Alex Criville - Ξανά στη σέλα της δίχρονης Honda NSR500

Reunion στο Aragon για τον Ισπανό Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 1999
Alex Criville Repsol Honda 2024
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/9/2024

Μια πολύ όμορφη έκπληξη επιφύλαξε η Honda στο Aragon την περασμένη Κυριακή καθώς στα paddock αλλά και στην πίστα βρέθηκε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 1999 Alex Criville και η νικηφόρα NSR500 του.

Σε ένα φανταστικό reunion που γέμισε τον αέρα στα paddock του Aragon με υπέροχες "δίχρονες" μυρωδιές ο Alex Criville βρέθηκε ξανά στη σέλα της NSR500 με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής, με τη Honda να τιμά με αυτόν τον τρόπο τον πρώτο Ισπανό πρωταθλητή της κορυφαίας κατηγορίας 25 χρόνια μετά το επίτευγμά του.

Alex Criville Repsol Honda 2024

Μένοντας στη σκιά του ανυπέρβλητου Mick Doohan, αλλά και των υπόλοπων θρύλων της 10ετίας του '90 εκείνης της εποχής, ο Criville έγραψε τελικά τη δική του χρυσή ιστορία στην κορυφαία κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ταχύτητας αφότου αποσύρθηκε ο μεγάλος Αυστραλός αναβάτης. 

Ο Criville ήταν ο πρώτος Ισπανός αναβάτης που κατάφερε να πάρει νίκη στην GP500 όπως και ο πρώτος Ισπανός που στέφθηκε πρωταθλητής στην κορυφαία κατηγορία. Έτσι έδειξε στον κόσμο ότι οι Ισπανοί μπορούν να κερδίσουν και στο κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας και έκανε επί της ουσίας την αρχή για την ισπανική "επέλαση" που ακολούθησε τα επόμενα χρόνια με το κύμα αναβατών που έφτασε στο MotoGP και πρωταγωνιστές τους Jorge Lorenzo και Marc Marquez και Joan Mir, αλλά και τον Dani Pedrosa, το κορυφαίο ίσως αναβάτη στην κατηγορία που δεν κέρδισε ποτέ το πρωτάθλημα. 

Alex Criville Repsol Honda 2024

Στην προώθηση των Ισπανών αναβατών στην κορυφαία κλάση βοήθησαν ωστόσο, μεταξύ άλλων και οι επενδύσεις που πραγματοποίησε η ίδια η ισπανική κυβέρνηση όπως και εκείνες που έγιναν από εταιρείες κολοσσούς όπως η Repsol και η Movistar.

Για τον τίτλο που πήρε ο Criville είναι φυσικά ευγνώμων στην εργοστασιακή ομάδα της Honda και την πανίσχυρη από όλες τις απόψεις NSR500 -το ακριβώς αντίθετο από τη σημερινή μοτοσυκλέτα των Ιαπώνων- με την οποία κατέκτησε και τον μοναδικό τίτλο της καριέρας του στην κορυφαία κλάση -έχει έναν ακόμη στην κατηγορία των 125 κ.εκ. που πήρε το 1989.

Ο πρώην εργοστασιακός αναβάτης της Honda έκανε με την NSR500 ένα γύρο στην πίστα του Aragon την Κυριακή πριν τον αγώνα χαιρετώντας τα πλήθη ενώ ανταπέδωσε τις επευφημίες με τις "απαραίτητες" σούζες.

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.