Airoh - Εξελίσσει κράνος με αερόσακο

Οι πρώτες αναφορές μιλούν για μείωση των κρανιακών κακώσεων κατά 50%!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2022

Στην EICMA 2022, η ιταλική εταιρεία κρανών Airoh παρουσίασε σε συνεργασία με τον κατασκευαστή αερόσακων Autoliv, ένα κράνος μοτοσυκλέτας με αερόσακο!

Αερόσακους έχουμε δει σε μοτοσυκλέτες και scooter, σε αγωνιστικές ολόσωμες φόρμες, σε μπουφάν και πρόσφατα και σε παντελόνια, ενώ τώρα, στην 25η επέτειο από την ίδρυση της, η Airoh παρουσιάζει αερόσακο και για κράνος.

Να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως το κράνος είναι σε πρωτότυπη μορφή και επιπλέον η Airoh δεν έχει δώσει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας του.

Ο στόχος ήταν ένα full-face κράνος με καλαίσθητο design, που να μην ξεχωρίζει από ένα συμβατικό για τον υπερβολικό του όγκο, ενώ όταν χρειαστεί να μπορεί να “επεκτείνεται”, να ανοίγει δηλαδή από πάνω, και από μέσα να ξεπροβάλλει ένας αερόσακος που θα μειώνει την ταχύτητα κρούσης του κεφαλιού σε κάποιο εμπόδιο.

Παράλληλα, όταν ο αερόσακος δεν χρησιμοποιείται, το κράνος θα καλύπτει όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας -βλ. ECE22.06.

Το κράνος των Airoh-Autoliv βασίζεται στη δουλειά της νεαρής Ιταλίδας σχεδιάστριας Roberta Descrovi, που μελέτησε την ιδέα της ενσωμάτωσης αερόσακου σε κράνος για μοτοσυκλέτα, όσο σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam της Αγγλίας.

Όπως διαβάζουμε στο δελτίο τύπου της Airoh, το κράνος που παρουσιάστηκε στην EICMA είναι το αποτέλεσμα μελέτης πολλών προσομοιώσεων ατυχημάτων σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, ώστε να εξακριβωθεί αν αυξάνεται η προστασία του αναβάτη. Οι μελέτες αυτές ξεκίνησαν το 2020, ενώ στη συνέχεια η Airoh και η Autoliv πέρασαν στο επόμενο στάδιο, με πραγματικά crash test ώστε να μελετήσουν το σχέδιο του κράνους, την κάλυψη που θα χρειάζεται να προσφέρει ο αερόσακος, την πίεση και τον όγκο του απαιτούμενου για την πλήρωση αερίου, τον τρόπο λειτουργίας της ECU, τη θέση της μπαταρίας, κ.α.

Ο αερόσακος ενεργοποιείται ηλεκτρονικά, χωρίς να αναφέρεται αυτή τη στιγμή ακριβώς το πώς αντιλαμβάνεται το ατύχημα, το πιθανότερο με αισθητήρες όπως επιταχυνσιόμετρα και γυροσκόπια, ενώ δεν γνωρίζουμε την ευαισθησία τους, ή το αν μπορεί να ανοίξει ο αερόσακος κατά λάθος ενώ δεν έχει πέσει ο αναβάτης. Φανταζόμαστε πως η Airoh έχει ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με τις εταιρείες που έχουν παρουσιάσει jacket και φόρμες με αερόσακους, όπου η χρήση πολλαπλών αισθητήρων που επικοινωνούν με την ECU ώστε να επιβεβαιωθεί από τους περισσότερους ένα ατύχημα, μειώνει ή αποκλείει κάποιο λανθασμένο άνοιγμα του αερόσακου.

Το πάνω μέρος του κράνους έχει τμήματα τα οποία υποχωρούν και ξεκολλάνε όταν ο αερόσακος φουσκώνει και εκτείνεται έξω από το κράνος σπρώχνοντας το κέλυφος. Φανταζόμαστε πως αν τα χάσεις σε κάποιο ατύχημα, η Airoh θα τα παρέχει ως αξεσουάρ, ενώ δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο αυτά θα συναρμολογούνται.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία μας δίνει η Autoliv, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης.

Περιμένουμε νεότερες πληροφορίες από Airoh και Autoliv για την εξέλιξη του κράνους, και βίντεο από τη λειτουργία του αερόσακου. Για την ώρα οι 2 εταιρείες δεν έχουν κάνει καμία αναφορά για το πότε θα δούμε το συγκεκριμένο κράνος στην παραγωγή.

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες