Αλλάζει χέρια η Peugeot Motocycles: Εξαγοράζει το μερίδιο που κατείχε η γερμανική Mutares από το 2023

Ως το Καλοκαίρι θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία
peugeot
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/3/2026

Με επίσημη ανακοίνωσή της η γερμανική επενδυτική εταιρεία Mutares SE & Co. KGaA ανακοινώνει πως έχει δεχτεί πρόταση εξαγοράς του μεριδίου της στην Peugeot Motocycles από την τρέχουσα διοικητική ομάδα της γαλλικής εταιρείας.

Η πρόταση αυτή έχει γίνει δεκτή και πλέον έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες μεταβίβασης των μετοχών στους Γάλλους που απαρτίζουν το διοικητικό συμβούλιο της Peugeot, κάτι που αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί εντός του δεύτερου τριμήνου της φετινής χρονιάς.

Η Peugeot Motocycles ανήκε πλήρως στον ινδικό όμιλο Mahindra&Mahindra από το 2019, ο οποίος πούλησε στη Mutares μερίδιο 50% των μετοχών του το 2023, με στόχο την ανάπτυξη της Peugeot από το επενδυτικό σχήμα των Γερμανών.

Στο διάστημα που μεσολάβησε η Mutares προχώρησε στον εκσυγχρονισμό της εικόνας της Peugeot Motocycles, καθώς και στην αναδιοργάνωσή της. Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας εξαγοράστηκε η DAB Motors προς ενίσχυση της ηλεκτρικής πτέρυγας και επιτεύχθηκε συνεργασία με την επίσης γαλλική Sherco (από την οποία προέκυψε το Peugeot XP6), ενώ στη συνέχεια η Peugeot αναμορφώθηκε σε όμιλο, έχοντας δίπλα της ως ανεξάρτητες εταιρείες πλέον τις Kisbee και Django, από τα ομώνυμα μοντέλα της.

Η πρόσφατη ανακοίνωση της Mutares για πώληση του μεριδίου της Peugeot πίσω στους διοικούντες της περιγράφει την πάγια τακτική αυτής της επενδυτικής εταιρείας να αγοράζει, να αναδιοργανώνει και να πουλά σε υψηλότερη τιμή.

Ο Johannes Laumann, CIO της Mutares, δήλωσε σχετικά:

“Αφήνουμε με σιγουριά την Peugeot Motocycles στα καλύτερα δυνατά χέρια για την επόμενη φάση της. Η ομάδα έχει αναπτύξει ένα ξεκάθαρο και συναρπαστικό σχέδιο για το μέλλον της επιχείρησης και έχει επιδείξει μεγάλες εκτελεστικές ικανότητες κατά τη διάρκεια της ιδιοκτησίας μας. Πιστεύουμε πως αυτή η διοικητική ομάδα είναι ιδανικά στημένη για να αναπτύξει περαιτέρω τη μάρκα και να εφαρμόσει επιτυχώς τη στρατηγική ανάπτυξής της.”

Αυτό που λείπει από την όλη συζήτηση είναι το όνομα της Mahindra. Οι Ινδοί είχαν διατηρήσει το 50% των μετοχών της Peugeot Motocycles και αυτό δεν έχει αλλάξει στα χρόνια της ιδιοκτησίας Mutares, άρα λογικά και στο νέο σχήμα της γαλλικής εταιρείας η Mahindra παραμένει μεγαλομέτοχός της.

Πριν εμφανιστεί η Mutares στο προσκήνιο η Mahindra σχεδίαζε να διαθέσει μέσω κοινού δικτύου τις Peugeot και BSA στην Ευρώπη, ωστόσο η κατάσταση έχει αλλάξει έκτοτε μιας και η ευρωπαϊκή διανομή της BSA έχει ανατεθεί από τον περασμένο Οκτώβρη στον αυστριακό όμιλο KSR Group.

Επί του παρόντος δεν έχει γίνει καμιά επίσημη ανακοίνωση επί του θέματος από τη Mahindra, έτσι περιμένουμε με πολύ ενδιαφέρον την ολοκλήρωση της εξαγοράς και τις εξαγγελίες που θα ακολουθήσουν για να δούμε ποιος θα είναι ρόλος της ινδικής μετόχου στη νέα εποχή της Peugeot Motocycles.

Το θέμα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο, μιας και εκτός της αγοράς του 50% των μετοχών της Mahindra, η Mutares είχε αποκτήσει μερίδιο ελέγχου 80% στην γαλλική εταιρεία, κάτι που δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο πώς θα διαμορφωθεί στο νέο εταιρικό σχήμα που θα προκύψει για την Peugeot.

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες