Αυτοκινητοδρόμιο Σερρών: 450.000 Ευρώ στην πίστα!

Εκ νέου η δημοπράτηση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/7/2019

Σε προκήρυξη με ανοικτό ηλεκτρονικό διαγωνισμό προχώρησε ο Δήμος Σερρών για τον εκσυγχρονισμό του αυτοκινητοδρομίου και βελτίωση του ασφαλτοτάπητα. Η προκήρυξη είναι ίδια με εκείνη του 2017, που έτρεξε και πέρσι το 2018, αλλά τώρα το έργο θεωρείται πως βρίσκεται πιο κοντά στην ολοκλήρωσή του, σύμφωνα με ένα πρώτο σχόλιο που έχουμε από την μεριά της πίστας. Το έργο συντίθεται στην κατηγορία εργασιών ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ του Δήμου Σερρών και η προκήρυξη θέτει ακριβή και αυστηρά όρια για τις προδιαγραφές του. Για την συμμετοχή στον διαγωνισμό απαιτείται εγγυητική επιστολή ύψους 7.200 Ευρώ, με καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών στις 23/8/2019 στις 13:00μμ.

Από την προκήρυξη βλέπουμε πως σχεδιάζεται να γίνει απόξεση (φρεζάρισμα) της παλιάς ασφάλτου σε βάθος έως 3cm το οποίο υπολογίζεται πως δεν πρέπει να ξεπερνά σε τελική τιμή τα 0,75 Ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.

Η συγκολλητική επάλειψη που θα πρέπει να μπει μετά υπολογίζεται με κόστος έως 0,45Ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, με ελάχιστο ποσοστό ασφάλτου στο 65% ενώ για την αντιολισθηρή ασφαλτική στρώση με τροποποιημένη άσφαλτο τύπο PmB 25/55-80 ορίζεται τιμή ανά τόνο, έως 70Ευρώ.

Στο σύνολο το έργο αναμένεται να φτάσει τις 450.000 Ευρώ, με εκτιμώμενη αξία 362.903,23 Ευρώ πλην ΦΠΑ, ώστε η πίστα να γίνει καινούρια. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει σε μία τέτοια διαδικασία, και ένα από τα προβλήματα που υπήρχαν και πριν, ήταν στην προσπάθεια να μην εμφανίζεται ένωση στο κέντρο της πίστας. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα ένα τόσο φαρδύ μηχάνημα που θα μπορέσει να στρώσει την άσφαλτο από άκρη σε άκρη σε όλο το πλάτος της πίστας, και έτσι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην υπάρχει εμφανής ένωση στο κέντρο. Την τελευταία φορά όμως που η πίστα ανανεώθηκε, υπήρξαν αστοχίες υλικού τις οποίες και συντονισμένα ο Δήμος αντιμετώπισε, ενώ τώρα ετοιμάζονται για την ολοκληρωτική αναβάθμιση και την εξάλειψη κάθε ζητήματος. Όταν κατασκευάστηκε αρχικά η πίστα, είχαν καταφέρει να προσπεράσουν τον σκόπελο της ένωσης στο κέντρο του συνολικού πλάτους, πράγμα που θέλουν να εξασφαλίζουν πως θα αποφευχθεί και τώρα. Σχετικά πρόσφατα είχε επίσης επεκταθεί και η ευθεία που χρησιμοποιείται για τους αγώνες Dragster επίσης με επιτυχία.

Η ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού υπολογίζεται πως θα επέλθει εντός του 2020, ενώ στο δημοτικό συμβούλιο που αποφάσισε την εκ νέου δημοπράτηση υπήρχε μονάχα ένας που μειοψήφησε. Η μόνη ένσταση ήταν απέναντι στο συνολικό κόστος, αντιπροτείνοντας να διατηρηθεί η τωρινή κατάσταση και να περιμένουν τα αποτελέσματα των τελευταίων παρεμβάσεων.

Η αλήθεια είναι πως η πίστα των Σερρών χρειάζεται από την αρχή ασφαλτόστρωση καθώς τα ζητήματα είχαν ξεκινήσει από την πρώτη στιγμή μετά την ολοκλήρωση των τελευταίων εργασιών. Από την άλλη οι Σέρρες έχουν την καλύτερη πίστα των Βαλκανίων και με δεδομένο και το επίπεδο των ελληνικών αγώνων, αλλά και των Ελλήνων αναβατών που σπάνια επισκέπτονται την πίστα, πέρα των λίγων που το κάνουν συστηματικά, θα μπορούσαν να αποφύγουν κάθε αναβάθμιση. Θα ήταν και πάλι μπροστά. Ευτυχώς όμως οι Σέρρες θέλουν να έχουν μία πίστα πραγματικά καλή και όχι απλά την καλύτερη στην Ελλάδα, κι όλα δείχνουν πως ο εκσυγχρονισμός της αυτή την φορά θα προχωρήσει.

 

Pan America Beyond the Map, Μέρος 5ο – Από τη Σκωτία στην Ιρλανδία ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Ο Μητσάκης συνεχίζει το ταξίδι του πάνω στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

19/9/2025

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε από το Μπέλφαστ στο Δουβλίνο με σύμμαχό τον εξαιρετικό καιρό. Αφού μάζεψε εικόνες και πληροφορίες από την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας, συνέχισε το ταξίδι του φτάνοντας στην Ουαλία, μέσω του πλοίου που συνδέει το Δουβλίνο με το Χόλιχεντ.

Στο Χολιχεντ ο Μητσάκης παρευρέθηκε στο μοτοσυκλετιστικό event “3th Adventure Gathering” που διοργάνωσε ο μοτοσυκλετιστής και συγγραφέας Nick Sanders. Έπειτα επιβιβάστηκε με την Harley-Davidson στο υποθαλάσσιο τρένο και βρέθηκε στην Γαλλία.

Ας δούμε παρακάτω τι μας λέει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην Πέμπτη ανταπόκρισή του:

“Από το συννεφιασμένο Belfast της βρετανικής Βόρειας Ιρλανδίας, η γκρι Harley Davidson Pan America 1250 SP μάς οδήγησε κατόπιν στο Δουβλίνο (168 χλμ. νότια), την πρωτεύουσα της Ιρλανδίας. Το “Pan America Beyond the Map” έβαζε ρόδα στην 5η κατά σειρά χώρα του ευρωπαϊκού οδοιπορικού και εμείς –με σύμμαχο έναν ιδανικό καιρό– περιηγηθήκαμε στα αστικά όρια της ιρλανδικής πρωτεύουσας, συλλέγοντας όμορφες παραστάσεις και εμπειρίες. Το άγαλμα Molly Malone, ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Πατρικίου, η πεζογέφυρα Ha’penny Bridge, το Κάστρο και το μνημείο του Λιμού μάς διηγήθηκαν την πολιτιστική–ιστορική διαδρομή του Δουβλίνου μέσα στο χρόνο, ενώ η παρουσία μας στην άκρως ενδιαφέρουσα ιρλανδική μητρόπολη γιορτάστηκε με άφθονη μπύρα Guinness σε μια παραδοσιακή pub του κέντρου…

   Με την κλεψύδρα του χρόνου να αδειάζει σιγά-σιγά, το “Pan America Beyond the Map” αποχαιρέτησε την Ιρλανδία κι εμείς μεταθέσαμε για μια άλλη φορά την γνωριμία με τη πανέμορφη ιρλανδική ύπαιθρο! Το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Dublin–Holyhead μάς μετέφερε και πάλι στο Ηνωμένο Βασίλειο (και συγκεκριμένα στην Ουαλία), εκεί όπου το φημισμένο πετρόκτιστο κάστρο της Ουαλίας Castell Harlech μάς χάρισε ένα ανεπανάληπτο ταξίδι πίσω στο χρόνο.

   Στην Ουαλία καταλύσαμε τις δυο επόμενες μέρες και ο λόγος ήταν η εκδήλωση “3th Adventure Gathering”, την οποία οργάνωνε στον φιλόξενο χώρο της φάρμας του ο διάσημος Άγγλος μοτο-ταξιδευτής και συγγραφέας Nick Sanders. Αποδεχόμενος την τιμητική πρόσκληση του Nick Sanders, παρουσίασα στους εκατοντάδες μοτοσυκλετιστές που είχαν έρθει και κατασκηνώσει στο χώρο της εκδήλωσης τις δίτροχες ταξιδιωτικές εμπειρίες μου στους δρόμους του κόσμου. Το γεγονός και μόνο πως ήμουν ο επίσημος προσκεκλημένος του “3th Adventure Gathering”, αποτέλεσε για μένα μια μοναδική τιμητική διάκριση!

   Μόλις 470 χλμ. χώριζαν την φάρμα του Nick Sanders (βρισκόταν στην τοποθεσία Machynlleth) από τον τερματικό σταθμό Eurotunnel Le Shuttle, απόσταση την οποία διατρέξαμε αυθημερόν. Κάπου εδώ αποχαιρετήσαμε οριστικά το Ηνωμένο Βασίλειο, επιβιβαστήκαμε στο υποθαλάσσιο τρένο και διασχίσαμε το στενό της Μάγχης. Μισή ώρα μετά, αντικρίζαμε ενθουσιασμένοι την τρικολόρε σημαία της Γαλλίας – η επιστροφή στην ηπειρωτική Ευρώπη ήταν πλέον γεγονός!”