Απαγόρευση πώλησης συμβατικών οχημάτων από το 2030 στη Νορβηγία και δημιουργία “χωματερής” για CO2

Προχωρούν ακάθεκτοι με στόχο τα δισεκατομμύρια της Ε.Ε.
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/1/2021

Η Νορβηγία είναι ένας από τους μεγάλους παραγωγούς πετρελαίου και ταυτόχρονα έχει από τις μεγαλύτερες εκπομπές CO2 ανά κάτοικο σε σχέση με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως παρά το γεγονός πως τα περισσότερα χρήματα του ΑΕΠ της Νορβηγίας προέρχονται από την πώληση των «Σατανικών» υγρών καυσίμων και παρά το γεγονός πως οι πολίτες της είναι από του πιο «ρυπογόνους» ανθρώπους της Ευρώπης, εν τούτοις παρουσιάζονται ως «οι πιο οικολόγοι» απ’ όλους μας!

Φυσικά την «οικολογική ευαισθησία» των Νορβηγών την διαφημίζουν κυρίως οι πολιτικοί και όπως έχει δείξει η ιστορία, όπου ανακατεύονται οι πολιτικοί κάτι… βρωμάει!

Αυτές τις μέρες έχει αρχίσει να παίρνει δημοσιότητα η είδηση, πως από το 2022 τα χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού της Νορβηγίας δεν θα μπορούν να διατεθούν για αγορά οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης, ενώ από το 2023 τα ferryboat που εξυπηρετούν τις τακτικές συγκοινωνίες στα χιλιάδες νησάκια της χώρας θα είναι ηλεκτρικά.

Τι μας αφορούν όλα αυτά; Πολύ απλά, αυτή η είδηση συνοδεύεται και από την απαγόρευση πώλησης οχημάτων (και μοτοσυκλετών) ιδιωτικής χρήσης από το 2025 και μετά. Η Νορβηγία είναι αυτή τη στιγμή η χώρα με τα περισσότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, καθώς συνεχίζει να επιχορηγεί και να μειώνει τους φόρους σε όσους έχουν από 50.000 έως 100.000 ευρώ για αγορά αυτοκινήτου και την ίδια στιγμή πνίγει στους φόρους τα συμβατικά οχήματα και στερεί με αυτό τον τρόπο την ατομική μετακίνηση σε όσους δεν έχουν τόσα λεφτά για ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Το πλάνο της κυβέρνησης είναι να μειώσει τις εκπομπές ρύπων CO2 έως 55% έως το 2030.

Δυστυχώς, τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν πως όλα αυτά είναι επιθυμίες του… αέρα! Όπως βλέπετε και στους πίνακες, ενώ στις χώρες της Ε.Ε. οι εκπομπές CO2 είχαν δραματική πτώση την τελευταία δεκαετία, στη Νορβηγία της «ηλεκτροκίνησης» δεν άλλαξε ουσιαστικά τίποτα (σ.σ. λογικό αφού δεν άλλαξε ο τρόπος ζωής των Νορβηγών, παρά μόνο το είδος της ενέργειας που καταναλώνουν, όχι η ποσότητα).

Τότε γιατί επιμένουν; Πολύ απλά διότι η πραγματική είδηση της εβδομάδας είναι η λειτουργία του “Northern Lights” δηλαδή μιας κερδοφόρας “χωματερής CO2” που ονομάζεται στη γλώσσα των πολιτικών ως Carbon Capture and Storage (CCS). Πρόκειται για μια αποθήκη υγροποιημένου CO2 2.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας της Νορβηγίας, όπου όλη η «βρώμα» της βιομηχανικής παραγωγής της Ευρώπης θα αποθηκεύεται «μόνιμα». Στην πραγματικότητα δηλαδή αντέγραψαν την ιδέα της αποθήκευσης των πυρηνικών απόβλητων, μόνο που αντί να ξοδεύουν χρήματα για την ταφή τους με τσιμέντο, εδώ θα πετάνε σε υγροποιημένη μορφή το CO2 μέσα στη γη. Το CCS χρηματοδοτείται από την… Shell και την Total, δηλαδή από τους παγκόσμιους κολοσσούς πετρελαίου και η πρώτη φάση θα έχει ολοκληρωθεί το 2025. Το αν ολοκληρωθούν και οι υπόλοιπες δύο φάσεις θα φανεί στο μέλλον, αφού ο βασικός στόχος είναι να πάρουν τα χρήματα από τους ευρωπαίους βιομήχανους. Μην ξεχνάμε την ύπαρξη του χρηματιστηρίου CO2 και την επιβολή προστίμων σε όποιον παράγει περισσότερο CO2 απ’ όσο του επιτρέπεται. Έτσι το CCS θα είναι πιο φτηνή λύση για τους βιομήχανους να συνεχίσουν την εντατική παραγωγή, αντί να πληρώνουν πρόστιμα. Όπως βλέπουμε δηλαδή, οι Νορβηγοί έχουν πιάσει το νόημα της «ηλεκτροκίνησης» και ετοιμάζονται να μαζέψουν όλα τα λεφτά (και τη βρώμα…) της Ευρώπης.  

     

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.