Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Με το σκεπτικό πως προκαλούν προβλήματα σε πεζούς, ΑΜΕΑ και γονείς με παιδιά σε καρότσια
Μοτοσυκλέτες σε πεζοδρόμια
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

14/2/2024

Η Αγγλία εξετάζει την απαγόρευση μίας πολύ γνωστής και σε εμάς εδώ πρακτικής, που αφορά την στάθμευση μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια, με βασική αφορμή να αποτελούν τα παράπονα πεζών, ειδικότερα ατόμων με αναπηρικό αμαξίδιο και γονείς με καρότσια μωρών, αλλά και οι καταστροφές που μπορεί να συμβούν στις πεζοδρομημένες επιφάνειες.

Ο Σύνδεσμος Τοπικής Αυτοδιοίκησης (LGA), που αποτελεί το εθνικό όργανο για τις τοπικές αρχές της Αγγλίας και της Ουαλίας, πιέζει για την εφαρμογή νόμων που θα απαγορεύουν την στάθμευση των μοτοσυκλετών πάνω στα πεζοδρόμια. Με αφορμή μία έκθεση, η οποία ανατέθηκε από τον LGA και πραγματοποιήθηκε από τον ανεξάρτητο φορέα Sustrans and Transport for All, ο LGA θέλει τα δημοτικά συμβούλια σε ολόκληρη την Αγγλία να ακολουθήσουν τον δρόμο που πρώτο χάραξε το Λονδίνο -εκεί απαγορεύεται εξ ολοκλήρου και αυστηρά η στάθμευση στα πεζοδρόμια. Την αγγλική πρωτεύουσα ακολούθησε τον Δεκέμβριο που μας πέρασε η Σκωτία, η οποία εφάρμοσε με την σειρά της ένα νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η έκθεση που προέκυψε από την παραπάνω έρευνα, τονίζει τα προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από την στάθμευση στα πεζοδρόμια, κυρίως για τους ΑΜΕΑ που χρησιμοποιούν αναπηρικό αμαξίδιο και τους γονείς που έχουν μικρά παιδιά σε καρότσια. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζονται οι πιθανές ζημιές που μπορούν να προκληθούν, οι οποίες με την σειρά τους ενέχουν κίνδυνο για τους περαστικούς, καθώς μπορεί να προκαλέσουν πτώση και τραυματισμό, ενώ η επισκευή τους κοστίζει ακριβά.

Η στάθμευση στα πεζοδρόμια είναι μία τακτική που ακολουθούμε και στην Ελλάδα, με τα ίδια αποτελέσματα. Σε πολλές περιπτώσεις, οι μοτοσυκλέτες λειτουργούν ως εμπόδιο, ειδικά για ανθρώπους με μειωμένες κινητικές ικανότητες. Επομένως, μπορούμε να καταλάβουμε από πρώτο χέρι τις αιτίες για απαγόρευση που αναφέρονται στην έκθεση. Στην Αγγλία ωστόσο, σε πολλές επαρχιακές και όχι μόνο περιοχές, πολλοί δρόμοι είναι εξαιρετικά στενοί, θυμίζοντας αυτούς που συναντάμε συνήθως σε ορεινά χωριά, ενώ πολλές φορές εντοπίζονται σε κεντρικά σημεία, με αυξημένη κίνηση. Σε αυτά τα σημεία, η στάθμευση πάνω στο πεζοδρόμιο αποτελεί πολλές φορές τη μοναδική λύση, προκειμένου η μοτοσυκλέτα να μην εμποδίζει την κίνηση.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Για την ώρα, η κατάσταση όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα παραμένει αρκετά μπερδεμένη, καθώς ο νόμος αφήνει πολλά παραθυράκια. Αν και δεν υπάρχει το νομοθετικό πλαίσιο που να απαγορεύει ρητά τη στάθμευση στο πεζοδρόμιο, πολλές περιοχές έξω από το Λονδίνο έχουν ήδη εφαρμόσει κανονισμούς, με τους οποίους η παρακώλυση των πεζών μπορεί να οδηγήσει σε πρόστιμο. Σύμφωνα, όμως, με τον δημοτικό σύμβουλο Darren Rodwell, που είναι και εκπρόσωπος του LGA, τα δημοτικά συμβούλια εκτός Λονδίνου δεν έχουν τις εξουσίες που χρειάζονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος.

Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι πέραν των προβλημάτων που δημιουργεί στους πεζούς, οι οποίο αναγκάζονται να βγουν στον δρόμο, αυξάνοντας τον κίνδυνο να τραυματιστούν από τα διερχόμενα οχήματα, ένα ακόμα ζήτημα είναι οι ζημιές που προκαλούνται. Όπως λέει, τα χρήματα που δίνονται για την επισκευή των ζημιών που προκαλούνται από τη στάθμευση στα πεζοδρόμια, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση του οδοστρώματος, ενίσχυση της αστικής συγκοινωνίας και τη δημιουργία καλύτερων χώρων στάθμευσης.

Η Κυβέρνηση της Αγγλίας έχει θέσει ως στόχο μέχρι το 2030 οι μισές διαδρομές εντός αστικού ιστού να γίνονται είτε με ποδήλατο, είτε με τα πόδια. Για να καταστεί εφικτό κάτι τέτοιο, θα πρέπει σύμφωνα με τον Rodwell, οι περιοχές εκτός του Λονδίνου να έχουν τη δύναμη να επιβάλουν νόμους που θα κάνουν πιο ασφαλείς τους δρόμους, και τα πεζοδρόμια προσβάσιμα σε όλους.

Από την μεριά της, η Κυβέρνηση μετά από διαβούλευση πρότεινε τρεις πιθανές λύσεις. Πρώτη ήταν η εισήγηση νέων Διατάξεων Ρύθμισης της Κυκλοφορίας, για τις τοπικές αρχές, επιτρέποντας την επιλεκτική εφαρμογή των απαγορεύσεων στάθμευσης στο πεζοδρόμιο, σε περιοχές που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα. Η δεύτερη πρόταση είναι να επιτρέψουν στις τοπικές αρχές να θέσουν την “άσκοπη παρακώληση του πεζοδρομίου” ως αστικό ζήτημα, επιτρέποντάς τους την έκδοση ειδοποιητηρίων για την επιβολή προστίμων. Αυτή την στιγμή, μόνος αρμόδιος για την επιβολή χρηματικών ποινών στους παραβάτες, είναι η αστυνομία. Αυτό αφήνει την ερμηνεία των κανόνων στην κρίση των τροχονόμων, έχει όμως σαν πλεονέκτημα το ότι απαλλάσσει τις δημοτικές αρχές από το να παρακολουθούν συνεχώς όλους τους δρόμους, αλλά και να εγκαταστήσουν πινακίδες παντού, για να δείχνουν πού επιτρέπεται και πού όχι η στάθμευση.

Η τρίτη πρόταση είναι και η πιο αυστηρή, καθώς φέρνει στην κουβέντα την εθνική απαγόρευση της στάθμευσης στα πεζοδρόμια, όπως ήδη συμβαίνει σε Λονδίνο και Σκωτία. Το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο εξακολουθεί να αφήνει στην κρίση των δημοτικών συμβουλίων τυχών εξαιρέσεις σε κάποιες περιοχές, όπως για παράδειγμα σε σημεία που ο δρόμος είναι εξαιρετικά στενός για οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Ο γενικός κανόνας, όμως, είναι η καθολική απαγόρευση στάθμευσης στα πεζοδρόμια. Εδώ κρύβεται όμως και μία παγίδα, καθώς η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου σημαίνει ότι θα πρέπει να ελεγχθούν όλοι οι δρόμοι, για να κριθεί το πού απαιτούνται εξαιρέσεις και ποιοι θα ενταχθούν στον νόμο. Κάτι τέτοιο είναι τόσο χρονοβόρο, όσο και ακριβό να γίνει.

Αγγλία – Εξετάζει απαγόρευση στάθμευσης των μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια

Η πιο λογική φαίνεται να είναι η δεύτερη πρόταση, η οποία δίνει μεγαλύτερη εξουσία στις τοπικές αρχές, ενώ αποτελεί τη μόνη που υποστηρίζει η RAC (Royal Automobile Club, εταιρεία που ειδικεύεται στην ασφάλιση οχημάτων). Όπως ανέφερε ο Επικεφαλής πολιτικής του φορέα, Simon Williams, μία τέτοια προσέγγιση θα είναι πιο αποτελεσματική, αποτρέποντας τον έλεγχο όλων των δρόμων και την σπατάληση πόρων για την τοποθέτηση πινακίδων και νέων διαγραμμίσεων.

Τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, με τις εκλογές στην Αγγλία να πλησιάζουν, οι εκκλήσεις της LGA είναι μάλλον απίθανο να εφαρμοστούν σύντομα, καθώς ο Πρωθυπουργός Rishi Sunak έχει ήδη δηλώσει υπέρμαχος των οδηγών και των δικαιωμάτων τους. Αυτό, όμως δεν σημαίνει ότι σε δεύτερο χρόνο δεν υπάρχει η πιθανότητα για αυστηροποίηση των νόμων που αφορούν τη στάθμευση.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.