από την αρχή αποφασισμένος και μεθοδικός, αποτελώντας διαρκώς μέρος ενός λυσσασμένου γκρουπ δεκαπέντε πρωτοπόρων αναβατών που άλλαζαν συνεχώς θέσεις για την κορυφή. Ο Fenati ήταν τέταρτος στον τελευταίο γύρο, αλλά δύο στροφές πριν τον τερματισμό  εκμεταλλεύτηκε το άνοιγμα της γραμμής των Masia και Vietti, αρπάζοντας τα ηνία του αγώνα μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Για τον Fenati ήταν η δωδέκατη νίκη της καριέρας του (ο πιο πολυνίκης αναβάτης στην Moto3), ενώ ήταν και η πρώτη νίκη της Husqvarna στην κατηγορία, μετά από δύο τερματισμούς σε βάθρο το 2014.

"Είναι ιδιαίτερα συναισθηματικό για μένα το να κερδίζω εδώ στην Ιταλία", δήλωσε ο Fenati. "Η εμπιστοσύνη που μου προσφέρει το μπροστινό φρένο με βοηθά στις προσπεράσεις, αλλά είναι δύσκολο γιατί οι άλλοι αναβάτες είναι γρήγοροι. Πολύ γρήγοροι! Στον προηγούμενο αγώνα ήμουν μέσα στην εικοσάδα και τώρα κέρδισα! Είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένος".

Από την άλλη μεριά, ο Team Manager ο θρύλος των GP Max Biaggi, δήλωσε χαρούμενος και περήφανος που χάρισαν αυτή τη νίκη στην Husqvarna, την οποία όπως είπε "την περιμέναμε πολύ καιρό"

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.