“The 2 Wheel Thrill”: Part 2 “The Wolfpack” [Video]

Η μαγεία της περιπέτειας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/5/2019

Το δεύτερο video της τριλογίας του Γιάννη Τρίγκα -που είναι πάνω από μια δεκαετία γνωστός στο χώρο του enduro- και της Red Bull, με σκοπό να περιγράψει την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα αλλά και να εισάγει περισσότερο κόσμο στην μοτοσυκλέτα, είναι στον "αέρα". Στο πρώτο video της σειράς, ο Τρίγκας μας παραδίδει μαθήματα σούζας, endo και παντιλικιών και προσκαλεί όλους όσους σκέφτονται να μπουν στο κόσμο της μοτοσυκλέτας να το τολμήσουν, χωρίς τα στερεότυπα της ηλικίας να αποτελέσουν εμπόδιο. Στο δεύτερο video, που είναι μια εξαιρετική παραγωγή με εντυπωσιακά πλάνα από μαγευτικά τοπία χιονισμένων βουνοκορφών, χωματόδρομων και πυκνών δασών, μας αποδεικνύει πώς οι μοτοσυκλέτες αποτελούν το μέσο διαφυγής απ’ την ρουτίνα. Απ’ την αρχή της ιστορίας της, η μοτοσυκλέτα αποτελεί ένα μέσο ανεξαρτησίας. Αυτό είναι κάτι που υπογραμμίζεται στo “The Wolfpack”, αφού μας υπενθυμίζει πως δεν είναι απαραίτητο να έχει ο καθένας μια μεγάλη adventure μοτοσυκλέτα για να βιώσει τη μοναδική εμπειρία της οδήγησης και τις συγκινήσεις που μπορεί να προσφέρει. Το δεύτερο κομμάτι που τονίζεται είναι η μαγεία του να μοιράζεσαι την ίδια “τρέλα”, το κοινό πάθος για τις μοτοσυκλέτες με φίλους και το να οργανώνεις ταξίδια, καθώς είναι μοναδική εμπειρία η κατασκήνωση στα δάση της χώρας μας. Στο τρίτο και τελευταίο video που θα κυκλοφορήσει, το περιεχόμενό του εστιάζει κυρίως στην αδρεναλίνη και τον ανταγωνισμό που υπάρχει κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, όπου το βλέμμα είναι καρφωμένο στο έπαθλο. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περαιτέρω λεπτομέρειες και το video.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

The Two-Wheel Thrill – Part 2

“The Wolfpack”

Όταν βρίσκεις και άλλους που μοιράζονται την ίδια τρέλλα για τη μοτοσυκλέτα!

Αναγνώρισες την αγάπη σου για τη μοτοσυκλέτα, έμαθες και το τρίπτυχο του αυθεντικού petrolhead «σούζα, έντο, παντιλίκι» και τώρα περνάς στην επόμενη πίστα. Αρχίζεις να ψάχνεις ευκαιρία να καβαλήσεις, ανάλογα το χρόνο σου, είτε κοντά στην πόλη, είτε και πιο μακριά, χαμένος μέσα στην ελληνική φύση.

Λίγες ώρες σε ένα κοντινό γηπεδάκι για flattrack ή σε ένα πιστάκι για προπόνηση endurο, μια εξόρμηση στη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία ή τα τόσα άλλα πανέμορφα μέρη της Ελλάδας για freeride και camping ή μια βραδινή βόλτα στους δρόμους της πόλης…όποια και αν είναι η προτίμηση του κάθε μοτοσυκλετιστή, είναι αλλιώς όταν γίνεται με καλή παρέα.

Στο δεύτερο από τα τρία parts του “The Two Wheel Thrill”,  ο δύο φορές πρωταθλητής Eλλάδος στο Endurο, Γιάννης Τρίγκας, μας ενσωματώνει στην αγέλη του και μας δείχνει την αξία του να μοιράζεσαι το πάθος σου για τη μοτοσυκλέτα με φίλους! Βλέπουμε την σχέση του αναβάτη και της μοτοσυκλέτας του να δυναμώνει και να γίνεται μέρος μιας παρέας που κυριολεκτικά παίρνει τα βουνά, τα ποτάμια, τα δάση αλλά και τις πίστες.

«Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από το να τελειώνει μια μέρα full από riding, και να αράζεις με τους φίλους σου σχολιάζοντας διάφορες φάσεις ή οργανώνοντας το επομενο gathering», λέει ο Γιάννης δείχνοντάς μας το δικό του «wolfpack».

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.