BMW M 1000 R μεταμορφώθηκε σε “γουρούνα” 207 ίππων

Δημιουργός: “Έχεις επιτάχυνση ανάλογη superbike, αλλά με σταθερότητα αυτοκινήτου”
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Δεν είναι συχνό φαινόμενο να βλέπεις μια streetfighter μοτοσυκλέτα να μετατρέπεται σε γουρούνα, πόσο μάλλον μια που μπορεί να οδηγηθεί στο δρόμο, αλλά αυτό ακριβώς έκανε η εταιρεία Exeet.

Μια μοτοσυκλέτα με ισχύ 207 ίππων και ένα ATV στην ίδια πρόταση είναι κάτι που σίγουρα δεν συναντάμε συχνά, αλλά αυτό ακριβώς γίνεται στην συγκεκριμένη περίπτωση, με την αρκετά αλλαγμένη BMW M1000 R (το τεστ της οποίας βρίσκεται στο τεύχος #674 του MOTO) που μπορεί να οδηγηθεί και κανονικά στον δρόμο.

Η γερμανική εταιρεία Exeet GmbH, που βρίσκεται πίσω από αυτή την ιδιαίτερη κατασκευή, είναι στην πραγματικότητα πολύ γνωστή για τη μετατροπή μοτοσυκλετών σε ισχυρότατα ATV.

BMW

Η εταιρεία έχει μετατρέψει στο παρελθόν διάφορα μοντέλα Kawasaki σε ATV, συμπεριλαμβανομένης μιας Z H2. Έχει επίσης χρησιμοποιήσει μια BMW S1000 R και μια Ducati Streetfighter ως βάση για προηγούμενα ATV οχήματα με άδεια κυκλοφορίας.

Η Exeet ιδρύθηκε το 2012 από τον βετεράνο οδηγό ATV Sebastian Jornitz, ο οποίος πέρασε χρόνια σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας τα δικά του αγωνιστικά ATV οχήματα, καθώς και διευθύνοντας τη δική του αντιπροσωπεία. Αυτό συνέβαινε πριν από την ίδρυση της συγκεκριμένης εταιρείας.

Τώρα, όσον αφορά το νέο ATV με βάση το M1000 R, χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα 999 κυβικών που αποδίδει 207 ίππους στις  13.750 σ.α.λ. και ελαφρώς αυξημένη ροπή με 11,82 (έναντι 11,52 της M1000 R) kg.m στις 11.100 σ.α.λ.

ATV

Το ATV είναι καταχωρημένο στη Γερμανία ως νέο όχημα και κατασκευάστηκε για έναν πελάτη της εταιρείας. Τα ηλεκτρονικά συστήματα έχουν παραμείνει τα ίδια, όμως αλλαγή έχουμε φυσικά στο πλαίσιο, καθώς το ATV φέρει ένα που έχει κατασκευαστεί από την Exeet.

Η μπροστινή ανάρτηση είναι της Öhlins και έχει ρυθμιστεί ειδικά για το συγκεκριμένο όχημα. Το πλαίσιο όπως είπαμε κατασκευάστηκε από την Exeet, ενώ το όχημα φέρει επίσης ειδικό φέρινγκ με κομμάτια από ανθρακονήματα.

Η εταιρεία δήλωσε: “Έχει παρόμοια αίσθηση με ένα μονοθέσιο της Φόρμουλα 2, αλλά με τιμόνι μοτοσυκλέτας - θετικά τρελό. Στο δρόμο είναι εξαιρετικά ακριβές: κοφτερό στις στροφές, με καλή αίσθηση και κτηνώδες αλλά παράλληλα ελεγχόμενο φρενάρισμα. Στην πίστα γίνεται μια πραγματική εμπειρία, καθώς μπορείς να φρενάρεις αργά μέσα στην στροφή, να στρίψεις με πολλά και να έχεις μία επιτάχυνση ανάλογη ενός superbike, αλλά με καλύτερη σταθερότητα”.

Προφανώς ο δημιουργός εννοεί για την ευθεία και μέχρι ένα ορισμένο όριο ταχύτητας, είναι λίγο δύσκολο να πιστέψει κανείς πως θα μπορεί να στρίψει με την εμπιστοσύνη ενός καρτ, οπότε το ζήτημα των στροφών παραμένει ανοικτό, έως ότου υπάρχει υλικό από πρακτική δοκιμή του.

Πατώντας στον σύνδεσμο, μπορείτε να δείτε περισσότερες πληροφορίες για το ιδιαίτερο αυτό δημιούργημα της Exeet.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.