Brembo - Τα νέα πακέτα PRO και PRO+ για Supersport μοτοσυκλέτες
Αποτελούνται από δαγκάνα Hypure / GP4 Sport Production και δίσκο T-Drive
Από τον
Κώστα Γκαζή
29/11/2024
Στην EICMA 2024, η Brembo έδειξε δυο συστήματα φρένων υψηλών επιδόσεων για μπροστινό τροχό Supersport / Superbike μοτοσυκλετών, με ονομασίες που θυμίζουν… smartphones. Συγκεκριμένα τα δυο πακέτα ονομάζονται PRO & PRO+, έχοντας κοινό τον δίσκο T-Drive, και διαφέροντας στη δαγκάνα, με τη Hypure να πρωταγωνιστεί στο PRO και την κορυφαία GP4 Sport Production στο PRO+.
Το πακέτο PRO για μπροστινό σύστημα της Brembo αποτελείται από έναν δίσκο T-Drive και μια νικελωμένη δαγκάνα Hypure. Διαθέτοντας δίσκο μεγέθους superbike (338,5x6,2 mm έναντι του τυπικού 330x5 mm), προσφέρει αυξημένη επιφάνεια μέσω δοντιών (η Brembo τα ονομάζει πτερύγια) που προεξέχουν στο εσωτερικό του κάνοντας τον να θυμίζει… ανεστραμμένο γρανάζι για αποτελεσματικότερη απαγωγή της θερμότητας και διατήρηση χαμηλότερων θερμοκρασιών λειτουργίας. Ο δίσκος T-Drive της Brembo με τη σχεδίαση πείρου “Τ” βελτιστοποιεί την απόδοση, μειώνει το βάρος και βελτιώνει την απόδοση πέδησης σε ακραίες συνθήκες. Από την άλλη πλευρά, η δαγκάνα Hypure προσφέρει εξαιρετική απόδοση πέδησης μειώνοντας το βάρος. Η δαγκάνα διατηρεί υψηλή ακαμψία, βελτιώνοντας τόσο την απόδοση όσο και τον χειρισμό. Η εξαιρετική απαγωγή θερμότητας της Hypure αποτρέπει την μείωση απόδοσης στη σκληρή χρήση (brake fade), εξασφαλίζοντας σταθερή δύναμη φρεναρίσματος ακόμα και σε απαιτητικές συνθήκες.
Το πακέτο PRO+ αποτελείται από έναν δίσκο T-Drive και μια δαγκάνα φρένου GP4 Sport Production. Εξελιγμένη από τους αγώνες, αυτή η μονοκόμματη (monobloc) αλουμινένια δαγκάνα φρένων από αλουμίνιο με κατεργασία billet αντιπροσωπεύει το αποκορύφωμα της μηχανουργικής τέχνης της ιταλικής εταιρείας, ενώ με κατεργασία ακριβείας CNC, προσφέρει απαράμιλλη δομική ακαμψία και μειωμένο βάρος. Η επικάλυψη με νίκελ, εκτός από την ενίσχυση της αντίστασης στη διάβρωση, διαχέει αποτελεσματικά τη θερμότητα που παράγεται κατά το φρενάρισμα, εξασφαλίζοντας σταθερή απόδοση και στις πιο ακραίες συνθήκες. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η εισαγωγή πτερυγίων εξαερισμού (εμάς και εδώ δόντια θα τα λέγαμε) στο εξωτερικό σώμα. Αυτά βελτιώνουν σημαντικά την απαγωγή θερμότητας του συστήματος πέδησης, ευνοώντας την ψύξη της δαγκάνας και καθιστώντας την ιδανική ακόμα και για αγωνιστική χρήση.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.