Ο Petrucci πήρε δίπλωμα οδήγησης!

Με μια μικρή καθυστέρηση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/7/2019

Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati, Danilo Petrucci, είναι γνωστός για πολλά πράγματα. Ο 29χρονος Ιταλός ξεκίνησε την καριέρα του ως αναβάτης το 1998, οδηγώντας mini-trial και mini-cross μοτοσυκλέτες, ενώ το 2011 κατάφερε να κερδίσει το ιταλικό Superstock 1000 κύπελλο. Το 2012 μεταπήδησε στην κορυφαία κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος MotoGP. Αυτή είναι και μια απ’ τις ιδιαιτερότητές του, καθώς σε αντίθεση με τους περισσότερους αναβάτες που ξεκινούν απ’ τη Moto3 και ανεβαίνουν σταδιακά φτάνοντας στα MotoGP, αυτός αγωνίστηκε απευθείας στην κορυφαία κατηγορία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Φέτος, στον εντός έδρας (για την Ducati και τον ίδιο) αγώνα του Mugello, κατάφερε να πάρει την πρώτη του νίκη στα MotoGP, κάνοντας του Ιταλούς θεατές να ζητωκραυγάζουν με ξέφρενο ρυθμό, ενώ ο ίδιος ήταν φανερά συγκινημένος απ’ την επιτυχία του.

Πέρα απ’ την ιδιότητά του ως αναβάτης των MotoGP, ο Danilo Petrucci είναι γνωστός και ως ο ταχύτερος αστυνομικός του κόσμου, αφού αυτό είναι τυπικά το επάγγελμά του. Το αστείο της όλης υπόθεση είναι ότι μόλις αυτή τη βδομάδα, όντας 29 ετών, πέρασε τις εξετάσεις και πήρε δίπλωμα οδήγησης για μοτοσυκλέτα. Προφανώς υπήρχαν άλλοι λόγοι που τον εμπόδισαν απ’ το να το κάνει νωρίτερα, όμως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι πως πριν απ’ το αγωνιστικό τριήμερο στο Mugello, η Ducati ήθελε να γιορτάσει τον αγώνα στην ιταλική πίστα με έναν ξεχωριστό τρόπο. Δημιούργησε έτσι ένα βίντεο (το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ) με τους Andrea Dovizioso, Michele Pirro και Danilo Petrucci που πηγαίνουν οδικώς απ’ το μουσείο του εργοστασίου της Ducati στην πίστα, καβάλα σε Ducati Multristrada 1260. Το spot είναι πολύ έξυπνα γυρισμένο και δεν αφήνει περιθώρια που να αποδεικνύουν ότι ο Petrucci όντως οδήγησε σε δημόσιο δρόμο, καθώς δεν εμφανίζεται πουθενά το πρόσωπό του την ώρα των οδηγικών πλάνων. Αφήνεται μόνο να εννοηθεί ότι οδήγησε, με πλάνα που δείχνουν τους τρεις αναβάτες της Ducati να κάνουν μια στάση για ξεκούραση σε ένα μοτοσυκλετιστικό στέκι και να βγάζουν φωτογραφίες με κόσμο. Όπως και να ‘χει, αν η Ducati δημιουργήσει κάτι ανάλογο απο εδώ και στο εξής, ο Petrucci πλέον θα είναι έτοιμος αφού πλέον μπορεί να οδηγήσει νόμιμα στους δημόσιους δρόμους. Το μόνο που μένει είναι να μάθουμε ποια μοτοσυκλέτα θα είναι η πρώτη του…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες