Adv 2 Dubai 2016: Χωρίς απρόοπτα!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/4/2016

Έχω κάνει πολλές ταξιδιωτικές τρέλες στην ζωή μου, αλλά να ξεκινήσω από την Αθήνα για να πιω έναν καφέ στο Dubai δεν μου έχει τύχει. Να όμως που έγινε κι αυτό και τώρα βρίσκομαι καθοδόν στην Τουρκία, διασχίζοντας τα πρώτα χιλιόμετρα του οδοιπορικού "Adv 2 Dubai 2016".
Με βασικό χορηγό την γνωστή αλυσίδα καφέ “MIKEL”, είχα να πάω οδικώς μέχρι το Dubai, εκεί όπου στις αρχές Μαρτίου 2016 η ελληνική εταιρία MIKEL Coffee Company, στα πλαίσια της επεκτατικής δραστηριότητάς της, πραγματοποίησε τα εγκαίνια του νέου καταστήματός της. Εκεί έπρεπε να πάω, αν ήθελα να πιω έναν καλό, κερασμένο καφέ…


Για πολλοστή φορά πατούσα λοιπόν ρόδα στην Τουρκία. Μετά από ένα διπλό εφιαλτικό ατμοπλοϊκό ταξίδι (Πειραιάς-Χίος και Χίος-Cesme), ξεκίνησα να οδηγώ πάνω στην διαδρομή Cesme-Άγκυρα-Erzurum-Dogubeyazit. Με την μαύρη ΚΤΜ 1050 έπρεπε να διατρέξω τα πρώτα 1.890 χιλιόμετρα της διαδρομής (από τα συνολικά 7.400 χλμ.) μέσα σε ένα γνώριμο περιβάλλον, αλλά με αρκετά προβλήματα ασφάλειας στην ανατολική Τουρκία.


Η στάση μου στην Άγκυρα ήταν αναγκαία. Μετά τις τελευταίες πολύνεκρες τρομοκρατικές ενέργειες που είχαν σημειωθεί στην καρδιά της πόλης, απέφυγα να τριγυρνώ downtown –περιορίστηκα στα βόρεια προάστια της τουρκικής πρωτεύουσας.
Τέλη Απριλίου και τα βουνά της ανατολικής Τουρκίας είχαν ακόμα ντυμένα με τον λευκό μανδύα του χειμώνα. Ωραίο το ντεκόρ για φωτογράφιση, ενώ οι θερμοκρασίες ευτυχώς ήταν αρκετά ανεβασμένες και υποφερτές (8-10 βαθμούς Κελσίου) για ταξίδι με μοτοσυκλέτα.


Με καλές καιρικές συνθήκες και χωρίς καμία οδική έκπληξη από τους Τούρκους αστυνομικούς και τους πάνοπλους στρατιώτες στα μπλόκα της παραμεθόριας περιοχής με το Ιράν, μετά από τρεις μέρες σβέλτης οδήγησης αξιώθηκα να δω το χιονισμένο Αραράτ. Είχα φτάσει στην ανατολική εσχατιά της Τουρκίας, μπροστά στην συνοριακή πόρτα του Ιράν. Το πρώτο σκέλος του "Adv 2 Dubai 2016" είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία…

Kώστας Μητσάκης

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.