100 εκατομμύρια Honda Super Cub!

Η Hοnda γιορτάζει το ορόσημο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/10/2017

Μόλις πριν από λίγο, η Honda ανακοίνωσε ότι η παραγωγή της παγκοσμίως για το Super Cub, το γνωστό μας παπί –για τις καινούργες εκδόσεις του 2018 μπορείτε να διαβάσετε εδώ- έφτασε τα 100.000.000 μονάδες! Για να εορτασθεί το γεγονός, οργανώθηκε μια ιδιαίτερη τελετή στην οποία έδωσε το παρών και ο Πρόεδρος και CEO της Honda Takahiro Hachigo, στο εργοστάσιο στο Kumamoto, εκεί δηλαδή που είναι και η γραμμές παραγωγής του Super Cub.

Η μαζική παραγωγή της πρώτης γενιάς των παπιών C100, ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1958 στο εργοστάσιο του Yamato, βόρεια του Τόκιο. Η άμεση εμπορική του επιτυχία οφείλεται σε πολλούς και διάφορους λόγους, σύμφωνα πάντα με την Honda, όπως η αξιοπιστία και η αποτελεσματικότητά του, καθώς και οι επιδόσεις του τετράχρονου κινητήρα των 50cc (μια επιλογή κόντρα στο ρεύμα της εποχής που ήθελε τους δίχρονους κινητήρες), αλλά και η μοναδική –και διαχρονική θα συμπληρώναμε εμείς- σχεδίασή του: το χαμηλό πλαίσιο μονής ραχοκοκαλιάς, ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης με το ημιαυτόματο κιβώτιο και η μεγάλη ποδιά που προστάτευε τα πόδια.

Το πρώτο C50 του 1966

 

Όλα αυτά τα χρόνια, το παπί πέρασε από διάφορα στάδια μετεξέλιξης και βελτιώσεων, αλλά η βασική δομή παρέμεινε ίδια με της πρώτης γενιάς των Super Cub. Ο ρόλος του και η σημαντικότητα ως μοντέλο, επιβεβαιώθηκε μάλιστα το 2014, ως το πρώτο όχημα που αποτελεί ένα τρισδιάστατο σήμα κατατεθέν στην Ιαπωνία.

Σήμερα, η Honda παράγει την οικογένεια των παπιών σε 16 εργοστάσια που βρίσκονται σε 15 διαφορετικές χώρες σε όλο τον κόσμο, ενώ έχει πουληθεί σε πάνω από 160 χώρες! Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο πρόεδρος της Honda είπε πως "το Super Cub που δημιουργήθηκε στην Ιαπωνία, εμπεριέχει το πάθος της Honda στο να υπηρετεί τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, διευρύνοντας τις προοπτικές τους μέσω της δημιουργίας μοναδικών προϊόντων που βάζουν πάνω απ' όλα τον πελάτη. Ως αποτέλεσμα, η οικογένεια των Super Cub προσφέρει τις υπηρεσίες της εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας τις 100 εκατομμύρια μονάδες. Η Honda θα συνεχίσει να πρωτοστατεί στις αλλαγές και την εξέλιξη που φέρνει η νέα εποχή, προσφέροντας προϊόντα που θα ξεπερνούν τις προσδοκίες των πελατών μας."

Το C110 που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2012

 

Τα ορόσημα των Super Cub

1958 Ξεκινά η πώληση των C100, με τον αερόψυκτο, μονοκύλινδρο κινητήρα των 49cc, με βαλβίδες επικεφαλής και ισχύ 4,5 ίππων

1959 Αρχίζει η εξαγωγή του στις Η.Π.Α.

1961 Η παγκόσμια παραγωγή των Super Cub φτάνει το ένα εκατομμύριο. Ξεκινά για πρώτη φορά η παραγωγή τους και σε εργοστάσιο εκτός Ιαπωνίας, στην Ταϊβάν

1964 Ξεκινούν οι πωλήσεις του Super Cub C65, του πρώτου παπιού με επικεφαλής εκκεντροφόρο

1966 Αρχίζει η πώληση του C50

1967 Η παραγωγή των παπιών παγκοσμίως φτάνει το ορόσημο των πέντε εκατομμυρίων μονάδων

1974 Μέσα σε εφτά χρόνια η παραγωγή των Super Cub διπλασιάζεται και φτάνει τα 10.000.000

1983 Ξεκινά η πώληση των Super Cub 50 Super Custom. Την ίδια χρονιά επιτυγχάνεται και κατανάλωση 0,5lt/100km με σταθερή ταχύτητα 30km/h!

1988 Αρχίζει η πώληση του Press Cub

1992 Η παγκόσμια παραγωγή φτάνει στο ορόσημο των 20 εκατομμυρίων μονάδων

1997 Ξεκινά η πώληση του Little Cub

2005 Άλλο ένα ορόσημο για την παραγωγή των παπιών που φτάνει τα 50 εκατομμύρια

2007 Ο ηλεκτρονικά ελεγχόμενος ψεκασμός της Honda PGM-FI, τοποθετείται στα Super Cub 50, Press Cub 50 και Little Cub

2008 Τον Απρίλιο αυτής της χρονιάς, οι πωλήσεις των παπιών παγκοσμίως φτάνουν τα 60 εκατομμύρια, την επέτειο των 50 χρόνων από την γέννηση του πρώτου Super Cub

2009 Ξεκινούν οι πωλήσεις των Super Cub 110 και Super Cub 110 pro

2013 Ξεκινά η πώληση του Cross Cub

2014 Το σχήμα του Super Cub γίνεται το πρώτο όχημα που αποκτά τρισδιάστατο σήμα κατατεθέν στην Ιαπωνία. Παράλληλα η παγκόσμια παραγωγή μοτοσυκλετών της Honda φτάνει στο νούμερο των 300 εκατομμυρίων!

Ετικέτες

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;