Άπιαστος Marquez: Του ανήκει πλέον η πίστα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/7/2015

Για έκτη φορά στη σειρά σε αυτή την πίστα, για έκτη φορά νίκη από την pole position, ο Marquez μονάχα για λίγο άφησε την πρώτη θέση, αλλά πολύ γρήγορα πέρασε μπροστά και έκανε κατευθείαν διαφορά. Η δεύτερή του νίκη στην φετινή σεζόν, και η έκτη στην πίστα, του δίνουν δικαιωματικά τον «τίτλο ιδιοκτησίας». Από τους πρώτους γύρους ήταν βέβαιο ότι το μόνο που θα τον κρατούσε πίσω θα ήταν ένα δικό του λάθος, και κανένας άλλος. Λάθος δεν έκανε ποτέ. Οι Honda είχαν το καλύτερό τους τριήμερο, και όπως είπε και ο Rossi: "Ο Pedrosa θα είχε κάποιο κρυμμένο άσσο στο μανίκι του, γιατί με πέρασε και έκανε και 2 γρήγορους γύρους, όταν εγώ πήγαινα στο όριο χωρίς να τον φτάνω". Ο Rossi φάνηκε από την αρχή ότι οδηγούσε στο όριο, τόσο γιατί είχε καλύτερους χρόνους, συγκριτικά μεα αργότερα, όσο και εξαιτίας του γλιστρήματος στην έξοδο της αριστερής στροφής μετά το «ωμέγα», που οδήγησε τις κερκίδες να φωνάζουν από αγωνία. Μία έξοδος που δεν γνωρίζουν πολλοί, ότι κρύβει μια παγίδα στην άσφαλτο και έγινε αφορμή και για πτώσεις… Ο Lorenzo γρήγορα έμεινε πίσω, όταν ο Marquez μπήκε πρώτος, και με την προσπάθεια που έκανε να κρατήσει τον Rossi πίσω του, άφησε την Honda να κάνει την διαφορά. Μια διαφορά που ελάχιστα ψαλιδίστηκε στους τελευταίους γύρους, χωρίς ποτέ να απειληθεί ο Marquez. Ο Pedrosa αργά και σταθερά διάβαζε τις κινήσεις του Lorenzo, όταν ο Rossi πέρασε μπροστά, και οι τέσσερις τους άρχισαν να ξεμακραίνουν από τον Iannone που γύριζε μόνος του πλέον πιο πίσω, αφού και αυτός είχε αφήσει μεγάλο κενό.

Ο Pedrosa πέρασε γρήγορα τον Lorenzo και πλέον το πρώτο γκρουπ έγινε τριάδα, από τετράδα, κι αμέσως μετά έμειναν οι δυο τους, όσο ο Marquez άνοιγε κι άλλο την διαφορά. Φαινόταν ότι ο Pedrosa θα περάσει τον Rossi, όπως φαινόταν ότι ο Rossi πάσχιζε να κρατήσει τον ρυθμό που είχε. Οι Yamaha δεν είχαν τελικά πολλά περιθώρια, ο Pedrosa πέρασε μπροστά, και πέρα από ένα σημείο που λίγο τον απείλησε ο Rossi, έδειξε ότι οι Honda θα κάνουν το ένα-δύο.

Πρώτες οι Honda λοιπόν, πίσω τους οι Yamaha, πράγμα που αφήνει και τον Marquez και τον Rossi ικανοποιημένους. Τον Ισπανό γιατί επέστρεψε με ξεκάθαρη νίκη, και τον Rossi γιατί αύξησε κι άλλο την διαφορά του από τον Lorenzo που είναι δεύτερος στην βαθμολογία. Ο Iannone τερμάτισε πέμπτος, στον μοναχικό του αγώνα, ενώ ο ομόσταυλός του Dovizioso είχε μια πτώση στην είσοδο της «προβληματικής στροφής», αντί για την έξοδο, εγκαταλείποντας. Ο Scott Redding είχε την μεγαλύτερη ατυχία, καθώς ακούμπησε τον εμπρός τροχό του στον πίσω του προπορευόμενου και έπεσε πριν ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο, φανερά εκνευρισμένος. Ο αγώνας δεν έφερε τις μάχες που οι περισσότεροι περίμεναν, μετά από το Assen και την επεισοδιακή αλλά ξεκάθαρη νίκη του Rossi, στην οποία κάποιοι θέλουν να βλέπουν θεωρίες με προτιμήσεις, λόγο δημοφιλίας. Όπως το γράμμα του Dr. Claudio Costa, διάσημου ορθοπεδικού των MotoGP για πολλά χρόνια, που αποδίδει την απόφαση του Race Director, σε προτίμηση απέναντι στο πρόσωπο του Rossi. Μάλλον μερικοί ψάχνουν να δουν αυτό που θέλουν, κι όχι αυτά που συμβαίνουν…

Στο Sachsenring λοιπόν ο αγώνας δεν είχε τις μάχες που περίμενε πολύς κόσμος, και πέρα από την αρχή του αγώνα, ήταν ξεκάθαρη και η πρώτη θέση. Ωστόσο το κλίμα από τους πολλούς θεατές, ήταν θερμό και οι κερκίδες δεν έχαναν ευκαιρία να ζητωκραυγάσουν…

Οι ομάδες τώρα θα έχουν ολιγοήμερες διακοπές, καθώς ο επόμενος αγώνας είναι σε περίπου ένα μήνα: 9 Αυγούστου στις ΗΠΑ.

    

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες