BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Τελωνειακοί έκαναν φύλλο και φτερό συμμετέχοντες εντουροβόλτας στην Θάσο

Σε μία κατά τα άλλα άψογη διοργάνωση με πάνω από 400 συμμετοχές
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/4/2026

Η ομάδα Enduro Squad Thassos πραγματοποίησε το περασμένο Σαββατοκύριακο μία διήμερη εντουροβόλτα που δυστυχώς έκλεισε με ένα απρόσμενο γεγονός που δεν αφορούσε την διοργάνωση.

Αυτή ήταν συνολικά η τρίτη εκδήλωση της ομάδας, που εκκινούσε από την παραλία Αγίου Αντωνίου και περνούσε από επιβλητικά παλιά λατομεία και ιστορικά μεταλλεία της Θάσου. Οι συμμετέχοντες έμειναν έκπληκτοι από τα φυσικά τοπία, τα μονοπάτια τόσο σε βουνό, όσο και σε θάλασσα αλλά και από το υψηλό επίπεδο οργάνωσης.

3

Βέβαια, αυτό που σίγουρα δεν περίμεναν ήταν τα τρία συνεργία της τελωνειακής υπηρεσίας που περίμεναν τους συμμετέχοντες στην έξοδο της Κεραμωτής και έκαναν φύλλο και φτερό κυριολεκτικά για να βρουν έστω και την παραμικρή παρατυπία, με αποτέλεσμα να κόψουν πολλά και ιδιαίτερα υψηλά πρόστιμα σε ορισμένους αναβάτες.

Ο λόγος που έπεσαν βροχή τα πρόστιμα ήταν η μεταφορά των μοτοσυκλετών που έγινε σε αγροτικά και επαγγελματικά οχήματα, όπως και σε κάποιες περιπτώσεις για την έλλειψη των εγγράφων των μοτοσυκλετών αλλά και των εγγράφων εισαγωγής, αφού αρκετοί συμμετέχοντες ήρθαν από άλλες χώρες για να λάβουν μέρος.

Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν είναι τυχαίο και θα πρέπει να έχει γίνει καταγγελία για να βρεθούν εκεί όχι ένα, αλλά τρία κλιμάκια για έρευνες και προσωπικά θα ήθελα να δω τις υπηρεσίες αυτές (η Τελωνειακή Υπηρεσία υπάγεται στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων) να είναι το ίδιο σχολαστικές με τα δημόσια πρόσωπα που αποδεδειγμένα έχουν πιαστεί με την γίδα στην πλάτη (βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ) και κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι, χωρίς την παραμικρή ενόχληση!

Για να προλάβουμε όσους πουν το συνηθισμένο "ας πρόσεχαν, να ήταν νόμιμοι κτλ" το ζήτημα δεν είναι τόσο απλό και οι έλεγχοι αυτοί απλά είναι σπάνιοι, ακόμη και στην βασική Εθνική Οδό της χώρας που η παρουσία των Αρχών είναι καθημερινή όλο το χρόνο. Αυτό άλλωστε συμβαίνει σε κάθε περίπτωση που το γράμμα του νόμου είναι πολύ κοντά στην υπερβολή και λιγότερο στην πραγματικότητα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και η διήθηση των μοτοσυκλετών που μόλις πρόσφατα ξεκίνησε να προβλέπεται από τον ΚΟΚ όχι όμως με τον τρόπο που εδώ και δεκαετίες λαμβάνει χώρα καθημερινά στην ζωή όλων των πολιτών. Δεν διώκεται καθημερινά η πρακτική αυτή και όπως έχουμε εξηγήσει με σχετική αρθρογραφία, είναι από τις περιπτώσεις που λέμε πως ο νόμος είναι λάθος.
Το να μην μπορείς να μεταφέρεις την δική σου μοτοσυκλέτα με το δικό σου όχημα οπουδήποτε θέλεις, είναι άλλο ένα τέτοιο παράδειγμα.
Στην προκειμένη περίπτωση εξαντλήθηκαν τα περιθώρια από τις Αρχές, ενώ ήταν ξεκάθαρο πως πρόκειται για ιδιώτες που κάνουν το χόμπι τους με τις μοτοσυκλέτες τους.

2

Είναι απίστευτο το γεγονός πως βλέπουμε μία τέτοια αντιμετώπιση σε μία εκδήλωση που η συμμετοχή είναι δωρεάν, η διοργάνωση έχει μεριμνήσει για μειωμένες τιμές σε ακτοπλοϊκά και διαμονή και με πάνω από 400 συμμετέχοντες που έδωσαν εμπορικά – και όχι μόνο - μία πνοή στην τοπική κοινωνία σε μία περίοδο εκτός της κύριας σεζόν.