BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

IRID: Ηλεκτροχρωμική ζελατίνα χωρίς μπαταρίες – Σκουραίνει με ηλιακή ενέργεια [Video]

Στην παραγωγή και για κράνη μοτοσυκλέτας - Ποιες εταιρείες θα τη βάλουν πρώτες
Ηλεκτροχρωμική LCD ζελατίνα IRID 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

6/2/2026

Η ιταλική IRID φέρνει στην παραγωγή την δική της πρόταση για την προστασία των ματιών του αναβάτη με την ηλεκτροχρωμική ζελατίνα που έχει εξελίξει να μην χρειάζεται μπαταρίες για τη λειτουργία της.

Η ενσωμάτωση φωτοχρωμικών ζελατίνων στα κράνη δεν είναι φυσικά κάτι καινούργιο με τους κατασκευαστές ωστόσο να ψάχνουν διαρκώς νέους τρόπους για να τις κάνουν πιο αποδοτικές και χρηστικές, δίνοντας παράλληλα και μεγαλύτερη ελευθερία επιλογές στους αναβάτες.

Οι φωτοχρωμικές ζελατίνες είναι πλέον κάτι αρκετά συνηθισμένο στα κράνη, όμως κατασκευαστές όπως η Shoei έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα με την διάθεση ηλεκτροχρωμικών LCD ζελατινών που χρησιμοποιούν μικρές μπαταρίες (διαβάστε περισσότερα εδώ). 

Το όφελος για τον αναβάτη σε αυτή την περίπτωση είναι ότι δεν χρειάζεται να αφαιρέσει τη ζελατίνα από το κράνος αν οδηγεί το βράδυ ή σε συνθήκες με χαμηλό περιβαλλοντικό φωτισμό, όπως θα έκανε με μία φωτοχρωμική που χρησιμοποιεί το φως και θα γινόταν σκούρα αν έπεφταν επάνω της φώτα αυτοκινήτου. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει αναβάτης είναι να την απενεργοποιήσει.

Ηλεκτροχρωμική LCD ζελατίνα IRID 2026

Τώρα έρχεται η ιταλική IRID να κάνει τα πράγματα πιο απλά και ταυτόχρονα πιο φιλικά περιβαλλοντικά αφού η δική της ηλεκτροχρωμική ζελατίνα εξαλείφει την ανάγκη για χρήση μπαταριών ως πηγή ενέργειας.

Η πρόταση της ιταλικής εταιρείας χρησιμοποιεί ένα μικρό ηλιακό πάνελ στην κορυφή της, όπως αυτό που έχουν τα κομπιουτεράκια, για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο και τοποθετείται στη μέση, στο πάνω μέρος της ζελατίνας. Έτσι η ζελατίνα αλλάζει ενεργεία το ποσοστό διαφάνειας με παράλληλη χρήση αισθητήρα φωτός.

Οι Ιταλοί υπόσχονται εξαιρετική απόδοση σε πραγματικές συνθήκες για την LCD ζελατίνα τους με πολύ χαμηλούς χρόνους απόκρισης, εξαιρετικά ομοιόμορφη λειτουργία σε όλη την έκταση της ζελατίνας, μηδενικές χρωματικές αλλοιώσεις, μηδενικό "τρεμόπαιγμα" (flickering), αλλά και "ανοσία" στην πόλωση του φωτός που σημαίνει ότι ο αναβάτης δεν θα παρατηρεί περίεργες γραμμές και... ουράνια τόξα όταν λειτουργεί.

Για την εξέλιξη της ηλεκτροχρωμικής ζελατίνας η IRID έχει κατοχυρώσει πατέντες σε 15 διαφορετικούς τομείς, ενώ η εφαρμογή της δεν περιορίζεται στα κράνη μοτοσυκλέτας αφού μπορεί να τοποθετηθεί σε γυαλιά οράσεως και ηλίου αλλά και σε μάσκες enduro-MX-ski, ακόμη και σε παρμπρίζ οχήματος. Στα χαρακτηριστικά της ζελατίνας περιλαμβάνεται και η αντιθαμβωτική επίστρωση.

Ηλεκτροχρωμική LCD ζελατίνα IRID 2026

Το αρνητικό σε αυτό το χρονικό σημείο είναι η τσουχτερή τιμή της ζελατίνας που ξεκινά από τα 390 περίπου ευρώ με την ιταλική εταιρεία να αναφέρει ότι το κόστος θα μειωθεί όταν δημιουργηθούν οι απαραίτητες κλίμακες οικονομίες και η ζελατίνα υιοθετηθεί από περισσότερους κατασκευαστές κρανών. Πρώτη εταιρεία που θα διαθέσει την τεχνολογία της IRID στα κράνη της είναι η SHARK, ενώ θα ακολουθήσουν η Nolan και η LS2.