Αναβίωση ΤΤ Ψυχικού - Πλήρες φωτογραφικό υλικό

19/10/2016

του Θανάση Μουρίκη

Πριν ξεκινήσουμε την αφήγηση για μια αναβίωση, είναι σωστό να κάνουμε μια αναδρομή στα γεγονότα.

Το ΤΤ Ψυχικού είναι ο ιστορικότερος αγώνας μοτοσυκλετών στην Ελλάδα, καθώς έγινε για πρώτη φορά το 1927. Η προπολεμική ιστορία της μοτοσυκλέτας έχει εντελώς διαφορετικό προφίλ από την μεταπολεμική Ελλάδα και το σήμερα. Η δεκαετία του ‘20 είναι η χρυσή δεκαετία της μοτοσυκλέτας, και στην Ελλάδα ο μοτοσυκλετισμός διανύει την τρίτη του δεκαετία. Βέβαια, εκείνη την εποχή για να έχεις μοτοσυκλέτα ήταν δεδομένο ότι θα έπρεπε να ανήκεις στην υψηλή αστική κοινωνία, η μοτοσυκλέτα ήταν υπόθεση των πλουσίων και της "ελίτ" κοινωνίας. Όπως και να έχει, από την στιγμή που υπήρχαν μοτοσυκλέτες υπήρχε και η πρόκληση, που δεν ήταν άλλη από τους αγώνες.

Μέσα από τις αναφορές του Μιχάλη Αρβανιτόπουλου και την έρευνά του, που είχε δημοσιευθεί για πρώτη φορά στο περιοδικό ΜΟΤΟ, προκύπτει η αγωνιστική δράση στη περιοχή του Ψυχικού. Οι αγώνες είχαν την μορφή σιρκουί και διεξάγονταν μέσα στο τότε αστικό περιβάλλον. Σαν επιπλέον τεκμήριο έρχεται και ένα φιλμ του 1929 που επιβεβαιώνει την ιστορία.

Και τώρα ερχόμαστε στο παρόν. Ο συνδυασμός της έρευνας του Αρβανιτόπουλου και το φιλμ εποχής είναι το πνευματικό κίνητρο για την αναβίωση του αγώνα. Ο άνθρωπος που δέχεται τις πληροφορίες και εμπνέεται είναι ο Παναγιώτης Μαριολόπουλος, δημιουργός και πρόεδρος του μουσείου μοτοσυκλέτας Motorcycle Republik.

Σχεδόν ένα χρόνο πριν, ο Π. Μαριολόπουλος έρχεται σε επαφή με το δήμο Φιλοθέης - Ψυχικού και αφού παίρνει την αιγίδα αλλά και την ανάλογη υποστήριξη σε επίπεδο συνεργασίας, προχωράει στην ιστορική αναβίωση του αγώνα με ονομασία ΤΤ Ψυχικού. Έτσι, την Κυριακή 16/10 η πρώτη πλατεία Ψυχικού, εν ονόματι Blue Bell, μεταμορφώνεται σε αγωνιστικά paddocks περασμένων δεκαετιών. Η προσέλευση του κόσμου και η παρουσία των προπολεμικών μοτοσυκλετών σε συνδυασμό με τις αχυρόμπαλες και τα κλασικά οχήματα που είχαν τοποθετηθεί στην περίμετρο της πλατείας έδωσαν μια αίσθηση της αναδρομής με μνήμες που έχουμε μόνο μέσα από ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Το αίσθημα της αναβίωσης είχε σαρκωθεί μέσα από ανθρώπους και μηχανές. Το πνεύμα και η γενική αύρα δημιούργησαν συναισθήματα μέσα από εικόνες ήχους και συζητήσεις. Ο αριθμός των θεατών ήταν εξαιρετικά μεγάλος και πιθανόν να πέρασε και τα 3.000 άτομα. Για την ασφάλεια του κόσμου ο διοργανωτής είχε μεριμνήσει σε συνεργασία με την αστυνομική διεύθυνση της περιοχής την παρουσία της πυροσβεστικής αλλά και της τροχαίας Κηφισιάς. Πολύ σημαντική ήταν και η βοήθεια των εθελοντών μοτοσικλετιστών και συγκεκριμένα της ομάδας των Guzzisti Hellas που κυριολεκτικά έδωσαν την ψυχή τους με τον καλύτερο τρόπο! Φωνή της εκδήλωσης ήταν ο ακατάπαυστος με πληροφορίες από αναδρομές αλλά και σημαντικές ιστορικές γνώσεις Αντώνης Κόλλιας.

Δυναμικό παρόν έδωσαν οι βετεράνοι αγωνιζόμενοι όπως ο κ. Μακαρώνας, Γ. Τόγελος. Φ. Λέκκας, Β. Γουρουνές, Μ.Κατρίνης, Β. Γεωργακόπουλος, Β. Παπαϊωάννου, Μ. Τριποδάκης. Πολλοί από αυτούς έτρεξαν στον αγώνα με τους Βασίλη Γουρουνά, Φώτη Λέκκα και Βασίλη Γεωργακόπουλο να κλέβουν την παράσταση ζωντανεύοντας ακόμα περισσότερο την ιστορία, φυσικά η αγωνιστική τους δράση ήταν μεταγενέστερη του ΤΤ Ψυχικού αλλά η προσέγγιση είχε πολυδιάστατο χαρακτήρα.

Οι κατηγορίες που συμμετείχαν ήταν δύο: Στην πρώτη (Α) οι μοτοσυκλέτες ήταν κατασκευής μέχρι το 1945, και στη δεύτερη (Β) είχαμε μοντέλα από το 1946 μέχρι το 1968, χρονιά που έγινε το τελευταίο ΤΤ στο δήμο Ψυχικού - Φιλοθέης.

Ο αγώνας ήταν Regularity, δηλαδή οι διαγωνιζόμενοι έπρεπε να κρατήσουν την μέση ωριαία τους ταχύτητα όσο το δυνατόν πιο κοντά σε αυτή που κάνανε στον τρίτο γύρο. Ο κάθε γύρος είχε μήκος 2 χιλιόμετρα και διάρκεια 10 γύροι, δηλαδή 20 χιλιόμετρα στο σύνολο.

Για τους δυο πρώτους ανιχνευτικούς γύρους, safety car ήταν το πολυμορφικό πρωτότυπο αυτοκίνητο του Δ. Κορρε "KORRES PROJECT 4”. Σημαντική ήταν και η παρουσία του Έλληνα αναβάτη Ανδρέα Ψυχογιού που μας έχει εκπροσωπήσει στο Manx GP του Isle of Man τρεις συνεχόμενες φορές.

Σίγουρα όσοι είχαν την τύχη να παραβρεθούν στην εκδήλωση έμαθαν ένα μέρος της ιστορίας του Ελληνικού μοτοσυκλετισμού με τον καλύτερο τρόπο. Ελπίζουμε το ΤΤ Ψυχικού να γίνει θεσμός.

Ραντεβού του χρόνου, στην πλατεία Blue Bell για μια βόλτα πίσω στο χρόνο με μοτοσυκλέτα.

Αποτελέσματα:

Κατηγορία Α (μέχρι και το 1945)

1^ος Μαραγκός Μάρκος BSA WM20 500 1942

2^ος Ξενίδης Ανδρέας NORBSA 16H-WM20 500 1943

3^ος Τσουρουνακης Παναγιώτης BSA-H28 350 1926

Κατηγορία Β (1946 - 1968)

1^ος Ιωάννου Δημήτρης Morini Veloce 125 1964

2^ος Παπουτσάς Δημήτρης BSA A-50 500 1961

3^ος Μανωλόπουλος Κωσταντίνος Harley Davidson FL 1963

Δείτε παρακάτω Gallery με πλήρες φωτογραφικό αρχείο

Φωτό: Λευτέρης Σαμοθράκης, Κώστας Τσαμπουράνης

https://bit.ly/MOTO_679

Επικαιρότητα

Pedro Acosta: "Οδηγούσα μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών από τα 14 μου"

Ο Ισπανός της KTM εξηγεί γιατί η μετάβαση στα MotoGP ήταν φυσική

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/6/2026

Ο Pedro Acosta είναι κατά πολλούς το μεγαλύτερο ταλέντο της γενιάς του στα MotoGP και σύμφωνα με τον ίδιο, η προσαρμογή του στην κορυφαία κατηγορία έγινε ευκολότερη χάρη σε μια ασυνήθιστη εξοικείωση που απέκτησε πολύ πριν φτάσει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα οδηγώντας μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών ήδη από την ηλικία των 14 ετών.

Παρότι δεν έχει ακόμη κατακτήσει νίκη σε Grand Prix των MotoGP, ο αναβάτης της KTM θεωρείται από πολλούς μελλοντικός Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Οι φήμες μάλιστα τον θέλουν να μετακινείται το 2027 στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati, όπου θα βρεθεί στο ίδιο γκαράζ με τον Marc Marquez, πάνω σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές μοτοσυκλέτες του πρωταθλήματος, καθώς το συμβόλαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή με τους Ιταλούς, για δύο ακόμη έτη, ανακοινώθηκε χθες

Ο Acosta έφτασε στα MotoGP έχοντας ήδη κατακτήσει τον τίτλο στη Moto3 το 2021 και στη Moto2 το 2023. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε συζήτηση σε podcast, η επαφή του με ισχυρές μοτοσυκλέτες, μεγάλου κυβισμού είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια νωρίτερα.

"Νομίζω ότι είχα μεγαλύτερο πλεονέκτημα από άλλους αναβάτες όταν ανέβηκα πρώτη φορά σε MotoGP, επειδή οδηγούσα μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών από τα 14 μου. Κυριολεκτικά δεν είχα μπει ακόμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα," δήλωσε ο Ισπανός.

Ο ίδιος εξήγησε ότι αυτή η εμπειρία τον βοήθησε να προσαρμοστεί πιο εύκολα στις μεγάλες κατηγορίες, σε αντίθεση με όσα είχε βιώσει στα πρώτα του βήματα στη Moto3.

"Για αυτό πάντα είχα την αίσθηση ότι η μετάβαση σε μεγαλύτερες κατηγορίες θα ήταν πιο εύκολη. Και τελικά έτσι φάνηκε να είναι. Όταν ξεκίνησα στη Moto3 δυσκολεύτηκα πολύ περισσότερο να καταλάβω τις μοτοσυκλέτες, τη φυσική τους συμπεριφορά και τα πάντα γύρω από αυτές.

"Από την πρώτη μέρα όμως στα MotoGP ήταν σαν όλα να μπήκαν στη θέση τους. Ήταν σαν να έλεγα 'αυτή είναι η μοτοσυκλέτα μου'. Είναι αλήθεια ότι δυσκολεύτηκα σε ορισμένους άλλους τομείς, αλλά η πρώτη αίσθηση ήταν πραγματικά πολύ καλή."

Η δήλωση αυτή εξηγεί εν μέρει γιατί ο Acosta έδειξε από την πρώτη στιγμή τόσο ανταγωνιστικός απέναντι σε πολύ πιο έμπειρους αναβάτες της κατηγορίας. Η εξοικείωσή του με την ισχύ, το βάρος και τη συμπεριφορά μεγάλων μοτοσυκλετών φαίνεται πως του έδωσε ένα σημαντικό πλεονέκτημα κατά την προσαρμογή του στις απαιτήσεις των MotoGP.

Δεν αντικατοπτρίζει όμως την δυσαρέσκεια του Acosta προς τους Αυστριακούς, καθώς οι βλέψεις του φαίνεται πως δεν μπορούν να επιτευχθούν με το σύνολο που η ΚΤΜ αυτή τη στιγμή του προσφέρει, πράγμα για το οποίο δεν χάνει ευκαιρία να εκφράζεται, ασκώντας πιέσεις στο εργοστάσιο.

Ο 22χρονος Ισπανός παραμένει το σημείο αναφοράς για την KTM στο φετινό πρωτάθλημα. Στο πρόσφατο Grand Prix της Ουγγαρίας στο Balaton Park ήταν ο αναβάτης που πλησίασε περισσότερο τον Marc Marquez στη μάχη για την κορυφή, ενώ είναι και ο μοναδικός αναβάτης της αυστριακής εταιρείας που βρίσκεται αυτή τη στιγμή μέσα στην πρώτη δεκάδα της βαθμολογίας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.

Με τις φήμες για το μέλλον του νεαρού Ισπανού, αλλά και τη διαμόρφωση όλου του grid, να εντείνονται και το ενδιαφέρον των κορυφαίων ομάδων να παραμένει αμείωτο, ο Acosta δείχνει να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα των MotoGP για τα επόμενα χρόνια.