Αυτοκαθαριζόμενα γκριπ στη μάχη κατά της πανδημίας

Προσαρμογή στις συνθήκες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2020

Στη κρίση δημιουργούνται Κροίσοι λένε και τώρα με την πανδημία τα επιχειρηματικά μυαλά έχουν πάρει φωτιά, προσπαθώντας να βρουν τρόπους να εκμεταλλευτούν την κατάσταση προς το συμφέρον τους. Άλλοι έχουν αρχίσει και εμπορεύονται μάσκες μιας χρήσεως, βαφτίζοντάς τες πολλών πατώντας στην ελλιπής ενημέρωση του κόσμου για να βγάλουν χρήματα, ενώ άλλοι, όπως η nanoSeptic επενδύει πάνω στην δημιουργία νέων τεχνολογιών για την πρόληψη και τον περιορισμό διασποράς μικροβίων. Συγκεκριμένα, η εταιρεία υφίσταται από το 2016 και στην γκάμα της υπάρχουν αμέτρητα προϊόντα που ένας ψυχαναγκαστικός με την καθαριότητα θα λάτρευε! Διαθέτει από απλά χαρτομάντηλα μέχρι ειδικά φιλμ για touchscreen οθόνες που υπόσχονται ότι περιορίζουν τη διασπορά των μικροβίων.

Η τεχνολογία που έχει αναπτύξει η εταιρεία βασίζεται στη χρήση νανοκρυστάλλων στα φιλμ των οθονών και τις ζελατίνες που χρησιμοποιούνται για να τυλίξουν λαβές, πόμολα, κουπαστές κλπ., τα οποία όταν εκτεθούν στον ήλιο προκαλείται η οξείδωση των μολυσματικών ουσιών. Μάλιστα αναφέρεται πως τα οι ζελατίνες και τα φιλμ διατηρούν τις δυνατότητές τους μέχρι και 90 μέρες, ανάλογα με τη συχνότητα επαφής με τον κόσμο. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις μοτοσυκλέτες; Εξηγούμαστε ευθείς αμέσως.

Μια αμερικάνικη start-up, η Wheels, δραστηριοποιείται περίπου με τον ίδιο τρόπο όπως η Lime στην Ελλάδα, δηλαδή έχει τοποθετήσει σε διάφορα σημεία της πόλης τα ηλεκτρικά της δίκυκλα, τα οποία μπορεί να νοικιάσει ο καθένας με χρέωση ανά ώρα και να μεταφερθεί απ’ το ένα σημείο στο άλλο χωρίς να περπατήσει. Τώρα με την πανδημία, η Wheels αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τις ζελατίνες της NanoSeptic στα γκριπ και τις μανέτες των πατινιών της, ούτως ώστε ο κόσμος να μην φοβάται να τα χρησιμοποιήσει σε περίπτωση που δεν έχει γάντια.

Καλό είναι πάντοτε να χρησιμοποιούμε την κριτική μας ικανότητα πριν προβούμε σε διάφορα συμπεράσματα και αγορές. Τα προϊόντα της NanoSeptic δεν αποστειρώνουν την επιφάνεια με τη χρήση των νανοκρυστάλλων, αλλά την καθαρίζουν, που σημαίνει ότι απλώς μειώνουν τις πιθανότητες διασποράς μικροβίων. Η χρήσης τους απ’ την Wheels αποτελεί μια εξαιρετική λύση για τον περιορισμό των εστιών μικροβίων και τα προϊόντα της NanoSpeptic θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για τον ίδιο σκοπό. Στις μοτοσυκλέτες μας θα μπορούσε να έχει εφαρμογή αλλά σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά το σωστό πλύσιμο των χεριών και την πολύ προσοχή που πρέπει να δίνουμε στον εξοπλισμό μας διατηρώντας τον καθαρό.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.