Απίστευτο! Η Harley σταματά τα Sportster στην Ευρώπη!

Άλλη μία κίνηση αυτοκτονίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/9/2020

Από την στιγμή που οι μέτοχοι έδιωξαν από τη θέση του CEO τον Matt Lavatich, εμπνευστή της στρατηγικής “More Roads” και έβαλαν στη θέση του τον Jochen Zeitz (μέλος του Δ.Σ. έως τότε, αλλά και με αμφισβητούμενη προϊστορία στην PUMA), τα νέα που μας έρχονται από το στρατόπεδο της Harley Davidson είναι συνεχώς άσχημα για τους φίλους της αμερικάνικης εταιρείας και όχι μόνο. Αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα ο Jochen Zeitz παρουσίασε το δικό του πλάνο με την ονομασία “Rewiring” το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα πλάνο απόλυτης εσωστρέφειας και sort-term κέρδους για τους μετόχους. Τα βασικά στοιχεία του είναι ο περιορισμός της γκάμας κατά 30% και η αποκλειστική στόχευση στο ήδη υπάρχον πελατολόγιο της Harley. Αμέσως στις ΗΠΑ υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις, οι οποίες βασίστηκαν στο πραγματικό γεγονός πως οι πτώσεις των πωλήσεων της Harley οφείλονται στον διαρκώς αυξανόμενο μέσω όρο ηλικίας των πελατών της, οπότε το να στοχεύεις ξανά σε μια λίμνη πελατών που διαρκώς συρρικνώνεται δεν έχει νόημα για το μέλλον της εταιρείας. Έχει όμως νόημα για την τσέπη των μετόχων, καθώς η άμεση εναρμόνιση των εξόδων και των εσόδων αυξάνει την αξία της μετοχής της εταιρείας στο χρηματιστήριο. Προφανώς αυτό δεν είναι κακό, καθώς οι εταιρείες φτιάχνονται για να παράγουν κέρδος και όχι για να προσφέρουν κοινωνικό έργο. Όμως υπάρχει ένα όριο μέχρι ποιο σημείο μπορείς να βγάζει ξίγκι από τη μύγα.

Η οριστική απόφαση πριν μερικές ημέρες να φύγει η Harley από την αγορά της Ινδίας (την μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο και με εξωπραγματικό ποσοστό αύξησης πωλήσεων κάθε χρόνο!) και να παραχωρήσει όλη την εμπορική δραστηριότητα στην Hero, δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την sort-term στρατηγική. Όμως αυτό που αντανακλά σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό την “λογιστική” σκέψη του νέου CEO και των μετόχων, είναι το γεγονός πως δεν φρόντισαν να έχουν εγκαίρως προετοιμάσει τα δημοφιλή μοντέλα της γκάμας τους για της προδιαγραφές Euro5. Έχουν έρθει στη δημοσιότητα σχέδια για έναν νέο αεροψυκτό κινητήρα με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων για τη σειρά των Sportster, αλλά σύμφωνα με τον Γάλλο αντιπρόσωπο δεν είναι ακόμα έτοιμος για την γκάμα του 2021. Ο ίδιος, επιβεβαίωσε πως την χρονιά που μας έρχεται, όλα τα Street με τον υγρόψυκτο κινητήρα των 750 κυβκών, καθώς και τα Iron 883 και Sportster 1200 θα παραμείνουν Euro4, δηλαδή δεν θα μπορούν να πουληθούν στις χώρες της Ε.Ε. Ως αποτέλεσμα, τα καταστήματα της Harley στην Ευρώπη θα έχουν μοτοσυκλέτες που θα ξεκινούν από τα 17.000€ τουλάχιστον και καμία από αυτές δεν θα έχει λιγότερα από 1700 κυβικά! Δηλαδή δεν θα υπάρχει ούτε ένα μοντέλο στη γκάμα για νέους αναβάτες! Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πόσα καταστήματα θα επιβιώσουν χωρίς το Iron 883, αλλά και τι αντίκτυπο θα έχει στο μέλλον αυτό το κενό στη γκάμα. Προς το παρόν τουλάχιστον, το μικρό μονοκύλινδρο που θα φτιάχνει στην Κίνα η QJ (Benelli) και το mega on-off Pan America, συνεχίζουν να βρίσκονται μέσα στα πλάνα, έστω κι αν ήδη έχουν καθυστερήσει. Πραγματικά μας κάνει εντύπωση που ένα στέλεχος σαν τον Jochen Zeitz φαίνεται να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του “timing” στον κλάδο της βιομηχανίας οχημάτων… 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 4ο - Ψάχνοντας τη Nessie στη Loch Ness [Γκάλερι]

Πέρασμα από τη Σκωτία στην Ιρλανδία για τον Κωνσταντίνο Μητσάκη
Κωνσταντίνος Μητσάκης Pan America 1250 SP Σκωτία
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/9/2025

Στη συνέχεια του ταξιδιού του με τη Harley-Davidson Pan America 1250 SP ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανακαλύπτει περισσότερες ομορφιές των Highlands και περνά και στην Ιρλανδία.

Ας δούμε τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην τέταρτη κατά σειρά ανταπόκρισή του:

"Μπορεί με την άφιξή μας στη βόρεια εσχατιά της Σκωτίας (John o’ Groats) να αγγίξαμε την γεωγραφική κορύφωση του “Pan America Beyond the Map”, η Σκωτία ωστόσο διέθετε πολλά ακόμα τουριστικά “θέλγητρα”.

Έτσι, μετά από μια αυστηρή επιλογή αξιοθέατων, η οποία βασίστηκε στον υπολειπόμενο χρόνο μας (έχοντας καταγράψει 3.200 χλμ., βρισκόμασταν ημερολογιακά περίπου στη μέση του ταξιδιού), αποφασίσαμε να κινηθούμε νότια και να στρατοπεδεύσουμε πλησίον της λίμνης Loch Ness (στην κωμόπολη Drumnadrochit), απ’ όπου και θα εκδράμαμε στα πέριξ.
 
Μέσα στις δυο επόμενες ημέρες, η κοντινή ατμοσφαιρική πόλη Inverness, το παραλίμνιο μεσαιωνικό κάστρο Urquhart Castle και οι καταπράσινες δυτικές όχθες της Loch Ness μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, προσφέροντάς μας έναν μεγάλο αριθμό εντυπωσιακών εικόνων και αναμνήσεων από τα κεντρικά Highlands. Ούτε κι εμείς πάντως καταφέραμε να εντοπίσουμε στα ασάλευτα νερά της λίμνης Loch Ness το θρυλικό τέρας της, την περιβόητη Nessie! 

Κάπου εδώ, ο Γιώργος πρότεινε να περικόψουμε κάποιες μέρες από το υπόλοιπο πρόγραμμα της Σκωτίας και να πάμε στην Ιρλανδία – η πρότασή του με βρήκε σύμφωνο. Αλλαγή ρότας λοιπόν και πορεία κατευθείαν για το λιμάνι Cairnryan (375 χλμ. νοτιοδυτικά της Drumnadrochit), απ’ όπου θα περνούσαμε ακτοπλοϊκώς στην Βόρεια Ιρλανδία. Σημείο αναφοράς της τελευταίας σκωτσέζικης διαδρομής αποτέλεσε η διάσχιση της πανέμορφης προστατευόμενης περιοχής Glencoe, ενώ καθοδόν για το λιμάνι Cairnryan η γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP δεν έκανε τελικά στάση στη πόλη Γλασκόβη, αλλά την παράκαμψε περιφερειακά…
 
Μετά από ένα δίωρο ακτοπλοϊκό ταξίδι (κόστος περίπου 100 ευρώ) αποβιβαστήκαμε στο νησί της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα στην πόλη Belfast, την πρωτεύουσα της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας. Για τουλάχιστον 3 δεκαετίες, το Belfast (εξαιτίας της έκρυθμης πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στην Βόρεια Ιρλανδία) μονοπωλούσε στα δελτία ειδήσεων όλου του κόσμου, λόγω των επεισοδίων βίας και θανάτου μεταξύ Καθολικών Ιρλανδών και Άγγλων Προτεσταντών, τα οποία κόστισαν την ζωή σε χιλιάδες πολίτες. 

Έχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος και του σημερινού καθεστώτος του Belfast, επισκεφθήκαμε το συμβολικό “Τείχος της Ειρήνης” (Peace Wall), φωτογραφηθήκαμε στο κέντρο της πόλης μπροστά στον πύργο-ρολόι Albert Memorial Clock, απαθανατίσαμε πάμπολλα πολύχρωμα γκράφιτι στην περιοχή του Καθεδρικού ναού και σβήσαμε την δίψα μας σε μια από τις δεκάδες παραδοσιακές pubs του Belfast, απολαμβάνοντας μια δροσερή μπύρα Guiness!"