7ο Enduro Festival από τη ΛΕ.Μ.Μ Εntouring Motoclub

Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2023
7ο Enduro Festival
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

25/1/2023

Η ΛΕ.Μ.Μ Εntouring Motoclub, σας προσκαλεί στο " 7ο ΕNDURO FESTIVAL" την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2023.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της Λέσχης:

"Μετά από τρία χρόνια αποχής, μετά την συνένωση των δύο λεσχών μοτοσυκλέτας στα Μέγαρα, το κορυφαίο event, στον χώρο του enduro, επιστρέφει καλύτερο από ποτέ. Η τοποθεσία διεξαγωγής και εκκίνησης, θα είναι και φέτος, το γνωστό σε όλους πλέον '' My friends", οδός Στρατήγη 42, έναντι του '' 5ου Δημοτικού σχολείου Μεγάρων. Στον χώρο θα υπάρχουν stands και τέντες, με τις κορυφαίες εταιρείες του χώρου, όπως και είδη εξοπλισμού αναβάτη και αξεσουάρ.

Περί Enduro βόλτας.

- Οι δηλώσεις συμμετοχής θα γίνονται αυθημερόν, στην τοπική γραμματεία και όχι ηλεκτρονικά, με την υπογραφή σχετικής υπεύθυνης δήλωσης από τις 08.15 πμ.

- Το κόστος συμμετοχής ανέρχεται στα είκοσι (20) ευρώ, ενώ θα παρέχεται και αναμνηστικό μπλουζάκι καθώς και διακριτικό αυτοκόλλητο της διοργάνωσης.

- Οι αναβάτες θα εκκινούν ελεύθερα, από ώρα 09.00 πμ έως 10.30 πμ, αφού έχουν διεκπεραιώσει τα διαδικαστικά και αφού έχουν παραδώσει το ατομικό δοχείο καυσίμου, στο ανάλογο όχημα ανεφοδιασμού.

- Το σημείο ανεφοδιασμού θα βρίσκεται στο 45ο χιλιόμετρο της διαδρομής, ενώ η συνολική διαδρομή θα είναι άνω των 75+ χιλιόμετρα, με εναλλαγές στο τερέν-έδαφος, με νέα και παλιά μονοπάτια , τα οποία ελπίζουμε να μείνουν αξέχαστα στον κάθε αναβάτη.

- Σε ολόκληρη την διαδρομή θα υπάρχουν ευδιάκριτα σήματα κατεύθυνσης καθώς και κορδέλες σήμανσης διαδρομής.

- Επίσης στην διαδρομή θα υπάρχουν Σ,Ε.Δ, Σημεία διαφυγής-επιστροφής (προς το σημείο εκκίνησης) καθώς και πόρτες.

- Οι άνθρωποι της λέσχης θα βρίσκονται σε καίρια σημεία της διαδρομής, πρόθυμοι να βοηθήσουν εάν και όταν χρειαστεί.

- Η διαδρομή θα αποτελείται από 90% μονοπάτι, με βαθμό δυσκολίας 6/10, με ελάχιστο δασικό και ασφάλτινο δίκτυο - οδόστρωμα.

Απαραίτητες προϋποθέσεις συμμετοχής είναι ο πλήρης εξοπλισμός ασφαλείας αναβάτη (αυτονόητο!) και η καλοσυντηρημένη μοτοσυκλέτα.

Επισημαίνουμε ότι οι αναβάτες θα πρέπει να βρίσκονται σε εύλογο χρονικό διάστημα, στον χώρο της εκκίνησης, πριν ακόμα ξεκινήσουν οι μοτοσυκλέτες ελέγχου (σκούπες).

Επίσης για τους συμμετέχοντες που ίσως καθυστερήσουν , γνωστοποιούμε, ότι η διαδρομή θα κλείσει σε κάποιο κομβικό σημείο της και θα γίνεται αναγκαστική επιστροφή από κεντρική (ασφάλτινη) διαδρομή.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: θα παρακαλούσαμε τους επισκέπτες με οχήματα αναβατών και τρέιλερ να προσέξουν πολύ, για το πού θα παρκάρουν τα οχήματα τους, έτσι ώστε να μην ενοχλήσουμε τους τοπικούς κατοίκους καθώς και την κυκλοφορία άλλων οχημάτων.

Μένουμε συντονισμένοι για ότι νεότερο. ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ.

ΕΚ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ."

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.