Απογειώθηκε η ιπτάμενη Lazareth μετά την αποτυχία στην παρουσίασή της

Επιτυχής αιώρηση και μία ακόμη νέα ιπτάμενη μοτοσυκλέτα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/3/2019

Πέτυχε το στόχο της να δείξει έργο ώστε να διεκδικήσει τα κεφάλαια για να συνεχίσει την εξέλιξη της ιπτάμενης μοτοσυκλέτας, η γαλλική Lazareth, γνωστή για τις θηριώδεις μοτοσυκλέτες με κινητήρες αυτοκινήτων και ορισμένα εντυπωσιακά custom. Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα με κινητήρες jet στο κέντρο των τροχών που ανασηκώνονται μέσα σε ένα λεπτό προετοιμάζοντάς την για απογείωση, αντιγράφει την LM-847 που το όνομά της αντιστοιχεί σε πτήση πολιτικού αεροπλάνου, κάτι που πετυχαίνει και με τον ήχο που παράγει από τον 5,2 λίτρων V8 Maserati κινητήρα! Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα όμως κινείται ηλεκτρικά με άγνωστη τελική ταχύτητα και αυτονομία, μέχρι την στιγμή που θα σηκωθεί στα δύο της σταντ και θα προετοιμαστεί για την απογείωση. Τότε ο στόχος είναι να κινείται ως ένα μεγάλο drone με κινητήρες jet 96.000 στροφών ενώ στόχος είναι να υπάρχει και δεύτερη έκδοση, δικάβαλη, που αντίστοιχα θα έχει δύο πρόσθετους κινητήρες jet στο κέντρο για να ανταπεξέλθει στο αυξημένο βάρος. Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα ζυγίζει 140 κιλά και παράγει εκατό περισσότερα σε ροπή, όταν αναπτύσσει την μέγιστη ταχύτητά της.

Η Lazareth είχε προετοιμάσει μία εντυπωσιακή παρουσίαση για να δείξει πως μπορεί να κάνει την μοτοσυκλέτα της να αιωρηθεί, και η οποία κατέληξε σε φιάσκο όταν δεν τα κατάφερε. Στόχος της εσπευσμένης παρουσίασης ήταν απλά να δείξει έργο, ώστε να αντλήσει κεφάλαια. Κι αυτό γιατί η μόδα των venture capitals αυτή την στιγμή, είναι να ψάχνουν την επόμενη start-up που θα φέρει δισεκατομμύρια βγάζοντας στην παραγωγή ένα πετυχημένο ιπτάμενο ατομικό όχημα. Οι νόμοι στις ΗΠΑ έχουν ήδη μεριμνήσει για την στιγμή που κάτι τέτοιο θα είναι εφικτό, ο κόσμος έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα πως όσο βρίσκεται σταματημένος στην κίνηση, κάποιος άλλος θα πετά από πάνω του κόβοντας δρόμο, κι έτσι το μόνο που μένει είναι φυσικά και το βασικό, να βρεθεί κάποιος που θα το κατασκευάσει. Η Lazareth δεν ασπάζεται βέβαια την μαζικότητα των υπόλοιπων εταιριών αλλά προβλέπει στα βαριά πορτοφόλια, όπως πάντα έκανε, θέλοντας την στιγμή που αρκετός κόσμος ίπταται, εκείνη να μπορεί να προσφέρει στους λίγους κάτι το εξωτικό. Για αυτό τον λόγο ήθελε να έχει ένα δείγμα που αιωρείται, ώστε να καταλήξει τον Οκτώβριο στην έκθεση που συχνάζουν τέτοιοι πελάτες, στο Dubai, και να κλείσει παραγγελίες για την τελική τιμή που θα αγγίζει το μισό εκατομμύριο Ευρώ.

Ταυτόχρονα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού στις ΗΠΑ και ακριβώς για τους ίδιους λόγους, η JetPack Aviation παρουσίασε ένα σχέδιο ενός αιρούμενου υπερελαφρού αεροσκάφους –που η ίδια το κατατάσσει στην κατηγορία των μοτοσυκλετών- με το όνομα Speeder. Σκοπεύει να φτιάξει ένα πρωτότυπο σε δύο εκδόσεις, μία με ρεζερβουάρ των 22,7 λίτρων και μέγιστη ταχύτητα 96,5Km/h ώστε να μην απαιτεί άδεια πιλότου και να καλύπτεται από διαφορετικούς νόμους. Η άλλη έκδοση, EVS, δεν θα έχει περιορισμούς και θα απαιτεί άδεια πιλότου. Με μέγιστη ταχύτητα τα 240Km/h, ύψος στα 4.500 μέτρα και διάρκεια πτήσης 20 λεπτών με βάρος 102 κιλών και ικανότητα μεταφοράς 108 κιλών το Speeder θα είναι απλά ένα ακριβό παιχνίδι για λίγους, με την εικόνα μίας ιπτάμενης μοτοσυκλέτας. Το θέμα είναι πως η JetPack Aviation έχει βαρύ όνομα και μπορεί να βασιστεί απλά σε ένα τρισδιάστατο σχέδιο για να αντλήσει παραγγελίες από τόσο αρχικό στάδιο, καθώς και μπόλια κεφάλαια από την αγορά κεφαλαίων… κι αυτό γιατί χρόνια τώρα κατασκευάζει με επιτυχία –τι άλλο- τα JetPack τα ακριβά Jet «σακίδια» εμπνευσμένα από ταινία του Hollywood, σε ανθρώπους που πραγματοποιούν επιδείξεις ή ενθουσιώδη μεγάλα παιδιά με ακόμη μεγαλύτερες τσέπες.

Το Speeder πάτησε πάνω στο όνομα της εταιρίας και κέρδισε μαζική προβολή τις τελευταίες 15 μέρες, πράγμα που δεν αποκλείεται να αποτελεί κομμάτι της στρατηγικής της εταιρίας. Σε διάφορα site γενικού ενδιαφέροντος μπορείς να ζητήσεις, επί πληρωμή φυσικά, μία ενθουσιώδη δημοσίευση με εξίσου ενθουσιώδη κι ευφάνταστο τίτλο, που συχνά περιέχει και την λέξη μοτοσυκλέτα, ώστε να δημιουργηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα μπόλικη κίνηση γύρω από το όνομα. Κι αυτό, σε συγκεκριμένες αγορές, μεταφράζεται ως αυξημένη πιθανότητα να αντλήσεις κεφάλαια ή ακόμη είναι και απαιτούμενο για ένα τέτοιο βήμα. Μπορεί λοιπόν η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα της Lazareth να είναι κάτι με το οποίο αξίζει να ασχοληθούμε, από την στιγμή που πρόκειται για κάτι που φτιάχτηκε από έναν κατασκευαστή με τον οποίο ασχολούμαστε και παρακολουθούμε, και κατά εικόνα μίας custom μοτοσυκλέτας, αλλά στο μέλλον θα βλέπουμε να πληθαίνουν οι αναφορές σε ψηφιακά μοντέλα όπως το Speeder που όλα θα υπόσχονται πως είναι το επόμενο μεγάλο πράγμα στην μετακίνηση του μέλλοντος… και ο λόγος θα είναι ο παραπάνω. Μέχρι φυσικά την στιγμή που κάτι τέτοιο γίνει όντως πραγματικότητα…

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.