Αυτοκαθαριζόμενα γκριπ στη μάχη κατά της πανδημίας

Προσαρμογή στις συνθήκες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2020

Στη κρίση δημιουργούνται Κροίσοι λένε και τώρα με την πανδημία τα επιχειρηματικά μυαλά έχουν πάρει φωτιά, προσπαθώντας να βρουν τρόπους να εκμεταλλευτούν την κατάσταση προς το συμφέρον τους. Άλλοι έχουν αρχίσει και εμπορεύονται μάσκες μιας χρήσεως, βαφτίζοντάς τες πολλών πατώντας στην ελλιπής ενημέρωση του κόσμου για να βγάλουν χρήματα, ενώ άλλοι, όπως η nanoSeptic επενδύει πάνω στην δημιουργία νέων τεχνολογιών για την πρόληψη και τον περιορισμό διασποράς μικροβίων. Συγκεκριμένα, η εταιρεία υφίσταται από το 2016 και στην γκάμα της υπάρχουν αμέτρητα προϊόντα που ένας ψυχαναγκαστικός με την καθαριότητα θα λάτρευε! Διαθέτει από απλά χαρτομάντηλα μέχρι ειδικά φιλμ για touchscreen οθόνες που υπόσχονται ότι περιορίζουν τη διασπορά των μικροβίων.

Η τεχνολογία που έχει αναπτύξει η εταιρεία βασίζεται στη χρήση νανοκρυστάλλων στα φιλμ των οθονών και τις ζελατίνες που χρησιμοποιούνται για να τυλίξουν λαβές, πόμολα, κουπαστές κλπ., τα οποία όταν εκτεθούν στον ήλιο προκαλείται η οξείδωση των μολυσματικών ουσιών. Μάλιστα αναφέρεται πως τα οι ζελατίνες και τα φιλμ διατηρούν τις δυνατότητές τους μέχρι και 90 μέρες, ανάλογα με τη συχνότητα επαφής με τον κόσμο. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις μοτοσυκλέτες; Εξηγούμαστε ευθείς αμέσως.

Μια αμερικάνικη start-up, η Wheels, δραστηριοποιείται περίπου με τον ίδιο τρόπο όπως η Lime στην Ελλάδα, δηλαδή έχει τοποθετήσει σε διάφορα σημεία της πόλης τα ηλεκτρικά της δίκυκλα, τα οποία μπορεί να νοικιάσει ο καθένας με χρέωση ανά ώρα και να μεταφερθεί απ’ το ένα σημείο στο άλλο χωρίς να περπατήσει. Τώρα με την πανδημία, η Wheels αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τις ζελατίνες της NanoSeptic στα γκριπ και τις μανέτες των πατινιών της, ούτως ώστε ο κόσμος να μην φοβάται να τα χρησιμοποιήσει σε περίπτωση που δεν έχει γάντια.

Καλό είναι πάντοτε να χρησιμοποιούμε την κριτική μας ικανότητα πριν προβούμε σε διάφορα συμπεράσματα και αγορές. Τα προϊόντα της NanoSeptic δεν αποστειρώνουν την επιφάνεια με τη χρήση των νανοκρυστάλλων, αλλά την καθαρίζουν, που σημαίνει ότι απλώς μειώνουν τις πιθανότητες διασποράς μικροβίων. Η χρήσης τους απ’ την Wheels αποτελεί μια εξαιρετική λύση για τον περιορισμό των εστιών μικροβίων και τα προϊόντα της NanoSpeptic θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς για τον ίδιο σκοπό. Στις μοτοσυκλέτες μας θα μπορούσε να έχει εφαρμογή αλλά σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά το σωστό πλύσιμο των χεριών και την πολύ προσοχή που πρέπει να δίνουμε στον εξοπλισμό μας διατηρώντας τον καθαρό.

Zayn Sofuoglu: Ο 7χρονος που οδηγεί Kawasaki H2R και BMW M 1000 RR

Ο μικρός γιος του Kenan Sofuoglu κλέβει τις εντυπώσεις
Zayn Sofuoglu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο μόλις επτά ετών Zayn Sofuoglu γίνεται ξανά viral, καθώς εμφανίστηκε να οδηγεί δύο από τις πιο ισχυρές μοτοσυκλέτες παραγωγής και όχι μόνο, την BMW M 1000 RR και την υπερτροφοδοτούμενη Kawasaki Ninja H2R.

Ο γιος του πέντε φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Supersport, Kenan Sofuoglu, από πολύ μικρή ηλικία βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Η πρώτη εντύπωση έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών, όταν οδηγούσε Ferrari στην ιδιωτική πίστα καρτ του πατέρα του στην Τουρκία.

Zayn Sofuoglu

Έκτοτε, η πορεία του είναι… εντυπωσιακή. Σε ηλικία πέντε ετών, φέρεται να ξεπέρασε τα 320 km/h οδηγώντας Lamborghini, ενώ έχει ήδη κατακτήσει και τίτλο σε εγχώριο πρωτάθλημα supermoto.

Zayn Sofuoglu

Παράλληλα, έχει εμφανιστεί να προπονείται με τον τρεις φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSBK, Toprak Razgatlioglu, στην πίστα του πατέρα του.

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό και ίσως πιο αμφιλεγόμενο στιγμιότυπο, μέχρι σήμερα είναι η οδήγηση της H2R. Με ισχύ που φτάνει τους 321 ίππους, η συγκεκριμένη είναι μια μοτοσυκλέτα τέρας, μόνο για πίστα. Στο σχετικό βίντεο, ο μικρός Zayn δέχεται βοήθεια στην εκκίνηση από τον πατέρα του, πριν πραγματοποιήσει μια σύντομη επιτάχυνση.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Zayn Sofuoğlu🇹🇷🇳🇱🇩🇿 (@zaynsofuoglu)

Αντίστοιχα, η BMW M 1000 RR, μία από τις ισχυρότερες superbike δρόμου, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς να δει στα χέρια ενός παιδιού 23 κιλών, βάρος που έχει ο μικρός αναβάτης κατά τον πατέρα του.

Το φαινόμενο Zayn Sofuoglu συνεχίζει να διχάζει: από τη μία πλευρά, εντυπωσιάζει με το ταλέντο και την εξοικείωσή του με την ταχύτητα από την άλλη, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τα όρια, την ασφάλεια και το κατά πόσο τέτοιες εικόνες αποτελούν έμπνευση ή υπερβολή.

Το μόνο σίγουρο είναι ένα όνομά του θα συνεχίσει να μας απασχολεί τα επόμενα χρόνια.