BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

KTM Project RC16: Ή πώς να μετατρέψεις το 1390 Super Duke σε MotoGP replica

Φαν της KTM κάνει αυτό που οι οπαδοί της περιμένουν να δουν από τους Αυστριακούς
project rc16
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/9/2025

Ο Αμερικανός λάτρης της KTM, Jonathan Bello, πήρε την κατάσταση στα χέρια του και με τη βοήθεια 3D εκτυπωτών δημιούργησε φαίρινγκ που μεταμορφώνει τη Super Duke 1390 σε μια εντυπωσιακή replica της RC16 που τρέχει στο MotoGP!

Τα MotoGP replicas που μπορούν να κυκλοφορήσουν σε δρόμο είναι σπάνια. Η Ducati είχε τη Desmosedici RR το 2006, ενώ η Honda ακολούθησε το 2015 με το ακόμη πιο εξωτικό RC213V-S. Από την πλευρά της, η KTM δεν έχει προσφέρει μέχρι τώρα κάτι αντίστοιχο στην αγορά, με την παρουσία της στις supersport μοτοσυκλέτες να είναι πιο περιορισμένη.

project rc16 2025

Έτσι, ο Bello αποφάσισε να γεφυρώσει το κενό μόνος του. Μέσω 3D printing έφτιαξε πλήρες bodywork στα πρότυπα της RC16, με τα χαρακτηριστικά αεροδυναμικά φτερά στο μπροστινό fairing και τη μεγάλη εισαγωγή αέρα που θυμίζει έντονα το αγωνιστικό MotoGP. Παρά τις αλλαγές, η βάση της 1390 παραμένει παντελώς άσχετη με την RC16, με χτυπητές διαφορές σε πλαίσιο, ρεζερβουάρ και τροχούς σε σχέση με την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα.

Project RC16 Super Duke 1390

Η δημιουργία έχει πάρει την προσωρινή ονομασία “RC16 Project”, ενώ ο Bello έχει ζητήσει από τους ακολούθους του να προτείνουν όνομα για τη μοναδική δημιουργία του. Αν και η μοτοσυκλέτα δεν έχει κάνει ακόμη το ντεμπούτο της σε πίστα, ο ίδιος είναι αγωνιζόμενος στο PanAmerican Superbike Series και δεν αποκλείεται να τη δούμε σύντομα εκεί.

Το κοινό αναμένει χρόνια τώρα μια καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα από τον αυστριακό κατασκευαστή για να συμπληρώσει το κενό που άφησε η RC8 στην γκάμα της εταιρείας. Η απουσία αυτή έχει ωθήσει και την Krämer στην παρουσίαση ενός Racing Kit που μετατρέπει την  Super Duke 1390 σε μια αγωνιστική Superbike και πάρα το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των €6.990, η πρώτη παρτίδα των 30 kit έχει ήδη εξαντληθεί, με 20 νέα κομμάτια να αναμένεται να διατεθούν εντός του Νοέμβριου.Project RC16 Super Duke 1390

Η KTM μπήκε στο MotoGP ως εργοστασιακή ομάδα το 2017, έχοντας ήδη πολυετή παρουσία στις μικρότερες κατηγορίες των GP. Μέχρι το τέλος του 2018 είχε ανέβει στο πρώτο της βάθρο, ενώ το 2020 πανηγύρισε τρεις νίκες (μία με τον Brad Binder και δύο με τον Miguel Oliveira).

Project RC16 Super Duke 1390

Τα τελευταία χρόνια, οι δυσκολίες ήταν αρκετές, με πτώση της αγωνιστικής απόδοσης στις αρχές της σεζόν και παράλληλα με την διαχείριση σημαντικής οικονομικής κρίσης που κλυδώνιζε την εταιρεία. Ωστόσο, η αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος με την είσοδο της Bajaj Auto ως βασικού μετόχου την άνοιξη, φαίνεται πως έφερε νέο αέρα αισιοδοξίας.

Στο τρέχον πρωτάθλημα, μετά από 16 γύρους, ο Pedro Acosta βρίσκεται στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας και έχει επιστρέψει στο βάθρο στους πρόσφατους αγώνες, δείχνοντας ότι η KTM κρατά ακόμη ζωντανό το αγωνιστικό της πνεύμα της.