Ανανεώνεται ο κινητήρας των GSX-R και V-Strom 250!

Νέες πατέντες κατέθεσε η Suzuki

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

1/4/2020

Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, οι προδιαγραφές Euro5 είναι ήδη σε ισχύ και το 2020 είναι η τελευταία χρονιά για να ξεστοκάρουν οι εταιρείες τα Euro4 μοντέλα τους, καθώς απ’ την 1^η Ιανουαρίου του 2021, όλες οι καινούργιες μοτοσυκλέτες προς πώληση θα πρέπει να πληρούν τις Euro5 προδιαγραφές.

Με την υιοθέτηση όλο και πιο αυστηρών προδιαγραφών ρύπων απ’ την Ε.Ε., η γκάμα της Suzuki έχει χάσει το τρένο της εξέλιξης και έτσι η παραγωγή μερικών μοντέλων της για την Ευρώπη, όπως τα GSX-1300R Hayabusa, GSX-R 600 και GSX-R 750 έχει σταματήσει. Ωστόσο, όπως έχετε διαβάσει το “γεράκι” της Suzuki θα επανέλθει δριμύτερο, το 2021. Μέχρι τότε, η Suzuki έχει στρέψει την προσοχή της στην ανανέωση ενός άλλου επίσης σημαντικού μοντέλου της ευρωπαϊκής αγοράς – όπως αποδείχτηκε – του V-Strom 250.

Συγκεκριμένα, πατέντες που κατέθεσε πρόσφατα αφορούν την εξέλιξη του κινητήρα ώστε να πληροί τις Euro5 προδιαγραφές. Σε αυτό το σημείο να θυμίσουμε ότι ο δικύλινδρος εν σειρά των 248,3cc με τους 23,8 πραγματικούς ίππους και τα 2,73kgm στις 6.500 στροφές είχε πρωτοπαρουσιαστεί στο Inazuma 250, ενώ χρησιμοποιείται και από το GSX-R 250.

Όπως φαίνεται απ’ τα σχέδια, οι αλλαγές της Suzuki εστιάζουν στο σύστημα εξαγωγής. Συγκεκριμένα αποκτά έναν δεύτερο καταλύτη που βρίσκεται πιο κοντά στην εξαγωγή και διαθέτει δύο αισθητήρες "λ". Η χρήση δύο αισθητήρων "λ", έναν να αναλύει τα καυσαέρια πριν την κατάλυση και έναν που αναλύει μετά την έξοδό τους απ’ τον πρώτο καταλύτη, βοηθά στην λήψη περισσότερων δεδομένων για την καλύτερη και ακριβέστερη ρύθμιση του μείγματος, μειώνοντας έτσι τις εκπομπές ρύπων.

Φωτογαρφία του κινητήρα που χρησιμοποιείται στα υφιστάμενα V-Strom 250 και GSX-R 250. Οι διαφορές στην εξαγωγή είναι ξεκάθαρες

Τώρα το αν ή κατά πόσο θα επηρεαστούν οι επιδόσεις του κινητήρα παραμένει άγνωστο, όμως δεν αναμένεται να χάσει τα βασικά χαρακτηριστικά του, τα οποία δεν είναι άλλα απ’ τις καλές επιταχύνσεις μεταξύ 70-90km/h. Επίσης, δεν ξέρουμε αν θα υπάρξουν και αισθητικές αλλαγές στα μοντέλα που χρησιμοποιούν τον δικύλινδρο των 248,3cc ή αν η Suzuki θα περιοριστεί μόνο στις βασικές τροποποιήσεις του κινητήρα, ώστε τα GSX-R και V-Strom 250 να γίνουν Euro5. Το μόνο σίγουρο είναι πως η εξέλιξη του V-Strom 250 δεν θα σταματήσει, καθώς έχει μεγάλη απήχηση στους Ευρωπαίους αναβάτες.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.