BMW: Ρεκόρ πωλήσεων για ένατη χρονιά

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2020

Τα τελευταία εννέα χρόνια ο απολογισμός των πωλήσεων της BMW Motorrad έχει θετικό πρόσημο και το 2019 το ποσοστό αύξησης στο +5,8% έφερε άλλο ένα ιστορικό ρεκόρ.

Συνολικά η BMW πούλησε 175.162 μονάδες έναντι 165.566 μονάδων το 2018 (επίσης ρεκόρ). Στην ευρωπαϊκή αγορά πουλήθηκαν τα μισά από αυτά. Η Γερμανία απορρόφησε τα περισσότερα BMW απ’ όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου με 26.292 μονάδες. Ακολούθησε η Γαλλία με 17.300 μονάδες και στην τρίτη θέση η Ιταλία με 15.580 μονάδες. Στην τέταρτη θέση είναι η Ισπανία με 12.607 και στην πέμπτη η αγορά της Μ. Βρετανίας και τις Ιρλανδίας με 9.611 μονάδες συνολικά. Ολόκληρη η αγορά των ΗΠΑ απορρόφησε μόλις 15.116 μονάδες κι αυτό θεωρείται επιτυχία, διότι οι συνολικές πωλήσεις μοτοσυκλετών στις ΗΠΑ έχει κάνει βουτιά στο κενό τα τελευταία χρόνια. Η Βραζιλία είναι από τις χώρες που έχουν στρέψει την προσοχή τους όλοι οι κατασκευαστές, παρά το γεγονός πως έχει μια σκληρή πολιτική φορολογίας στις εισαγωγές και τους μεγάλους κυβισμούς. Χάρη όμως στα G 310, η BMW πούλησε 10.064 μονάδες, σημειώνοντας αύξηση +36,7% σε σχέση με το 2018. Η Κίνα με τα δισεκατομμύρια κατοίκους δεν είναι τόσο μεγάλη αγορά για τις εισαγόμενες μοτοσυκλέτες όσο νομίζουν κάποιοι και οι 8.818 μονάδες που πούλησε η BMW εκεί το 2019 θεωρείται σπουδαίο επίτευγμα. Σε επίπεδο μοντέλων, τα R 1250 GS/Adventure είχαν την μερίδα του λέοντος στις πωλήσεις με 59.000 μονάδες. Δεύτερο πιο επιτυχημένο εμπορικά μοντέλο της BMW το 2019 ήταν τα δικύλινδρα εν σειρά GS της σειρά F 800/850 με 29.000 μονάδες. Τα μικρά G 310 (γυμνό R και GS) έφτασαν στην τρίτη θέση με 20.000 μονάδες, κυρίως λόγω της βραζιλιάνικης αγοράς και των υπόλοιπων ασιατικών χωρών. Οι επικεφαλείς της BMW πιστεύουν πως και το 2020 θα είναι μία ακόμα χρονιά ρεκόρ πωλήσεων, κυρίως λόγο των νέων τετρακύλινδρων εν σειρά μοντέλων (S1000RR/S1000XR), του νέου F900XR και του R18, που θα φέρουν επιπλέον πωλήσεις από ένα μη παραδοσιακό κοινό της γερμανικής εταιρείας.

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.