BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ορίζει εκ νέου τι είναι Μοτοσυκλέτα

Νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στην αμερικανική βουλή αλλάζει τον ορισμό της Μοτοσυκλέτας και προκαλεί αντιδράσεις στη βιομηχανία
polaris slingshot
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/2/2026

Το νομοσχέδιο H.R. 3385 που κατατέθηκε πέρυσι τον Μάιο στην Επιτροπή Ενέργειας και Εμπορίου από τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Derrick Van Orden ήταν συντομότατο και πολύ απλό. Η ουσία του είναι μια και μόνη πρόταση, με την οποία επιχειρεί να «τροποποιήσει τον ορισμό της έννοιας μοτοσυκλέτα».

Ο νέος ορισμός που προτείνεται είναι ο εξής:

Μηχανοκίνητο όχημα, ως είχε αρχικά κατασκευαστεί με κινητήρια δύναμη, έχοντας ένα κάθισμα ή σέλα που απαιτεί από τον αναβάτη να καθίσει καβαλώντας τη (astride), σχεδιασμένη να κινείται με όχι περισσότερους από τρεις τροχούς σε επαφή με το έδαφος, με τον έλεγχο διεύθυνσης μέσω ίσιου τιμονιού (handlebars), με επιτάχυνση και πέδηση να ελέγχονται μέσω ίσιου τιμονιού και χειριστηρίων στα πόδια και ικανό να επιτυγχάνει ταχύτητες που ξεπερνούν τα 30 mph (48 km/h).

Αυτός ο ορισμός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Motorcycle Industry Council (MCI), δηλαδή του οργάνου που εκπροσωπεί τη βιομηχανία μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ και το οποίο διέγνωσε αμέσως ένα σοβαρό πρόβλημα: ο νέος ορισμός εξαιρεί οχήματα όπως τo Polaris Slingshot, καθώς ο χειριστής του δεν κρατά ίσιο τιμόνι και κάθεται μέσα στο όχημα, όχι καβάλα.

Η αντίδραση αποκρυσταλλώθηκε σε μια επιστολή προς την υποεπιτροπή της βουλής που είχε αναλάβει να εξετάσει το θέμα – με πρόεδρο τον βουλευτή Gus Bilirakis, προφανώς ελληνικής καταγωγής – αναλύοντας το πρόβλημα από την οπτική της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με το MCI, βγάζοντας από τον ορισμό της μοτοσυκλέτας αυτά τα οχήματα που στις ΗΠΑ περιγράφονται ως “autocycles” δημιουργείται ένα νομοθετικό κενό, καθώς δεν υπάρχει ανάλογη κατηγορία για να ενταχθούν. Δεδομένου πως εξαρχής αυτά κατασκευάζονταν ως μοτοσυκλέτες, ο σχεδιασμός τους γινόταν και γίνεται με γνώμονα τη νομοθεσία που ισχύει για τη μοτοσυκλέτα και τα σχετικά χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Αφαιρώντας τα από τη νομική περιγραφή της μοτοσυκλέτας, το νομοσχέδιο απειλεί τη συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων με εξαφάνιση, καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στάνταρ για την κατασκευή τους και επιπλέον δημιουργείται περαιτέρω πρόβλημα με τις πολιτειακές νομοθεσίες, καθώς οι περισσότερες βασίζονται στον ομοσπονδιακό ορισμό της μοτοσυκλέτας.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν επηρεάζει τα πάσης φύσεως ATV που στις ΗΠΑ καταχωρούνται διαφορετικά από τη μοτοσυκλέτα, ενώ δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στις αγορές του υπόλοιπου κόσμου όποια και να είναι η τελική έκβαση.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο έχει φύγει από την επιτροπή του κυρίου Bilirakis και έχει κατατεθεί προς ψήφιση στην αμερικανική βουλή, χωρίς να έχει γίνει γνωστό αν εισακούστηκε η έκκληση του MCI – που πάντως δεν έχει εκδώσει καμιά άλλη ανακοίνωση επί του θέματος.

Ετικέτες