BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του “Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Honda Racing Corporation: Νέος πρόεδρος για την HRC, ο Keiichi Yasuda

Στη θέση του Koji Watanabe - Αναλαμβάνει καθήκοντα από 1η Ιανουαρίου 2027
Honda Racing Corporation νέος πρόεδρος 2027
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/10/2026

Αλλαγές έχουμε στην κορυφή της διοίκηση της HRC που ανακοίνωσε ως επόμενο πρόεδρό της τον Keiichi Yasuda, ο οποίος θα αντικαταστήσεις τον Koji Watanabe.

Ο σημερινός Πρόεδρος και CEO της HRC, Koji Watanabe, θα αποχωρήσει από τη θέση του στο τέλος του 2026, έχοντας ηγηθεί της εταιρείας από το 2022.

Ο Keiichi Yasuda είναι σήμερα εκτελεστικός αντιπρόεδρος της HRC, θέση που ανέλαβε τον Απρίλιο του 2026. Με πολυετή εμπειρία στη Honda, τόσο στην Ιαπωνία όσο και στο εξωτερικό, έχει διατελέσει σε σημαντικές διοικητικές θέσεις σε αγορές της Ασίας και της Β. Αμερικής.

Ο Yasuda ξεκίνησε την καριέρα του στη Honda το 1990 από το τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού. Στην πορεία ανέλαβε θέσεις ευθύνης στη Honda of America Mfg. στις ΗΠΑ, στη Honda Motor India, στην Asian Honda Motor στην Ταϊλάνδη, ενώ διετέλεσε Πρόεδρος και CEO της Boon Siew Honda στη Μαλαισία και President Director της Astra Honda Motor στην Ινδονησία.

Το 2023 ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή επιχειρήσεων επικεφαλής ανθρωπίνων πόρων της Honda Motor Co., έχοντας την ευθύνη για τον μετασχηματισμό των συστημάτων ανθρώπινου δυναμικού, τη στρατηγική ανάπτυξης ταλέντου και τη διαχείριση του ανθρώπινου κεφαλαίου σε επίπεδο ομίλου.

Honda Racing Corporation παλιός πρόεδρος Watanabe
O απερχόμενος πρόεδρος της HRC, Koji Watanabe

Ο Koji Watanabe ανέλαβε την προεδρία της HRC το 2022, έχοντας προηγουμένως διαδραματίσει ρόλο στη στρατηγική branding, επικοινωνίας και motorsport της Honda. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση κατά τη διάρκεια της θητείας του, η HRC διεύρυνε σημαντικά το παγκόσμιο αγωνιστικό της αποτύπωμα, ενοποιώντας κάτω από μία ενιαία δομή τις δραστηριότητες του μηχανοκίνητου αθλητισμού σε μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα.

Σημαντικοί σταθμοί της περιόδου Watanabe αποτέλεσαν η προετοιμασία για την επιστροφή της Honda στη Formula 1, η αναδιοργάνωση της HPD στις ΗΠΑ σε HRC US, καθώς και η δημιουργία της HRC UK, ενισχύοντας περαιτέρω τη διεθνή παρουσία της Honda στο motorsport. Ωστόσο μαζί με τα παραπάνω σημαντικά γεγονότα έχουμε και την αποτυχία της Honda σε αυτή την 4ετία όχι μόνο να κατακτήσει τον κάποιον τίτλο στο MotoGP αλλά να φανεί έστω ανταγωνιστική, όπως και την διακοπή της συνεργασίας της εργοστασιακής ομάδας με τον Marc Marquez καθώς ο Ισπανός έβλεπε ότι δεν μπορούσε η Honda να του προσφέρει μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση η αλλαγή ηγεσίας εντάσσεται σε έναν προγραμματισμένο κύκλο διοικητικών αλλαγών της Honda, με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της διοικητικής δομής της HRC, την προσαρμογή της στις παγκόσμιες εξελίξεις και την επιτάχυνση της επιχειρηματικής ανάπτυξης για την επόμενη γενιά του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

"Θεωρώ αποστολή μου να διαφυλάξω τη σταθερή βάση που δημιούργησε ο Watanabe και να την εξελίξω περαιτέρω. Θέλω να ενώσω όλους γύρω από έναν κοινό στόχο: τη νίκη στους αγώνες και τη δημιουργία μιας ακόμη ισχυρότερης HRC...", δήλωσε μεταξύ άλλων ο Yasuda και πρόσθεσε ότι θα αφιερώσει όλες του τις δυνάμεις για να φτιάξει μια HRC της οποίας "οι προκλήσεις θα εμπνέουν τους συνεργάτες, τους ανθρώπους της και τους φίλους του motorsport, ώστε να μπορούμε όλοι μαζί να μοιραζόμαστε τη συγκίνηση της νίκης."