Casey Stoner - Οδήγησε πρώτη φορά αγωνιστικό δίχρονο 500

Στο Goodwood Festival με τις Suzuki RGV500 των Kenny Roberts Jr. και Kevin Schwantz
Casey Stoner on an RGV
Από το

motomag

18/7/2023

Το απόγευμα της Κυριακής 16/7, ο Casey Stoner βρέθηκε στο Goodwood Festival οδηγώντας τη Ducati GP7, στη σέλα της οποίας κέρδισε τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο του το 2007. Παράλληλα ο Αυστραλός εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να οδηγήσει για πρώτη φορά ένα δίχρονο 500 κυβικών από την εποχή των 500GP.

Ο δις πρωταθλητής του MotoGP, έχει στο παρελθόν δηλώσει την αγάπη του για τα θρυλικά δίχρονα αγωνιστικά 500 κυβικών που μεσουρανούσαν τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, μέχρι να αντικατασταθούν το 2002 από τα τετράχρονα των 990 κυβικών. Ο ίδιος πρόλαβε την εποχή των δίχρονων, στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών (2ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 250 το 2005 πίσω από τον Dani Pedrosa), προτού ανέβει στην μεγάλη κατηγορία, το 2006 με την LCR Honda, τέσσερα χρόνια αφού τα τελευταία 500GP έκαναν την εμφάνισή τους στην πίστα.

Casey Stoner on RGV

Ένας λάτρης λοιπόν, των δίχρονων και παράλληλα “πολέμιος” της υπέρμετρης χρήσης ηλεκτρονικών και αεροδυναμικών βοηθημάτων από τη σύγχρονη γενιά MotoGP μοτοσυκλετών, δεν θα μπορούσε να χάσει την ευκαιρία να οδηγήσει τις δίχρονες Suzuki RGV500 των Kenny Roberts Jr. και Kevin Schwantz. Μετά από αυτή την εμπειρία του, στην προσωρινή πίστα που δημιουργείται για τις ανάγκες του Goodwood Festival of Speed, ο Stoner έδωσε μία αποκλειστική συνέντευξη στο Speedweek.com.

Όπως δήλωσε ο ίδιος: “Θα έλεγα ότι ήταν μία από τις καλύτερες ημέρες μου στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Όχι μόνο οδήγησα για πρώτη φορά μία μοτοσυκλέτα GP 500, αλλά ήταν αυτές των Kevin και Kenny! Ήμουν τεσσάρων χρονών όταν ο Kenny έτρεχε με αυτήν. Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να δοκιμάσω μία δίχρονη μοτοσυκλέτα 500 κυβικών. Αν και όλη μου τη ζωή είχα ως στόχο να αγωνιστώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 500GP. Έχασα τον στόχο αυτό για λίγα χρόνια.

Casey Stoner on RGV

Η πίστα του Goodwood, όμως όπως ήδη αναφέραμε, δημιουργείται αποκλειστικά για τις ανάγκες του φεστιβάλ, και δεν πληρεί τους βασικούς κανόνες ασφαλείας για οδήγηση στο όριο. Όπως είναι λογικό, λοιπόν, ο Stoner δεν πίεσε καταστάσεις, δηλώνοντας κατόπιν ότι θα ήθελε να δοκιμάσει τι μπορεί να κάνει το RGV στο κλειστό περιβάλλον μίας πίστας προδιαγραφών GP.

“Μπόρεσα τουλάχιστον να πάρω μία γεύση από τα δίχρονα, εδώ, στην Αγγλία. Μπορούσα να νιώσω την ωμή δύναμη και πόσο ελαφριές και ευέλικτες είναι αυτές οι μοτοσυκλέτες. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν τις διαφορές μεταξύ των σημερινών MotoGP και εκείνων της δεκαετίας του 1990.”

Φωτογραφίες: The Race

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.