BMW ieCall. Αυτόματα φώτα κινδύνου φέτος, τηλεειδοποίηση από το ’17 – για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Πέρσι τον Απρίλιο ψηφίστηκε ένας νόμος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν έτυχε ιδιαίτερα μεγάλης προβολής και αφορά τα αυτοκίνητα, αλλά έχει άμεση σχέση και με τις μοτοσυκλέτες. Από το 2018 είναι υποχρεωτικό για τα αυτοκίνητα να είναι εξοπλισμένα με σύστημα τηλεειδοποίησης του ευρωπαϊκού αριθμού έκτακτης ανάγκης (112) που αυτόματα θα ενεργοποιείται σε περίπτωση ατυχήματος. Ιδιαίτερα έτοιμη για αυτό το βήμα είναι η BMW, καθώς έχει εισάγει στην Ευρώπη, πίσω στο 1999, μια πρωτοποριακή υπηρεσία για την εποχή, σύνδεσης του αυτοκινήτου με δικό της τηλεφωνικό κέντρο. Από το 2007 το σύστημα της BMW εργάζεται με μεγάλο βαθμό αυτονομίας, μέσα από μία σειρά αισθητήρων που εκτός από το ατύχημα, αναγνωρίζουν και την κατάσταση του οχήματος, επιτηρώντας τον κινητήρα και τα ελαστικά, ειδοποιώντας αυτομάτως το κοντινότερο τμήμα service, σε περίπτωση προβλήματος. Με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, που απαιτούν την ύπαρξη όλων αυτών των αισθητήρων, το σύστημα της αυτόματης τηλεειδοποίησης, ήταν πολύ πιο εύκολο στης υλοποίησή του, καθώς το “hardware” υπήρχε ήδη στο όχημα.

Τώρα που οι μοτοσυκλέτες άρχισαν να εξοπλίζονται με αισθητήρες κλίσης για την λειτουργία των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, του Cornerning ABS και του τελευταίας γενιάς traction control, το υλικό για ένα σύστημα τηλεειδοποίησης άρχισε να υπάρχει ήδη εγκατεστημένο. Στην περίπτωση της BMW πιο συγκεκριμένα, υπάρχει επιπρόσθετα το τηλεφωνικό κέντρο και όλη η απαραίτητη υποδομή, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η παρθενική εμφάνιση ενός τέτοιου συστήματος στην μοτοσυκλέτα ξεκινά από αυτή την εταιρία.

Νωρίτερα από αυτό όμως, η BMW έχει φέρει ήδη στις μοτοσυκλέτες την αυτόματη ειδοποίηση των οδηγών που ακολουθούν, μέσα από την αυτόματη ενεργοποίηση των φώτων της μοτοσυκλέτας. Είναι τμήμα πρόσθετου πακέτου εξοπλισμού και απαιτεί να υπάρχει cornering ABS. Τα αυτόματα φώτα έχουν δύο επίπεδα λειτουργίας, το πρώτο ενεργοποιείται όταν η μοτοσυκλέτα φρενάρει ενώ κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 50km και αναβοσβήνει το πίσω φως με ρυθμό πέντε φορές το δευτερόλεπτο. Το δεύτερο επίπεδο λειτουργίας, ενεργοποιείται όταν η ταχύτητα πέσει κάτω από 14km όπου ανάβουν αυτόματα και τα φλας και παραμένουν αναμμένα μέχρι η ταχύτητα να ανέβει ξανά πάνα από τα 20km.

Το σύστημα διατίθεται για διάφορα μοντέλα της BMW και η λειτουργία του φαίνεται στο παρακάτω video:

 

Η ειδοποίηση με τα φώτα, των οδηγών που ακολουθούν, είναι κάτι που χρόνια υπάρχει στα αυτοκίνητα και τώρα το επόμενο που εισάγει στις μοτοσυκλέτες η BMW, είναι το σύστημα τηλεειδοποίησης του κέντρου άμεση βοήθειας.

Η αυτόματη τηλεειδοποίηση, θα μπει σε εφαρμογή από το 2017 αρχικά στη Γερμανία, και πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν η Ολλανδία και το Βέλγιο, μαζί με τις υπόλοιπες χώρες. Το μόνο σίγουρο για την Ελλάδα, είναι ότι το σύστημα θα αργήσει πολύ περισσότερο, αν κρίνουμε από την εμπειρία των αυτοκινήτων.

Το ζητούμενο του συστήματος είναι η όσο το δυνατόν πιο άμεση ενημέρωση σε περίπτωση ατυχήματος, ακόμα και χωρίς την επιβεβαίωση από τον αναβάτη. Με αυτό τον τρόπο σκοπεύουν να μειώσουν την θνησιμότητα των ατυχημάτων, έχοντας υπολογίσει ότι ένα μεγάλο ποσοστό αναβατών, θα είχε καλύτερη ιατρική αντιμετώπιση αν υπήρχε άμεση ενημέρωση των υπηρεσιών. Όλα αυτά τα ποσοστά βέβαια, έχουν κάπως μικρότερη σημασία για την δική μας πραγματικότητα και είναι υπολογισμένα για τις ταχύτητες αντιμετώπισης των υπηρεσιών της Γερμανίας. Πέρα από την αναμφίβολη βοήθεια σε περίπτωση ατυχήματος, η εισαγωγή του συστήματος στις μοτοσυκλέτες, εγείρει ορισμένα σοβαρά ερωτήματα, ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο αναβάτης έχει διάθεση για παιχνίδι και αρχίσει τις σούζες ή τα endo στα φανάρια. Θα αρχίσει να καλεί σε βοήθεια η μοτοσυκλέτα του, μόλις την προσγειώσει ή όχι; Σε περίπτωση που πέσει σε κάποια από τις αμέτρητες λακκούβες - αυτής της πλευράς της Ευρώπης- θα αντιληφθεί η BMW ότι το μόνο πρόβλημα είναι στους εγκεφάλους του κρατικού μηχανισμού και δεν κινδυνεύει ο αναβάτης;

Η εταιρία λέει πως το σύστημά της, είναι σε θέση να ξεχωρίσει ακόμα και την οδήγηση σε χωματόδρομο, χωρίς άσκοπους συναγερμούς μετά από μικρά άλματα της μοτοσυκλέτας. Εκεί, στην λέξη «μικρά» κρύβεται και η ουσία της καλής του λειτουργίας, όταν κι αν έρθει κάποτε στην Ελλάδα. Γιατί με τις κακοτεχνίες των δρόμων, υπάρχει πάντοτε η περίπτωση να καλέσει η μοτοσυκλέτα το ασθενοφόρο, χωρίς να υπάρχει πράγματι πτώση.

Η BMW προετοιμάστηκε ώστε να αποφύγει τέτοιες περιπτώσεις, δημιουργώντας τρία σενάρια που διέπουν την λειτουργία του συστήματος. Στο πρώτο σενάριο το σύστημα επεμβαίνει αμετάκλητα, χωρίς δηλαδή δυνατότητα ακύρωσης, όταν υπολογίσει πως υπάρχει πτώση με μεγάλη ταχύτητα ή βίαιη πρόσκρουση. Η μοτοσυκλέτα ενημερώνει μέσω ηχητικού σήματος αλλά και με ένδειξη στα όργανα, ότι έχει ενεργοποιηθεί η υπηρεσία eCall, ενώ από το ενσωματωμένο μεγάφωνο ένας εκπρόσωπος του κέντρου προσπαθεί να καθησυχάσει τον αναβάτη.

Στο δεύτερο σενάριο, όταν η πτώση είναι με μικρότερη ταχύτητα ή η σύγκρουση ομαλότερη, η φωτεινή ένδειξη του συστήματος αναβοσβήνει για 25 δευτερόλεπτα πριν καλέσει το κέντρο, δίνοντας χρόνο στον αναβάτη να μην χρησιμοποιήσει την υπηρεσία, ακυρώνοντας την διαδικασία αν το κρίνει σκόπιμο. Αν δεν το κάνει αυτό, ενεργοποιείται το πρώτο σενάριο και σε σημείο που δεν απαντήσει στο κέντρο, στέλνεται βοήθεια χωρίς δυνατότητα ακύρωσης από εκείνη την ώρα και μετά.

Στην τρίτη περίπτωση, ο αναβάτης μόνος του μπορεί να ενεργοποιήσει την υπηρεσία, πατώντας το αντίστοιχο κουμπί. Αποστέλλεται μήνυμα στο κέντρο που καλεί έπειτα τον αναβάτη της μοτοσυκλέτας, και δεν λαμβάνει κανένα άλλο μέτρο πριν συνομιλήσει μαζί του. Αν ο αναβάτης σβήσει την μοτοσυκλέτα ή ξανά πατήσει το κουμπί πριν την κλίση του κέντρου προς την μοτοσυκλέτα, το αίτημα προς την υπηρεσία ακυρώνεται.

Πέρα από τα παραπάνω σενάρια, η BMW έχει υπολογίσει ένα μεγάλο εύρος ανοχής, για να αποφύγει τις άστοχες παρεμβάσεις, όπως την πτώση της μοτοσυκλέτας από το σταντ, ή την πτώση με πολύ λίγα χιλιόμετρα, χωρίς να διαπιστώνεται βίαιη τελική επιβράδυνση, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον δεν υπήρχε σύγκρουση και ο αναβάτης απλά γλίστρησε με πολύ λίγα χιλιόμετρα - τόσα που κατά πάσα πιθανότητα δεν χρειάζεται καμία βοήθεια. Όλα αυτά όμως, δεν αποτυπώνονται αυτή την στιγμή με νούμερα.

Το eCall λαμβάνει πληροφορίες από τον αισθητήρα κλίσης που περιλαμβάνει και επιταχυνσιόμετρο και χρησιμοποιείται για την λειτουργία του traction control νέας γενιάς, του ABS και των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, καθώς και την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας αλλά και την σχετική ταχύτητα των τροχών. Υλοποιείται από μία μόνιμα εγκατεστημένη μονάδα, που πέρα από την σύνδεση στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας, έχει και GPS για να δηλώνει την θέση της μοτοσυκλέτας στο κέντρο, πράγμα απαραίτητο για τις περιπτώσεις που ενεργοποιούν το πρώτο σενάριο παρέμβασης.

Το ecall της BMW, όπως και η αυτόματη ενεργοποίηση των φώτων, πηγάζουν μέσα από ένα πεδίο δράσης του τμήματος μάρκετινγκ της εταιρίας για την ασφάλεια του αναβάτη, με την ονομασία «Safety 360». Η υλοποίηση γίνεται σε τρεις άξονες, την τεχνολογία της μοτοσυκλέτας, τον εξοπλισμό και έπειτα την εκπαίδευση του αναβάτη.

Πέρα από το μάρκετινγκ όμως, παραμένει το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ένωση έχει νομοθετήσει  το σύστημα τηλεειδοποίησης ως απαραίτητο για τα νέα αυτοκίνητα με αρχή τον Απρίλιο του 2018. Σίγουρα θα αργήσει πολύ μέχρι να καθιερωθεί κάτι τέτοιο και στις μοτοσυκλέτες, όμως η εφαρμογή της BMW θα αποτελέσει το πρώτο πρακτικό στοιχείο, προς την γνωμοδότηση της καθολικής εφαρμογής του συστήματος…

 

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστηκαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”