BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Triumph Originals: Dune 400 - H desert racer Scrambler 400 XC [VIDEO]

Η custom μοτοσυκλέτα του South Garage θα εκπροσωπήσει την Ιταλία στο Triumph Originals 2026
Dune 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Με έμπνευση από τις θρυλικές μοτοσυκλέτες των rally της δεκαετίας του '80 και του '90, η ιταλική South Garage παρουσίασε τη Dune 400, μια εντυπωσιακή εκδοχή της Triumph Scrambler 400 XC που θα συμμετάσχει στον διεθνή διαγωνισμό Triumph Originals 2026.

Η Dune 400 είναι η πρόταση της South Garage Motor Co. για το Triumph Originals 2026, το διεθνές project της βρετανικής εταιρείας που φέρνει αντιμέτωπες επτά κορυφαίες custom δημιουργίες από ισάριθμες χώρες. Η θεματική της φετινής διοργάνωσης είναι "Time Capsule", με τους συμμετέχοντες να καλούνται να επανερμηνεύσουν μια ιστορική εποχή χρησιμοποιώντας ως βάση ένα μοντέλο της οικογένειας Scrambler.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η ιταλική αντιπροσωπεία της Triumph εμπιστεύθηκε τη South Garage και τον ιδρυτή της, Giuseppe Carucci, ο οποίος επέλεξε να αντλήσει έμπνευση από τις μοτοσυκλέτες των rally-raid της δεκαετίας του '80 και του '90.

Βάση της κατασκευής αποτελεί η Triumph Scrambler 400 XC, η πιο χωμάτινη έκδοση της μικρής Scrambler, με ακτινωτούς τροχούς, ψηλό μπροστινό φτερό και πρόσθετες προστασίες από το εργοστάσιο.

Desert looks χωρίς μηχανικές αλλαγές

Η μεταμόρφωση ξεκινά από τη χαρακτηριστική βαφή στο χρώμα της άμμου, από την οποία προέρχεται και το όνομα Dune (θίνα). Το σύνολο συμπληρώνεται από πλαϊνά προστατευτικά εμπνευσμένα από τις μοτοσυκλέτες των ερήμων, μεγαλύτερη ζελατίνα, σωληνωτές προστατευτικές μπάρες, ψηλά τοποθετημένη εξάτμιση και ελαστικά με έντονο τακούνι για εκτός δρόμου χρήση.

Παρότι η εμφάνιση αλλάζει σημαντικά, ο κινητήρας παραμένει αμετάβλητος. Πρόκειται για τον μονοκύλινδρο υγρόψυκτο κινητήρα των 398 κυβικών εκατοστών, με δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους και τέσσερις βαλβίδες, που αποδίδει 40 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό και 3,8 κιλά ροπής στις 6.500 στροφές ανά λεπτό, διατηρώντας έτσι τις επιδόσεις του συμβατές με την άδεια οδήγησης Α2.

Triumph Originals: Dune 400

Σύμφωνα με τη South Garage, στόχος της κατασκευής δεν ήταν απλώς η δημιουργία ενός εντυπωσιακού εκθεσιακού μοντέλου, αλλά μιας μοτοσυκλέτας που θα μπορούσε ρεαλιστικά να αποτελέσει μια πιο adventure εκδοχή της οικογένειας Triumph 400.

Ο ιδρυτής της South Garage Motor Co., Giuseppe Carucci, είπε, "Η συμμετοχή στο Triumph Originals μάς δίνει την ευκαιρία να εκφράσουμε τη δική μας φιλοσοφία. Δουλεύοντας πάνω στη Scrambler 400 XC μπορέσαμε να ξεπεράσουμε τα όρια της ασφάλτου και της καθημερινότητας, φανταζόμενοι μια μοτοσυκλέτα ικανή να αντιμετωπίσει την έρημο και τις πιο συναρπαστικές προκλήσεις."

Η Dune 400 θα διαγωνιστεί απέναντι σε ακόμη έξι ειδικές κατασκευές από ΗΠΑ, Καναδά, Κίνα, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Ισπανία στο πλαίσιο του Triumph Originals 2026, αποδεικνύοντας πως ακόμη και μια μικρού κυβισμού Scrambler μπορεί να αποτελέσει ιδανικό καμβά για δημιουργίες με έντονο χαρακτήρα και αναφορές στη χρυσή εποχή των rally-raid.

Triumph Originals: Dune 400