Θετικό και το δεύτερο δείγμα του Iannone

Σε μικρότερη συγκέντρωση η ουσία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/1/2020

Το δεύτερο επεισόδιο του σίριαλ με τον Iannone και την υπόθεση ντοπαρίσματος εξελίχθηκε πριν από λίγη ώρα, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα και από το δεύτερο δείγμα, μετά το αίτημα για τη λήψη του από τον Ιταλό. Να θυμίσουμε ότι μέχρι στιγμής ο αναβάτης της Aprilia τελεί υπό το καθεστώς του προσωρινού αποκλεισμού από την FIM, ενώ τόσο ο ίδιος όσο και η Aprilia είχαν φανεί σίγουροι για την δικαίωση του Iannone, με την ομάδα μάλιστα να ευελπιστεί να τον έχει στην διάθεσή της στις επίσημες δοκιμές των MotoGP στην Sepang.

Όπως φαίνεται όμως, αυτό δεν αποτελεί πλέον ρεαλιστικό στόχο, καθώς το ίδιο αναβολικό στεροειδές ανιχνεύθηκε ξανά στο δείγμα ούρων του Iannone. Η διαφορά όμως είναι πως η ποσότητά του ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με το πρώτο δείγμα, γεγονός που αφήνει τα περιθώρια να αποδοθεί σε κατανάλωση μολυσμένου κρέατος κατά την διάρκεια της διαμονής του στη Μαλαισία για τον περσινό αγώνα της Sepang, όπως εξήγησε ο δικηγόρος του –και ειδικός σε αντίστοιχες υποθέσεις- Antonio De Rensis. Ένα ακόμη όπλο της υπερασπιστικής του γραμμής, είναι και ότι η συγκεκριμένη ουσία (η ντροστανολόνη), δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα στον fitness κόσμο των MotoGP.

Πιο συγκεκριμένα, ο δικηγόρος του Iannone είπε σε μια συνέντευξή του στην Gazzetta dello Sport ότι "το δείγμα προς ανάλυση πρέπει να διαθέτει παρουσία μεταβολιτών σε ποσότητα 1.150 νανογραμμαρίων ανά χιλιοστόλιτρο, που αποτελεί μια μικρή ποσότητα, με δεδομένο ότι ο αναβάτης ήταν στην Ασία για περισσότερο από έναν μήνα και το τεστ που έγινε αμέσως μετά το GP, έγινε με ένα πολύ πυκνό δείγμα ούρων της τάξης των 1.024 νανογραμμαρίων, εξαιτίας της αφυδάτωσης μετά τον αγώνα. Επίσης αυτό μας οδηγεί και στο συμπέρασμα ότι μπορεί να οφείλεται σε μολυσμένη τροφή, διότι τα στεροειδή συνήθως λαμβάνονται σε μεγάλα και τακτικά χρονικά διαστήματα."

Εδώ θα πρέπει επίσης να προσθέσουμε και την άποψη του Cal Crutchlow για την διαδικασία ελέγχου anti-doping γενικότερα, ο οποίος είχε πει σε μια παλιότερη συνέντευξή του πως οι δύο τομείς που θέλουν να βελτιώσουν οι αναβάτες και παίρνουν βοηθήματα είναι η απώλεια βάρους και η ενυδάτωση. Είχε υποστηρίξει πως πρέπει να ελέγχονται όλοι και πιο τακτικά, ενώ δεν μάσησε τα λόγια του λέγοντας πως το όλο σύστημα είναι χάλια. "Έχω μπει στην διαδικασία του ελέγχου μια φορά για μια ολόκληρη χρονιά, ενώ στη συνέχεια δεν μου έγινε κανένας έλεγχος για δύο ολόκληρα χρόνια", είπε ο Βρετανός αναβάτης. "Όλοι θα πρέπει να δίνουν αναφορά μια φορά τον μήνα για το πού βρίσκονται, αλλά το θέμα είναι πως όλοι οι αναβάτες είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να ασχολούνται με τέτοια θέματα. Έτσι όμως κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιος ντοπάρεται και ποιος όχι. Κάποιοι υποστηρίζουν τους περισσότερους ελέγχους, αλλά κάποιοι άλλοι κρατούν το στόμα τους κλειστό. Γιατί δεν βγαίνουν να πουν "κάντε μου έλεγχο όποτε θέλετε", αν είναι καθαροί;" Πάντως, ξεκαθάρισε ότι δεν πιστεύει πως τα αναβολικά βοηθούν ιδιαίτερα στα MotoGP, αλλά είπε πως υπάρχουν ορισμένοι αναβάτες που ενυδατώνονται με ενέσεις, κάτι που απαγορεύεται ρητά για τους αναβάτες των GP, επειδή βαριούνται να ακολουθήσουν την συμβατική μέθοδο ενυδάτωσης που κάνουν οι περισσότεροι.

Όπως και να έχει όμως, για να γυρίσουμε στην υπόθεση του Ιταλού, το ότι το δεύτερο δείγμα βρέθηκε θετικό απομακρύνει το σενάριο να οδηγήσει ο Iannone στην Sepang την Aprilia του 2020, ενώ το να βρίσκεται στην σέλα της μοτοσυκλέτας για την εκκίνηση του πρώτου αγώνα στο Qatar, θα προϋπέθετε μια πολύ επιεική ποινή. Μπροστά του ανοίγεται ένας μακρύς δικαστικός αγώνας που ξεκινάει με την ακροαματική διαδικασία στην πειθαρχική επιτροπή, της οποίας η απόφαση δεν αναμένεται να εκδοσθεί πριν από τις 45 ημέρες. Η χειρότερη εκδοχή, όπως είχαμε γράψει, είναι ο τετραετής αποκλεισμός του Iannone από κάθε μορφή αγώνα, ενώ ήδη η Aprilia έχει stand by τον αναβάτη εξέλιξης Bradley Smith, ως αντικαταστάτη του Ιταλού.

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.