Ακυρώθηκε η πρώτη ειδική του Rally Dakar!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/1/2016

Το πρώτο στάδιο του αγώνα, που θα ξεκινούσε την Κυριακή, ακυρώθηκε εξαιτίας των καιρικών συνθηκών. Κι αυτό δεν αφορά τους αγωνιζόμενους σε έναν αγώνα που θέλει να είναι ο σκληρότερος του κόσμου, αλλά τα ελικόπτερα που δεν μπορούσαν να απογειωθούν. Για αρχή όμως, ούτε ο πρόλογος που ξεκίνησε το Σάββατο, ήταν λιγότερο επεισοδιακός. Δυστυχώς ένα από τα αυτοκίνητα, που ανήκει στην πρώτη Κινέζα οδηγό, την Guo Meiling, έφυγε εκτός πορείας μόλις στο έκτο χιλιόμετρο πέφτοντας πάνω στους θεατές, μεταξύ των οποίων μία έγκυος γυναικά και τέσσερα παιδιά. Η διοργάνωση κάνει λόγω για τέσσερις τραυματίες, τα τοπικά μέσα ανεβάζουν τον αριθμό στους δέκα, με τρεις να είναι σε σοβαρή κατάσταση…

Κι ενώ το Σάββατο η θερμοκρασία ήταν στους σαράντα βαθμούς Κελσίου, την Κυριακή δυνατές καταιγίδες και θυελλώδεις άνεμοι φούσκωσαν τα περάσματα των ποταμών. Το αξεπέραστο πρόβλημα όμως, ήταν η αδυναμία των ελικοπτέρων να πετάξουν. Η διοργάνωση αποφάσισε ότι δεν μπορεί να πάρει το ρίσκο, να αφήσει αβοήθητους τους αναβάτες σε περίπτωση ατυχήματος. Αυτός είναι πολύ σοβαρός λόγος και σωστά έπραξαν, ωστόσο εμείς να προσθέσουμε πώς εκτός από πρόβλημα με την διακομιδή σε περίπτωση ατυχήματος, δεν θα υπήρχαν και πλάνα, για έναν αγώνα που η εικόνα έχει την μεγαλύτερη αξία…

Τίποτα από τα παραπάνω βέβαια δεν αποτελεί τεράστια έκπληξη, καθώς τα καιρικά φαινόμενα ήταν από καιρό αναμενόμενα και οι αποφάσεις προκαθορισμένες, σε περίπτωση που εμφανιστούν. Η αρχή έγινε με τις καταστροφικές πλημμύρες στην Χιλή, την περασμένη άνοιξη όπου χάθηκαν ολόκληρες πόλεις και η χώρα έπρεπε να αποδεσμευτεί από το βάρος της διοργάνωσης. Σχεδόν πέντε μήνες μετά, ακολούθησε και το Περού, που περίμενε φέτος την χειρότερη μορφή του φαινομένου El Niño, με καταστροφικές πλημμύρες, όπως και τελικά έγινε. Στο ίδιο φαινόμενο αποδίδουν οι μετεωρολόγοι την καθυστερημένη έλευση του χειμώνα και στην Ευρώπη. Μόλις πριν λίγες μέρες η NASA εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία σημειώνει ότι η εικόνα του φαινομένου αρχίζει να μοιάζει με εκείνου του 1997, που ήταν η πιο καταστροφική, πλημμυρίζοντας περιοχές σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, όπως το Περού και η Καλιφόρνια, φέρνοντας κύματα καύσωνα στην Αυστραλία και την Ινδονησία. Η NASA προειδοποιεί ότι υπάρχει περίπτωση το 2016 να ξεπεράσει το 1997 και να έρθουν οι χειρότερες πλημμύρες για την Ν. Αμερική, πράγμα που σημαίνει ακόμα περισσότερα προβλήματα για το Rally Dakar τις προσεχείς ημέρες…

Προς το παρόν η σημερινή μέρα, που τώρα ξεκινά για εκείνη την πλευρά της Γης, επιφυλάσσει 786 χιλιόμετρα διαδρομής για τις μοτοσυκλέτες και αναμένεται να είναι βατή χωρίς εκπλήξεις. Προς το παρόν, μετά την ακύρωση της πρώτης ειδικής, η κατάταξη είναι αυτή του προλόγου και δεν έχει κάποια σημασία αφού οι διαφορές είναι αμελητέες. Ας ελπίσουμε ότι οι δώδεκα μέρες που απομένουν για τον μεγάλο αυτό αγώνα, θα είναι λιγότερο επεισοδιακές από το ξεκίνημά του.

Το πρόγραμμα των επόμενων ημερών:

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2016

2^η ειδική: Villa Carlos Paz – Termas de Rio Hondo

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016

3^η ειδική: Termas de Rio Hondo – San Salvador de Jujuy

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

4^η ειδική: San Salvador de Jujuy - San Salvador de Jujuy

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016

5^η ειδική: San Salvador de Jujuy – Uyuni

Παρασκευή 8 Ιανουαρίου 2016

6^η ειδική: Uyuni – Uyuni

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2016

7^η ειδική: Uyuni – Salta

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016

Ημέρα ανάπαυσης

Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 2016

8^η ειδική: Salta – Belen

Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2016

9^η ειδική: Belen – Belen

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2016

10^η ειδική: Belen – La Rioja

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2016

11^η ειδική: La Rioja – San Juan

Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2016

12^η ειδική: San Juan – Villa Carlos Paz

Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2016

12^η ειδική: Villa Carlos Paz - Rosario

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!