Μια νέα συμφωνία κατάφερε να κλείσει η Norton με τον αντιπρόσωπό της στην Ιαπωνία –PCI limited- που αφορά την παροχή 1.000 μοτοσυκλετών στην ιαπωνική αγορά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Η ανακοίνωση έγινε κατά την επίσκεψη του υπουργού της Ιαπωνίας στο Ηνωμένο Βασίλειο και η υλοποίησή της, καθιστά πιο ήπια την αποχώρηση της Αγγλίας απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς ανοίγουν νέες πόρτες σε αγορές πέραν των ορίων της.
Ο αριθμός είναι μικροσκοπικός αν σκεφτούμε πως κάποια απ’ τα μεγαλύτερα ονόματα της μοτοσυκλετιστικής βιομηχανίας έχουν παραγωγή κοντά στις 900.000 μονάδες ετησίως και έχουν βλέψεις για την αύξησή τους όπως η Royal Enfield. Παρ’ όλα αυτά για μια μικρή εταιρεία όπως πλέον είναι η Norton, η συμφωνία όχι μονό θα της δώσει μια οικονομική “ανάσα”, αποφέροντάς της πέντε εκατομμύρια λίρες Αγγλίας αλλά παράλληλα θα βοηθήσει τόσο στην επέκτασή της, όσο και την τοπική οικονομία καθώς για να καλυφθούν οι νέες ανάγκες της παραγωγής, θα χρειαστεί η πρόσληψη 200 ανθρώπων. Σε δηλώσεις του ο υπεύθυνος της Norton για την παγκόσμια αγορά Kay Johnson είπε: “Ανυπομονούμε για την επέκτασή μας ώστε να ανταπεξέλθουμε στην ζήτηση των μοτοσυκλετών μας στην ιαπωνική αγορά καθώς και να χτίσουμε γερούς επαγγελματικούς δεσμούς με την Ιαπωνία.”
Τέλος να υπενθυμίσουμε πως φέτος η Norton παρουσίασε στην Έκθεση Motorcycle Live νέα μοντέλα όπως τα scrambler Atlas Ranger και Atlas Nomad καθώς και το supersport Superlight με το οποίο σκοπεύει να αγωνιστεί στην ομώνυμη κατηγορία στο Isle Of Man TT με αναβάτη τον John McGuinness.
Η εξέλιξη αυτή για την Norton φανερώνει και μία ακόμη πτυχή, που έχει να κάνει με την αντιμετώπιση της πολιτείας απέναντι στην βιομηχανία, όσο μικρή κι αν είναι αυτή! Και οι διαφορές με τα δικά μας δεδομένα στον τρόπο αντιμετώπισης της πολιτείας, δεν θα πρέπει φυσικά να αναζητηθούν μονάχα στα υψηλότερα κλιμάκια της πολιτικής ζωής, αλλά να επεκταθούν μέχρι τον ίδιο τον λαό. Διότι το πρώτο πράγμα που μας διαφοροποιεί, είναι η αντιμετώπιση κάθε τέτοιας προσπάθειας από το απλό κόσμο. Σε αντίστοιχη περίπτωση η πρώτη φωνή που θα ακουγόταν στην Ελλάδα, είναι «γιατί τρέχουμε να βοηθήσουμε έναν επιχειρηματία» ή χειρότερα, «με ιταλικό κινητήρα και made in China ανταλλακτικά, κακώς τις ονομάζουμε Ελληνικές (αγγλικές) μοτοσυκλέτες, κακώς το κυνηγάμε».
Φταίμε εμείς οι ίδιοι, ως λαός, που δεν έχουμε βιομηχανία και κατ’ επέκταση οι πολιτικοί, που την πυροβόλησαν στα πόδια μόλις προσπάθησε να ορθώσει ανάστημα. Δεν είναι τυχαίο που οι γείτονες Ιταλοί έχουν βιομηχανία, καθώς το “Una Faccia Una Razza” που συχνά επαναλαμβάνουμε, σταματά ακριβώς εκεί, στον τρόπο που αντιμετωπίζονται τέτοιες προσπάθειες. Στην Ελλάδα η επιτυχία ξεσηκώνει πρώτα την ζήλια και μετά τον θαυμασμό, σε άλλες χώρες συμβαίνει η σειρά αυτή να έρχεται αντίθετα…
