BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Honda CB1000GT: 959 ευρώ για μία σχάρα! - Με ένα χιλιάρικο έχεις σχάρα αλλά όχι top case

Τιμολόγηση εκτός πραγματικότητας - Τι κάνει η ελληνική αντιπροσωπεία
Honda CB1000GT τιμολόγηση σχάρας 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

31/8/2026

Το Honda CB1000GT έχει ίσως την πιο ακριβή σχάρα μεταξύ των μοτοσυκλετών ευρείας παραγωγής με την τιμή της να μην έχει επαφή με την πραγματικότητα.

Το Honda CB1000GT έχει την τιμητική του αυτές τις ημέρες στο MOTO. Η δοκιμή της νέας sport touring μοτοσυκλέτας της ιαπωνικής εταιρείας ετοιμάζεται για επόμενο τεύχος (διαβάστε περισσότερα εδώ) και αυτός είναι ένας από τους λόγους που ψάχνοντας όλες τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να πέσουν στα χέρια μας ανακαλύψαμε και την τιμή της σχάρας της 4κύλινδρης στον κατάλογο με τα επίσημα αξεσουάρ, στην ιστοσελίδα της Honda.

Σε γενικές γραμμές οι τιμές των αξεσουάρ της Honda για τη CB1000GT κυμαίνονται σε λογικό πλαίσιο, ενώ και η ίδια η μοτοσυκλέτα έχει καλό επίπεδο στάνταρ εξοπλισμού αφού σε αυτόν ανήκουν, εκτός από τις ηλεκτρονικά ελεγχόμενες αναρτήσεις και οι πλαϊνές σκληρές, πλαστικές βαλίτσες.

Αυτό που δεν είναι στάνταρ στη CB1000GT είναι το top case, ενώ από τον στάνταρ εξοπλισμό απουσιάζει τόσο αυτό όσο και η σχάρα. Και μπορεί κάποιος να μην θέλει top case αλλά αναμφίβολα μια σχάρα είναι το πρώτο πράγμα που θα τοποθετήσει ένας αναβάτης σε μια sport touring μοτοσυκλέτα και στη CB1000GT η Honda τού το κάνει αυτό πολύ ακριβό. 

Τιμολόγηση σχάρας Honda CB1000GT

Η τιμή της σχάρας της ιαπωνικής sport-touring έχει οριστεί στα 959 ευρώ, μια τιμή που όταν την είδαμε για πρώτη φορά ήμασταν σίγουροι ότι έχει γίνει κάποιο λάθος. Αυτό φυσικά μας οδήγησε στο να επικοινωνήσουμε με την ελληνική αντιπροσωπεία για να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση, μόνο και μόνο για να πληροφορηθούμε ότι η τιμή που βλέπουμε στην επίσημη ιστοσελίδα είναι πραγματική. 

Όπως πληροφορηθήκαμε επίσης πρόκειται για μια απλή μεταλλική σχάρα που δεν ενσωματώνει κάποιο τεχνολογικό στοιχείο στη σχεδίασή της ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να ανεβάσει την τιμή της σε αυτό το δυσθεώρητο επίπεδο. Δυσθεώρητο γιατί πολύ απλά η σχάρα δεν έχει κάτι που να δικαιολογεί την τιμή της, ενώ καμία άλλη μοτοσυκλέτα από τις ανταγωνίστριες της CB1000GT δεν έχει σχάρα/βάση με τόσο υψηλή τιμή: Kawasaki Versys 11000 και Suzuki S1000-GW τις έχουν στάνταρ, ενώ του BMW S 1000 XR κοστίζει μόλις 169,99 ευρώ και η βάση της κεντρικής βαλίτσας στο Yamaha Tracer 9 κοστίζει 133,24 ευρώ.

Η ελληνική αντιπροσωπεία γνωρίζει πολύ καλά ότι η τιμή που της έχει δώσει η Honda για το συγκεκριμένο και πολύ σημαντικό αξεσουάρ δεν έχει επαφή με την ελληνική αλλά και με οποιαδήποτε άλλη πραγματικότητα. Εδώ και καιρό μάλιστα έχει προβεί στις απαραίτητες ενέργειες γνωστοποιώντας το θέμα στα κεντρικά της Honda ώστε να κατέβει η τιμή σε ένα φυσιολογικό πλαίσιο που θα κάνει παράλληλα τη σχάρα ελκυστική για τον ενδιαφερόμενο. Όπως έχουν τώρα τα πράγματα δεν υπάρχει περίπτωση να δώσει κάποιος αυτό το ποσό. Λογικά θα περιμένει να βγάλουν οι κατασκευαστές aftermarket αξεσουάρ κάτι αντίστοιχο για να καλύψει τις ανάγκες του. 

Ενημερωθήκαμε επίσης ότι ακόμη και αν οι επίσημες ενέργειες της Honda δεν φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο ζήτημα, η ελληνική αντιπροσωπεία θα κινηθεί αυτόβουλα για να δώσει λύση. Πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, θα μάθουμε τις επόμενες εβδομάδες.