BMW ieCall. Αυτόματα φώτα κινδύνου φέτος, τηλεειδοποίηση από το ’17 – για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/5/2016

Πέρσι τον Απρίλιο ψηφίστηκε ένας νόμος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν έτυχε ιδιαίτερα μεγάλης προβολής και αφορά τα αυτοκίνητα, αλλά έχει άμεση σχέση και με τις μοτοσυκλέτες. Από το 2018 είναι υποχρεωτικό για τα αυτοκίνητα να είναι εξοπλισμένα με σύστημα τηλεειδοποίησης του ευρωπαϊκού αριθμού έκτακτης ανάγκης (112) που αυτόματα θα ενεργοποιείται σε περίπτωση ατυχήματος. Ιδιαίτερα έτοιμη για αυτό το βήμα είναι η BMW, καθώς έχει εισάγει στην Ευρώπη, πίσω στο 1999, μια πρωτοποριακή υπηρεσία για την εποχή, σύνδεσης του αυτοκινήτου με δικό της τηλεφωνικό κέντρο. Από το 2007 το σύστημα της BMW εργάζεται με μεγάλο βαθμό αυτονομίας, μέσα από μία σειρά αισθητήρων που εκτός από το ατύχημα, αναγνωρίζουν και την κατάσταση του οχήματος, επιτηρώντας τον κινητήρα και τα ελαστικά, ειδοποιώντας αυτομάτως το κοντινότερο τμήμα service, σε περίπτωση προβλήματος. Με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών, που απαιτούν την ύπαρξη όλων αυτών των αισθητήρων, το σύστημα της αυτόματης τηλεειδοποίησης, ήταν πολύ πιο εύκολο στης υλοποίησή του, καθώς το “hardware” υπήρχε ήδη στο όχημα.

Τώρα που οι μοτοσυκλέτες άρχισαν να εξοπλίζονται με αισθητήρες κλίσης για την λειτουργία των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, του Cornerning ABS και του τελευταίας γενιάς traction control, το υλικό για ένα σύστημα τηλεειδοποίησης άρχισε να υπάρχει ήδη εγκατεστημένο. Στην περίπτωση της BMW πιο συγκεκριμένα, υπάρχει επιπρόσθετα το τηλεφωνικό κέντρο και όλη η απαραίτητη υποδομή, οπότε δεν είναι καθόλου περίεργο που η παρθενική εμφάνιση ενός τέτοιου συστήματος στην μοτοσυκλέτα ξεκινά από αυτή την εταιρία.

Νωρίτερα από αυτό όμως, η BMW έχει φέρει ήδη στις μοτοσυκλέτες την αυτόματη ειδοποίηση των οδηγών που ακολουθούν, μέσα από την αυτόματη ενεργοποίηση των φώτων της μοτοσυκλέτας. Είναι τμήμα πρόσθετου πακέτου εξοπλισμού και απαιτεί να υπάρχει cornering ABS. Τα αυτόματα φώτα έχουν δύο επίπεδα λειτουργίας, το πρώτο ενεργοποιείται όταν η μοτοσυκλέτα φρενάρει ενώ κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από 50km και αναβοσβήνει το πίσω φως με ρυθμό πέντε φορές το δευτερόλεπτο. Το δεύτερο επίπεδο λειτουργίας, ενεργοποιείται όταν η ταχύτητα πέσει κάτω από 14km όπου ανάβουν αυτόματα και τα φλας και παραμένουν αναμμένα μέχρι η ταχύτητα να ανέβει ξανά πάνα από τα 20km.

Το σύστημα διατίθεται για διάφορα μοντέλα της BMW και η λειτουργία του φαίνεται στο παρακάτω video:

 

Η ειδοποίηση με τα φώτα, των οδηγών που ακολουθούν, είναι κάτι που χρόνια υπάρχει στα αυτοκίνητα και τώρα το επόμενο που εισάγει στις μοτοσυκλέτες η BMW, είναι το σύστημα τηλεειδοποίησης του κέντρου άμεση βοήθειας.

Η αυτόματη τηλεειδοποίηση, θα μπει σε εφαρμογή από το 2017 αρχικά στη Γερμανία, και πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν η Ολλανδία και το Βέλγιο, μαζί με τις υπόλοιπες χώρες. Το μόνο σίγουρο για την Ελλάδα, είναι ότι το σύστημα θα αργήσει πολύ περισσότερο, αν κρίνουμε από την εμπειρία των αυτοκινήτων.

Το ζητούμενο του συστήματος είναι η όσο το δυνατόν πιο άμεση ενημέρωση σε περίπτωση ατυχήματος, ακόμα και χωρίς την επιβεβαίωση από τον αναβάτη. Με αυτό τον τρόπο σκοπεύουν να μειώσουν την θνησιμότητα των ατυχημάτων, έχοντας υπολογίσει ότι ένα μεγάλο ποσοστό αναβατών, θα είχε καλύτερη ιατρική αντιμετώπιση αν υπήρχε άμεση ενημέρωση των υπηρεσιών. Όλα αυτά τα ποσοστά βέβαια, έχουν κάπως μικρότερη σημασία για την δική μας πραγματικότητα και είναι υπολογισμένα για τις ταχύτητες αντιμετώπισης των υπηρεσιών της Γερμανίας. Πέρα από την αναμφίβολη βοήθεια σε περίπτωση ατυχήματος, η εισαγωγή του συστήματος στις μοτοσυκλέτες, εγείρει ορισμένα σοβαρά ερωτήματα, ιδιαίτερα στην περίπτωση που ο αναβάτης έχει διάθεση για παιχνίδι και αρχίσει τις σούζες ή τα endo στα φανάρια. Θα αρχίσει να καλεί σε βοήθεια η μοτοσυκλέτα του, μόλις την προσγειώσει ή όχι; Σε περίπτωση που πέσει σε κάποια από τις αμέτρητες λακκούβες - αυτής της πλευράς της Ευρώπης- θα αντιληφθεί η BMW ότι το μόνο πρόβλημα είναι στους εγκεφάλους του κρατικού μηχανισμού και δεν κινδυνεύει ο αναβάτης;

Η εταιρία λέει πως το σύστημά της, είναι σε θέση να ξεχωρίσει ακόμα και την οδήγηση σε χωματόδρομο, χωρίς άσκοπους συναγερμούς μετά από μικρά άλματα της μοτοσυκλέτας. Εκεί, στην λέξη «μικρά» κρύβεται και η ουσία της καλής του λειτουργίας, όταν κι αν έρθει κάποτε στην Ελλάδα. Γιατί με τις κακοτεχνίες των δρόμων, υπάρχει πάντοτε η περίπτωση να καλέσει η μοτοσυκλέτα το ασθενοφόρο, χωρίς να υπάρχει πράγματι πτώση.

Η BMW προετοιμάστηκε ώστε να αποφύγει τέτοιες περιπτώσεις, δημιουργώντας τρία σενάρια που διέπουν την λειτουργία του συστήματος. Στο πρώτο σενάριο το σύστημα επεμβαίνει αμετάκλητα, χωρίς δηλαδή δυνατότητα ακύρωσης, όταν υπολογίσει πως υπάρχει πτώση με μεγάλη ταχύτητα ή βίαιη πρόσκρουση. Η μοτοσυκλέτα ενημερώνει μέσω ηχητικού σήματος αλλά και με ένδειξη στα όργανα, ότι έχει ενεργοποιηθεί η υπηρεσία eCall, ενώ από το ενσωματωμένο μεγάφωνο ένας εκπρόσωπος του κέντρου προσπαθεί να καθησυχάσει τον αναβάτη.

Στο δεύτερο σενάριο, όταν η πτώση είναι με μικρότερη ταχύτητα ή η σύγκρουση ομαλότερη, η φωτεινή ένδειξη του συστήματος αναβοσβήνει για 25 δευτερόλεπτα πριν καλέσει το κέντρο, δίνοντας χρόνο στον αναβάτη να μην χρησιμοποιήσει την υπηρεσία, ακυρώνοντας την διαδικασία αν το κρίνει σκόπιμο. Αν δεν το κάνει αυτό, ενεργοποιείται το πρώτο σενάριο και σε σημείο που δεν απαντήσει στο κέντρο, στέλνεται βοήθεια χωρίς δυνατότητα ακύρωσης από εκείνη την ώρα και μετά.

Στην τρίτη περίπτωση, ο αναβάτης μόνος του μπορεί να ενεργοποιήσει την υπηρεσία, πατώντας το αντίστοιχο κουμπί. Αποστέλλεται μήνυμα στο κέντρο που καλεί έπειτα τον αναβάτη της μοτοσυκλέτας, και δεν λαμβάνει κανένα άλλο μέτρο πριν συνομιλήσει μαζί του. Αν ο αναβάτης σβήσει την μοτοσυκλέτα ή ξανά πατήσει το κουμπί πριν την κλίση του κέντρου προς την μοτοσυκλέτα, το αίτημα προς την υπηρεσία ακυρώνεται.

Πέρα από τα παραπάνω σενάρια, η BMW έχει υπολογίσει ένα μεγάλο εύρος ανοχής, για να αποφύγει τις άστοχες παρεμβάσεις, όπως την πτώση της μοτοσυκλέτας από το σταντ, ή την πτώση με πολύ λίγα χιλιόμετρα, χωρίς να διαπιστώνεται βίαιη τελική επιβράδυνση, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον δεν υπήρχε σύγκρουση και ο αναβάτης απλά γλίστρησε με πολύ λίγα χιλιόμετρα - τόσα που κατά πάσα πιθανότητα δεν χρειάζεται καμία βοήθεια. Όλα αυτά όμως, δεν αποτυπώνονται αυτή την στιγμή με νούμερα.

Το eCall λαμβάνει πληροφορίες από τον αισθητήρα κλίσης που περιλαμβάνει και επιταχυνσιόμετρο και χρησιμοποιείται για την λειτουργία του traction control νέας γενιάς, του ABS και των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων, καθώς και την ταχύτητα της μοτοσυκλέτας αλλά και την σχετική ταχύτητα των τροχών. Υλοποιείται από μία μόνιμα εγκατεστημένη μονάδα, που πέρα από την σύνδεση στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας, έχει και GPS για να δηλώνει την θέση της μοτοσυκλέτας στο κέντρο, πράγμα απαραίτητο για τις περιπτώσεις που ενεργοποιούν το πρώτο σενάριο παρέμβασης.

Το ecall της BMW, όπως και η αυτόματη ενεργοποίηση των φώτων, πηγάζουν μέσα από ένα πεδίο δράσης του τμήματος μάρκετινγκ της εταιρίας για την ασφάλεια του αναβάτη, με την ονομασία «Safety 360». Η υλοποίηση γίνεται σε τρεις άξονες, την τεχνολογία της μοτοσυκλέτας, τον εξοπλισμό και έπειτα την εκπαίδευση του αναβάτη.

Πέρα από το μάρκετινγκ όμως, παραμένει το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή ένωση έχει νομοθετήσει  το σύστημα τηλεειδοποίησης ως απαραίτητο για τα νέα αυτοκίνητα με αρχή τον Απρίλιο του 2018. Σίγουρα θα αργήσει πολύ μέχρι να καθιερωθεί κάτι τέτοιο και στις μοτοσυκλέτες, όμως η εφαρμογή της BMW θα αποτελέσει το πρώτο πρακτικό στοιχείο, προς την γνωμοδότηση της καθολικής εφαρμογής του συστήματος…

 

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”