BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Προσωρινή μείωση 10 σεντς στη βενζίνη ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Ούτε κουβέντα για τους φόρους στα καύσιμα

Από το βήμα της Βουλής έγινε η ανακοίνωση ενόψει καλοκαιρινών διακοπών
motorcycle fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/7/2026

“Μετά την κρίση στον κόλπο, καταστράφηκαν αρκετά διυλιστήρια στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό δημιούργησε νέες πιέσεις στις τιμές και της βενζίνης και του ντίζελ. Λόγω αφενός μειωμένης παραγωγής από την μία αλλά και εποχικής ζήτησης η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τα δύο ελληνικά διυλιστήρια απαντά σε αυτή την πρόκληση. Τα διυλιστήρια δεσμεύτηκαν να συμβάλλουν χρηματοδοτικά στη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας για τους επόμενους μήνες και έτσι θα έχουμε μείωση 10 λεπτών/λίτρο στη βενζίνη και 5 λεπτών στο ντίζελ έως τέλος Αυγούστου. Λεπτομέρειες εφαρμογής θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα,” ήταν η ακριβής δήλωση του πρωθυπουργού, που έγινε από βήματος της Βουλής σήμερα, Παρασκευή 10 Ιουλίου.

Προφανώς πρόκειται για ένα μέτρο σχεδιασμένο να ανακουφίσει ελαφρώς τους ταξιδιώτες ενόψει καλοκαιρινών διακοπών, ωστόσο προκύπτουν πολλές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά του.

Από τη μια φαίνεται να καταρρέει η εκεχειρία Ιράν-ΗΠΑ και τις τελευταίες μέρες έχουν ξαναρχίσει οι εχθροπραξίες κι από τις δύο πλευρές, γεγονός που εντείνει τους φόβους για νέο ράλι τιμών στα καύσιμα. Σε αυτό το σενάριο τα 10 σεντς δεν θα κάνουν την παραμικρή διαφορά.

Από την άλλη, δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές ώρες από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού και ήδη κυκλοφορούν ειδήσεις για διαδοχικές αυξήσεις τιμών στα διυλιστήρια. Αν σκοπεύουν να ρεφάρουν από τώρα τα 10 σεντς, προφανώς στην αντλία δεν θα δούμε διαφορά.

Και βέβαια, το καροτάκι των 10 σεντς για Ιούλιο και Αύγουστο μπορεί να γράφει τίτλους – είναι δε βέβαιο πως στο γυαλί της τηλεόρασης θα γράψει ακόμα καλύτερα – αλλά επί της ουσίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα, μοιάζει απλώς με ένα προσωρινό και αναποτελεσματικό πασάλειμμα.

Ο εξορθολογισμός της φορολόγησης των καυσίμων, που αναλογεί σε περισσότερο από το 60% της τιμής στο πρατήριο, θα μπορούσε να αποδώσει πολλά περισσότερα και θα λειτουργούσε πολύ πιο αποτελεσματικά ως έκτακτο (και ακόμη περισσότερο ως μόνιμο) μέτρο αν υπήρχε πραγματικά η βούληση να προστατευτεί η ελληνική κοινωνία και αγορά από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια των καυσίμων. Δυστυχώς για την ελληνική κυβέρνηση, με τέτοια ακριβώς μέτρα περιστολής της φορολογίας αντιμετώπισαν άλλες χώρες την ακρίβεια και είδαν απτά αποτελέσματα. Ακόμη πιο δυστυχώς, είναι εμφανές πως η μόνη βούληση που υπάρχει είναι επικοινωνιακής φύσης και όχι ουσίας.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να τα δούμε αυτά τα 10 σεντς στην αντλία, γιατί αν αρχίσουν από τώρα να ανεβάζουν τιμές τα διυλιστήρια πριν κάνουν τη μείωση και στο μεταξύ αναφλεγεί ξανά ο Περσικός Κόλπος, μόνο το ποδήλατο θα μας γλιτώσει.