Ακριβαίνουν οι Harley-Davidson: Από νομική "γκάφα" θα πληρώνει δασμούς στην Ευρώπη!

Δεν έπιασε το κόλπο με τις "Made in Thailand" μοτοσυκλέτες των Αμερικανών
Harley-Davidson ευρωπαϊκοί δασμοί 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

17/12/2024

Τελικά δεν της βγήκε της Harley-Davidson η προσπάθειά της να παρακάμψει τους δασμούς που θέλει να επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις μοτοσυκλέτες της αμερικάνικης εταιρείας, έπειτα και από σχετική απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ.

Συγκεκριμένα η Harley-Davidson προσπάθησε να αποφύγει τους ευρωπαϊκούς δασμούς που επιβάλλονται στις μοτοσυκλέτες της άνω των 800 κ.εκ. με το να μεταφέρει μέρος της παραγωγής της εκτός ΗΠΑ, στο εργοστάσιο που έχει στην Ταϊλάνδη. Αυτό είχε ξεκινήσει να το κάνει στα μέσα περίπου του 2018 για τις μοτοσυκλέτες που προόριζε για τις αγορές της ΕΕ, στον πρώτο εμπορικό πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης.

Ο ξεκάθαρος "ελιγμός" της αμερικάνικης εταιρείας δεν άρεσε καθόλου στους Ευρωπαίους ιθύνοντες, με την ΕΕ να υποχρεώνει τους Αμερικανούς επίσημα το 2021 να πληρώνουν τους δασμούς, κυρίως λόγω της αιτιολόγησης της ίδιας της εταιρείας απέναντι στους μετόχους της στις ΗΠΑ που έλεγε ξεκάθαρα ότι μεταφέρει την παραγωγή για να γλιτώσει τους εισαγωγικούς δασμούς που βρίσκονται στο 31%.

Η κίνηση της H-D δεν άρεσε ούτε στα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ με το ΙΑΜ (International Association of Machinists and Aerospace Workers ) που αντιπροσωπεύει και υπαλλήλους της Harley-Davidson να χαρακτηρίζει την κίνηση ως "κλοτσιά στα δόντια των Αμερικανών εργαζομένων και προδοσία στην κληρονομιά της εταιρείας ως συμβόλου της Αμερικής"

Η Harley-Davidson, η οποία το περασμένο καλοκαίρι αποφάσισε να μεταφέρει ακόμη μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της στην Ταϊλάνδη (και για τις ΗΠΑ), ενώ έκανε έφεση για την απόφαση της ΕΕ κατηγορώντας την, μεταξύ άλλων για παρερμήνευση των νόμων κατά το δοκούν και για κατάχρηση εξουσίας. Τελικά το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε τελεσίδικα κατά των Αμερικανών πριν από λίγες ημέρες με την ίδια αιτιολογία, ενώ την υποχρέωσε να πληρώσει και τα κόστη της ΕΕ για το συγκεκριμένο ζήτημα. Στην απόφαση του το δικαστήριο ξεκαθαρίζει ότι αν η μεταφορά την παραγωγής γινόταν για άλλους οικονομικούς λόγους -όπως αύξηση του κέρδους ή μείωση του κόστους παραγωγής- τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Harley-Davidson ευρωπαϊκοί δασμοί

Η Harley-Davidson, που ως εταιρεία που έχει χτίσει μεγάλο μέρος της φήμης της ως 100% αμερικάνικη και εκφράζει το αμερικάνικο όνειρο, μάλλον προτίμησε να ρισκάρει μιλώντας στους επενδυτές της και δεν ήθελε να τους πει στα ίσια ότι εγκαταλείπει μέρος της παραγωγής στις ΗΠΑ, όπως φαίνεται ότι κάνει από τον περασμένο Αύγουστο. Τελικά της γύρισε μπούμερανγκ όμως και πάλι μάλλον λιγότερο οδυνηρό από την αντίδραση των επενδυτών στη μεταφορά παραγωγής για άλλο λόγο από τον επίσημα διατυπωμένο.

Ο εμπορικός προστατευτισμός στα "καλύτερά" του με άλλα λόγια και αναμένεται να δούμε τέτοιες ιστορίες και στο μέλλον ειδικά αν ο Τραμπ υλοποιήσει της απειλές του για επιπλέον δασμούς, τη στιγμή που τόσο οι ΗΠΑ όσο και η ΕΕ θέλουν να δουν περισσότερα εργοστάσια να κατασκευάζονται στο έδαφός τους για την ουσιαστική στήριξη της εγχώριας οικονομίας.

Η Harley-Davidson θα μπορούσε να ακολουθήσει το παράδειγμα της όλων των κατασκευαστών που θέλουν να γλιτώσουν φόρους και στις δύο μεριές του Ατλαντικού και να φτιάξει το δικό της εργοστάσιο επί ευρωπαϊκού εδάφους. Αντίστοιχο έχει η μητρική της Indian, Polaris, στην Πολωνία στην πόλη Opole, για την παραγωγή των μοτοσυκλετών που προορίζονται για τις ευρωπαϊκές αγορές, ενώ εκεί κατασκευάζονται και ATVs της εταιρείας.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.