CBR1000RR-R 2024 - Ίσως το τελευταίο "απόλυτο" Superbike της Honda

Το κυνήγι της ανθρακικής ουδετερότητας αλλάζει τα δεδομένα
Honda CBR1000RRR 2024
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2022

Λίγο πριν οι προδιαγραφές ρύπων ωθήσουν ίσως ακόμα και τη Honda στην εγκατάλειψη της αναζήτησης συνεχώς δυνατότερων κινητήρων για τους αγώνες, ο ιαπωνικός τύπος επικαλείται πληροφορίες εκ των έσω, αναφέροντας πως το CBR1000RR-R του 2024 πιθανώς να είναι το τελευταίο "απόλυτο" Superbike του ιαπωνικού εργοστασίου πριν η ανθρακική ουδετερότητα ωθήσει το big-Η σε αλλαγή πολιτικής.

Υπεύθυνο για τη συγκεκριμένη αναφορά είναι το ιαπωνικό περιοδικό Best Car Web, που τη “ντύνει” με μια όμορφη CGI δημιουργία για την υποθετική εμφάνιση του CBR1000RR-R του 2024.

Οι πληροφορίες του Best Car Web αναφέρουν πως το ιαπωνικό Superbike με τα τέσσερα R, που αυτή τη στιγμή αποδίδει 218 PS (215 Hp) θα βελτιωθεί εκ βάθρων για το 2024, με κύριο στόχο την παροχή μιας δυνατότερης μοτοσυκλέτας που να μπορεί να πάρει επιτέλους τίτλο στα WSBK.

Το υπάρχων CBR1000RR-R έχει στο ενεργητικό του μόλις… τρία βάθρα τα τελευταία τρία χρόνια, με όλα να αφορούν μάλιστα την τρίτη και τελευταία θέση. Σε σύγκριση με τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Endurance, όπου έχει κερδίσει ακόμα και τον τίτλο, η αντίστοιχη απόδοση του CBR στα WSBK προκαλεί στεναχώρια, ειδικά για μια εταιρεία με το ένδοξο αγωνιστικό ιστορικό της Honda.

Μήπως όμως δεν φταίει μόνο η μοτοσυκλέτα για τους ελάχιστους βαθμούς που έχει δρέψει στα WSBK, αλλά υπάρχει και έλλειμμα αναβατών; Σίγουρα δεν βοήθησε η αποχώρηση του Alvaro Bautista από την ομάδα, με τη μετακίνηση αυτή να “ενοχλεί” ακόμα περισσότερο τη Honda, με την κατάκτηση του τίτλου από τον Ισπανό στη σέλα της Ducati το 2022.

CBR 1000 RRR-R

Παρόλα αυτά, οι Ιάπωνες συνεχίζουν χωρίς πρωτοκλασάτες μεταγραφές για το 2023, όμως όπως είδαμε και στα πρώτα δοκιμαστικά των WSBK 2023 στη Jerez, το επόμενο CBR θα έχει αρκετές αλλαγές, τόσο σε κινητήρα όσο και σε πλαίσιο και αεροδυναμική, με στόχο να γίνει πιο αποτελεσματικό και να φέρει επιτέλους τα αποτελέσματα που θέλει η Honda.

Είπαμε πως κύριος στόχος είναι η νίκη στα WSBK, όμως ένας δευτερεύων λόγος που ίσως δούμε το υπέρτατο, πιο δυνατό αλλά και... τελευταίο (!) CBR της ιστορία, είναι οι πιο αυστηρές προδιαγραφές ρύπων και εξοπλισμού Euro 5+ / OBD2-2 που είναι να εφαρμοστούν στις μοτοσυκλέτες στην Ε.Ε. αλλά και στην Ιαπωνία το 2024-2026.

Με τη νέα πολιτική της Honda για την ανθρακική ουδετερότητα της εταιρείας, και την “πράσινη” επιθυμία της για ηλεκτρικά και πιο καθαρά δίκυκλα, οι άνθρωποι της ιαπωνικής εταιρείας αναφέρουν πως η μελλοντική εξέλιξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης δεν θα γίνεται με την άνευ περιορισμών νοοτροπία στο κυνήγι της μέγιστης απόδοσης, καθώς αυτή συνδυάζεται με υψηλές εκπομπές CO2! Κάπως έτσι, η Honda θέλει να σπρώξει το CBR στον μέγιστο βαθμό, πριν την μεγάλη αυτή αλλαγή πολιτικής που θα εμπεριέχει διαφορετικούς στόχους για τη μελλοντική πορεία της εταιρείας. Ακόμα κι αν η Honda συνεχίσει να παράγει και να εξελίσσει το CBR, αυτό θα είναι μόνο για χρήση πίστας, και δεν θα βγάζει αριθμό κυκλοφορίας, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να παρακάμψει τις προδιαγραφές.

CBR

Η κίνηση της Honda έρχεται στον απόηχο της αποχώρησης της Suzuki από όλες τις αγωνιστικές διοργανώσεις Παγκοσμίου επιπέδου, και στις πληροφορίες πως και η Yamaha θα σταματήσει την εξέλιξη του R1 -τουλάχιστον για τον δρόμο- μετά το 2024. Ούτε όμως και η Kawasaki δείχνει πρόθυμη να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, αφήνοντας έτσι τις BMW & Ducati να παράγουν Superbikes που συνεχώς κερδίζουν ίππους, με τις δηλώσεις των δυο Ευρωπαίων κατασκευαστών να αναφέρουν πως όσο παράγουν Superbikes, εκείνα θα συνεχίσουν να μπορούν να κυκλοφορήσουν και στον δρόμο.

Κι αν αναρωτιέστε "μα θα σταματήσουν τη συμμετοχή του στη μεγάλη κατηγορία WSBK" οι Ιάπωνες κατασκευαστές, καθώς αν δεν βγάζει πινακίδα κυκλοφορίας ένα μοντέλο, δεν μπορεί να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα, οι κανονισμοί υπάρχουν για να εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς. Αν αυτοί οι σκοποί (στην περίπτωση μας οι πωλήσεις) δεν εξυπηρετούνται, τότε οι κανονισμοί αλλάζουν. Εύκολα, όπως άλλαξε φέτος το όριο τιμής των μοτοσυκλετών του WSBK, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται η Ducati με το εξωτικό Panigale V4 R.

Τέλος, στη νέα εποχή, η Dorna δουλεύει πάνω σε μια καινούργια κατηγορία που θα έχει πιο "ανθρώπινες" και πιο προσιτές μοτοσυκλέτες, όπως το επερχόμενο RC 990 της KTM, το Panigale V2 της Ducati, το επίσης επερχόμενο Yamaha R9, κ.α.. Μοτοσυκλέτες που θα δώσουν νέα ώθηση στο ασθματικό πλέον Πρωτάθλημα που θέλει νέο αίμα, θεατές, νέους κανονισμούς και μια πιο στενή και ρεαλιστική σχέση με τα Superbikes παραγωγής όπως παλιά, πριν περάσουμε στην απόλυτη υπέρ-εξιδείκευση και στα αστρονομικά κόστη, με μοτοσυκλέτες που ελάχιστοι μπορούν να αποκτήσουν -και να αισθανθούν μαζί τους κάποια οικειότητα.

SK Motorium

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.