BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Η Ιταλία μόλις κατάργησε τα Τέλη Κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα!

Ο νέος νόμος αφορά κάθε λογής δίκυκλο, καθώς και αυτοκίνητα μέχρι ένα όριο ισχύος
bollo-moto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

“Σήμερα η κυβέρνηση καταργεί έναν από τους πιο μισητούς φόρους για τους Ιταλούς.” Με αυτή τη δήλωση η πρωθυπουργός της χώρας, Giorgia Meloni, ανακοίνωσε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 την κατάργηση των ετήσιων τελών κυκλοφορίας για όλα τα δίκυκλα και για τα ΙΧ αυτοκίνητα ονομαστικής ισχύος έως 80 kW, δηλαδή 107 hp.

Ο νέος νόμος θα εφαρμοστεί από το 2027 και θα αφορά μόνο ένα όχημα ανά πολίτη, ωστόσο έχει ήδη συγκεντρώσει τα πυρά της αντιπολίτευσης ως “προεκλογική παροχή”, η οποία παράλληλα μιλά και για μια τρύπα στα κρατικά έσοδα που υπολογίζεται μεταξύ 6 και 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Oι επόμενες βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία θα γίνουν μέσα στο 2027, πιθανότερα από το Φθινόπωρο και μετά.

Ο δεύτερος στην ιεραρχία της κυβέρνησης, Antonio Tajani, υπερασπίστηκε την απόφαση ως ένα λαϊκό μέτρο, δηλώνοντας πως, "σήμερα καταργούμε έναν άδικο και δυσβάσταχτο φόρο, ξεκινώντας από τα αυτοκίνητα και τα σκούτερ με τα οποία μετακινούνται κάθε μέρα οι οικογένειες."

H ουσία είναι πως το μέτρο δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα αλλά μόνιμο, ανατρέποντας αυτό που στην Ιταλία θεσπίστηκε το 1953 ως “φόρος κυκλοφορίας” και από τη δεκαετία του 1980 μετασχηματίστηκε λογιστικά ως φόρος στην περιουσία.

Η κατάργηση των τελών αυτών εκτιμάται πως θα ευεργετήσει περίπου 13 εκατομμύρια ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και 7 εκατομμύρια ιδιοκτήτες δικύκλων στην Ιταλία.

Για τα δίκυκλα ο φόρος αυτός – αποκαλούμενος bollo moto – υπολογίζεται βάσει διαφόρων παραμέτρων. Η βασική του χρέωση ξεκινά από την περιβαλλοντική κατάταξη του οχήματος ανάλογα με τις Euro προδιαγραφές που ικανοποιεί, με μικρότερο κόστος για τα πιο σύγχρονα και μεγαλύτερο για τα παλιότερα.

Στη συνέχεια προστίθεται ένας κλιμακούμενος φόρος που προκύπτει από μια πάγια χρέωση ανά kW πάνω από τα 11 kW, δηλαδή την ονομαστική απόδοση ενός α1 δικύκλου, ενώ η τιμή αυτή είναι διαφορετική ανάλογα με τις προδιαγραφές Euro του οχήματος, ξεκινώντας από 0,88 ευρώ ανά kW (από Euro 3 και μετά) και φτάνει ως 1,70 ευρώ ανά kW για τα μοντέλα Euro 0 (έτος 2000) και πίσω. Έτσι τα ακριβότερα τέλη για μια μοτοσυκλέτα θα είναι σε μοντέλα με μεγάλη ισχύ και ηλικία. Εκείνο που δεν έχει διευκρινιστεί, είναι το πώς θα πληρώνει τέλη κυκλοφορίας κάποιος με περισσότερα από ένα δίκυκλα στο όνομά του. Βάση του τρόπου που εξηγούμε παραπάνω, αν έχει ένα σκούτερ και μία μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα, πράγμα πολύ συνηθισμένο στην Ιταλία, συμφέρει να απαγκιστρωθεί από το δεύτερο αντί για το πρώτο. Κι αυτό είναι το θέμα συζήτησης αυτή την στιγμή μεταξύ των Ιταλών συναδέλφων. Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι πολύ μακρινά με το τι συμβαίνει εδώ πέρα.