Θετικό και το δεύτερο δείγμα του Iannone

Σε μικρότερη συγκέντρωση η ουσία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/1/2020

Το δεύτερο επεισόδιο του σίριαλ με τον Iannone και την υπόθεση ντοπαρίσματος εξελίχθηκε πριν από λίγη ώρα, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα και από το δεύτερο δείγμα, μετά το αίτημα για τη λήψη του από τον Ιταλό. Να θυμίσουμε ότι μέχρι στιγμής ο αναβάτης της Aprilia τελεί υπό το καθεστώς του προσωρινού αποκλεισμού από την FIM, ενώ τόσο ο ίδιος όσο και η Aprilia είχαν φανεί σίγουροι για την δικαίωση του Iannone, με την ομάδα μάλιστα να ευελπιστεί να τον έχει στην διάθεσή της στις επίσημες δοκιμές των MotoGP στην Sepang.

Όπως φαίνεται όμως, αυτό δεν αποτελεί πλέον ρεαλιστικό στόχο, καθώς το ίδιο αναβολικό στεροειδές ανιχνεύθηκε ξανά στο δείγμα ούρων του Iannone. Η διαφορά όμως είναι πως η ποσότητά του ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με το πρώτο δείγμα, γεγονός που αφήνει τα περιθώρια να αποδοθεί σε κατανάλωση μολυσμένου κρέατος κατά την διάρκεια της διαμονής του στη Μαλαισία για τον περσινό αγώνα της Sepang, όπως εξήγησε ο δικηγόρος του –και ειδικός σε αντίστοιχες υποθέσεις- Antonio De Rensis. Ένα ακόμη όπλο της υπερασπιστικής του γραμμής, είναι και ότι η συγκεκριμένη ουσία (η ντροστανολόνη), δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα στον fitness κόσμο των MotoGP.

Πιο συγκεκριμένα, ο δικηγόρος του Iannone είπε σε μια συνέντευξή του στην Gazzetta dello Sport ότι "το δείγμα προς ανάλυση πρέπει να διαθέτει παρουσία μεταβολιτών σε ποσότητα 1.150 νανογραμμαρίων ανά χιλιοστόλιτρο, που αποτελεί μια μικρή ποσότητα, με δεδομένο ότι ο αναβάτης ήταν στην Ασία για περισσότερο από έναν μήνα και το τεστ που έγινε αμέσως μετά το GP, έγινε με ένα πολύ πυκνό δείγμα ούρων της τάξης των 1.024 νανογραμμαρίων, εξαιτίας της αφυδάτωσης μετά τον αγώνα. Επίσης αυτό μας οδηγεί και στο συμπέρασμα ότι μπορεί να οφείλεται σε μολυσμένη τροφή, διότι τα στεροειδή συνήθως λαμβάνονται σε μεγάλα και τακτικά χρονικά διαστήματα."

Εδώ θα πρέπει επίσης να προσθέσουμε και την άποψη του Cal Crutchlow για την διαδικασία ελέγχου anti-doping γενικότερα, ο οποίος είχε πει σε μια παλιότερη συνέντευξή του πως οι δύο τομείς που θέλουν να βελτιώσουν οι αναβάτες και παίρνουν βοηθήματα είναι η απώλεια βάρους και η ενυδάτωση. Είχε υποστηρίξει πως πρέπει να ελέγχονται όλοι και πιο τακτικά, ενώ δεν μάσησε τα λόγια του λέγοντας πως το όλο σύστημα είναι χάλια. "Έχω μπει στην διαδικασία του ελέγχου μια φορά για μια ολόκληρη χρονιά, ενώ στη συνέχεια δεν μου έγινε κανένας έλεγχος για δύο ολόκληρα χρόνια", είπε ο Βρετανός αναβάτης. "Όλοι θα πρέπει να δίνουν αναφορά μια φορά τον μήνα για το πού βρίσκονται, αλλά το θέμα είναι πως όλοι οι αναβάτες είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να ασχολούνται με τέτοια θέματα. Έτσι όμως κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιος ντοπάρεται και ποιος όχι. Κάποιοι υποστηρίζουν τους περισσότερους ελέγχους, αλλά κάποιοι άλλοι κρατούν το στόμα τους κλειστό. Γιατί δεν βγαίνουν να πουν "κάντε μου έλεγχο όποτε θέλετε", αν είναι καθαροί;" Πάντως, ξεκαθάρισε ότι δεν πιστεύει πως τα αναβολικά βοηθούν ιδιαίτερα στα MotoGP, αλλά είπε πως υπάρχουν ορισμένοι αναβάτες που ενυδατώνονται με ενέσεις, κάτι που απαγορεύεται ρητά για τους αναβάτες των GP, επειδή βαριούνται να ακολουθήσουν την συμβατική μέθοδο ενυδάτωσης που κάνουν οι περισσότεροι.

Όπως και να έχει όμως, για να γυρίσουμε στην υπόθεση του Ιταλού, το ότι το δεύτερο δείγμα βρέθηκε θετικό απομακρύνει το σενάριο να οδηγήσει ο Iannone στην Sepang την Aprilia του 2020, ενώ το να βρίσκεται στην σέλα της μοτοσυκλέτας για την εκκίνηση του πρώτου αγώνα στο Qatar, θα προϋπέθετε μια πολύ επιεική ποινή. Μπροστά του ανοίγεται ένας μακρύς δικαστικός αγώνας που ξεκινάει με την ακροαματική διαδικασία στην πειθαρχική επιτροπή, της οποίας η απόφαση δεν αναμένεται να εκδοσθεί πριν από τις 45 ημέρες. Η χειρότερη εκδοχή, όπως είχαμε γράψει, είναι ο τετραετής αποκλεισμός του Iannone από κάθε μορφή αγώνα, ενώ ήδη η Aprilia έχει stand by τον αναβάτη εξέλιξης Bradley Smith, ως αντικαταστάτη του Ιταλού.

 

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.