Η Yamaha ανακοίνωσε μία ανάκληση την τελευταία εβδομάδα του 2020, που αφορά τα εξής μοντέλα: NMAX125, X-MAX125, X-MAX300, X-MAX400, YZF-R3, MT-03, XSR700, Tracer 700 και Ténéré 700, κατασκευής μεταξύ 2013 μέχρι και 2020. Το θέμα της ανάκλησης που κατατέθηκε στην Γερμανία και αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της FEMA με αριθμό A12/01866/20, είναι η μη σωστή τοποθέτηση των πίσω ανακλαστικών σωμάτων, με αποτέλεσμα να μην αντανακλάται σωστά το φως από οχήματα που ακολουθούν και να μην είναι ορατή η μοτοσυκλέτα, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο ατυχήματος. Όπως αναφέρει το κείμενο της ανάκλησης, μοτοσυκλέτες και σκούτερ που υπάγονται στην συγκεκριμένη ανάκληση, υπάρχουν και στην Ελλάδα.
Αυτή η ανάκληση πάντως, είναι και μια καλή ευκαιρία για να ξεκαθαρίσουμε ένα θέμα που δημιουργείται συχνά τώρα τελευταία με τις ανακοινώσεις ανακλήσεων. Κατ' αρχήν, υπάρχουν πολλά είδη ανακλήσεων που αφορούν ένα μεγάλο εύρος θεμάτων και διαφορετικής βαρύτητας. Όπως για παράδειγμα υπάρχουν ανακλήσεις για προβληματικές μπιέλες (βλέπε CBR1000RR-R) και ανακλήσεις για ανακλαστήρες όπως η παραπάνω ή για αυτοκόλλητα που ξεκολλούν. Το θέμα είναι πως και στις δύο περιπτώσεις, τα εργοστάσια είναι υποχρεωμένα από το νόμο να κάνουν τις ανακλήσεις και να τις ανακοινώσουν δημόσια.
Μέχρι εδώ καλά. Το πρόβλημα όμως δημιουργείται όταν εμπλέκεται το περίφημο "καφενείο των social media". Είναι πάρα πολύ εύκολο -και το έχουμε δει να συμβαίνει άπειρες φορές- να γραφτούν αμέτρητες αράδες σχολίων κάτω από μία ανάκληση, με ειρωνικές μάλιστα αρκετές φορές εκφράσεις, δημιουργώντας την εικόνα ότι "οι τάδε μοτοσυκλέτες χαλάνε", "είναι μονίμως προβληματικά τα τάδε μηχανάκια" και πάει λέγοντας.
Με άλλα λόγια, σ' αυτές τις καφενειακού επιπέδου συζητήσεις (χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε καθόλου τα καφενεία) μπαίνουν όλα "στο ίδιο καζάνι", χωρίς καμία διάκριση και με μια ισοπεδωτική τάση, απέναντι σε όλες τις εταιρείες. Καλό λοιπόν θα είναι να εκλείψουν από την δική μας μοτοσυκλετιστική κουλτούρα τέτοια φαινόμενα, γιατί πραγματικά σε ένα τέτοιο "ψαγμένο" κοινό όπως εμείς οι μοτοσυκλετιστές, δεν ταιριάζει μια τέτοια νοοτροπία.
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
9/1/2026
Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.
Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.
Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.
Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.
Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:
Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
Η σειρά 457 της Aprilia
Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα
Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)
Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.
Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.
Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.
Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.
Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.
Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.
Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.
Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.
