CBR1000RR-R 2024 - Ίσως το τελευταίο "απόλυτο" Superbike της Honda

Το κυνήγι της ανθρακικής ουδετερότητας αλλάζει τα δεδομένα
Honda CBR1000RRR 2024
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2022

Λίγο πριν οι προδιαγραφές ρύπων ωθήσουν ίσως ακόμα και τη Honda στην εγκατάλειψη της αναζήτησης συνεχώς δυνατότερων κινητήρων για τους αγώνες, ο ιαπωνικός τύπος επικαλείται πληροφορίες εκ των έσω, αναφέροντας πως το CBR1000RR-R του 2024 πιθανώς να είναι το τελευταίο "απόλυτο" Superbike του ιαπωνικού εργοστασίου πριν η ανθρακική ουδετερότητα ωθήσει το big-Η σε αλλαγή πολιτικής.

Υπεύθυνο για τη συγκεκριμένη αναφορά είναι το ιαπωνικό περιοδικό Best Car Web, που τη “ντύνει” με μια όμορφη CGI δημιουργία για την υποθετική εμφάνιση του CBR1000RR-R του 2024.

Οι πληροφορίες του Best Car Web αναφέρουν πως το ιαπωνικό Superbike με τα τέσσερα R, που αυτή τη στιγμή αποδίδει 218 PS (215 Hp) θα βελτιωθεί εκ βάθρων για το 2024, με κύριο στόχο την παροχή μιας δυνατότερης μοτοσυκλέτας που να μπορεί να πάρει επιτέλους τίτλο στα WSBK.

Το υπάρχων CBR1000RR-R έχει στο ενεργητικό του μόλις… τρία βάθρα τα τελευταία τρία χρόνια, με όλα να αφορούν μάλιστα την τρίτη και τελευταία θέση. Σε σύγκριση με τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Endurance, όπου έχει κερδίσει ακόμα και τον τίτλο, η αντίστοιχη απόδοση του CBR στα WSBK προκαλεί στεναχώρια, ειδικά για μια εταιρεία με το ένδοξο αγωνιστικό ιστορικό της Honda.

Μήπως όμως δεν φταίει μόνο η μοτοσυκλέτα για τους ελάχιστους βαθμούς που έχει δρέψει στα WSBK, αλλά υπάρχει και έλλειμμα αναβατών; Σίγουρα δεν βοήθησε η αποχώρηση του Alvaro Bautista από την ομάδα, με τη μετακίνηση αυτή να “ενοχλεί” ακόμα περισσότερο τη Honda, με την κατάκτηση του τίτλου από τον Ισπανό στη σέλα της Ducati το 2022.

CBR 1000 RRR-R

Παρόλα αυτά, οι Ιάπωνες συνεχίζουν χωρίς πρωτοκλασάτες μεταγραφές για το 2023, όμως όπως είδαμε και στα πρώτα δοκιμαστικά των WSBK 2023 στη Jerez, το επόμενο CBR θα έχει αρκετές αλλαγές, τόσο σε κινητήρα όσο και σε πλαίσιο και αεροδυναμική, με στόχο να γίνει πιο αποτελεσματικό και να φέρει επιτέλους τα αποτελέσματα που θέλει η Honda.

Είπαμε πως κύριος στόχος είναι η νίκη στα WSBK, όμως ένας δευτερεύων λόγος που ίσως δούμε το υπέρτατο, πιο δυνατό αλλά και... τελευταίο (!) CBR της ιστορία, είναι οι πιο αυστηρές προδιαγραφές ρύπων και εξοπλισμού Euro 5+ / OBD2-2 που είναι να εφαρμοστούν στις μοτοσυκλέτες στην Ε.Ε. αλλά και στην Ιαπωνία το 2024-2026.

Με τη νέα πολιτική της Honda για την ανθρακική ουδετερότητα της εταιρείας, και την “πράσινη” επιθυμία της για ηλεκτρικά και πιο καθαρά δίκυκλα, οι άνθρωποι της ιαπωνικής εταιρείας αναφέρουν πως η μελλοντική εξέλιξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης δεν θα γίνεται με την άνευ περιορισμών νοοτροπία στο κυνήγι της μέγιστης απόδοσης, καθώς αυτή συνδυάζεται με υψηλές εκπομπές CO2! Κάπως έτσι, η Honda θέλει να σπρώξει το CBR στον μέγιστο βαθμό, πριν την μεγάλη αυτή αλλαγή πολιτικής που θα εμπεριέχει διαφορετικούς στόχους για τη μελλοντική πορεία της εταιρείας. Ακόμα κι αν η Honda συνεχίσει να παράγει και να εξελίσσει το CBR, αυτό θα είναι μόνο για χρήση πίστας, και δεν θα βγάζει αριθμό κυκλοφορίας, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να παρακάμψει τις προδιαγραφές.

CBR

Η κίνηση της Honda έρχεται στον απόηχο της αποχώρησης της Suzuki από όλες τις αγωνιστικές διοργανώσεις Παγκοσμίου επιπέδου, και στις πληροφορίες πως και η Yamaha θα σταματήσει την εξέλιξη του R1 -τουλάχιστον για τον δρόμο- μετά το 2024. Ούτε όμως και η Kawasaki δείχνει πρόθυμη να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, αφήνοντας έτσι τις BMW & Ducati να παράγουν Superbikes που συνεχώς κερδίζουν ίππους, με τις δηλώσεις των δυο Ευρωπαίων κατασκευαστών να αναφέρουν πως όσο παράγουν Superbikes, εκείνα θα συνεχίσουν να μπορούν να κυκλοφορήσουν και στον δρόμο.

Κι αν αναρωτιέστε "μα θα σταματήσουν τη συμμετοχή του στη μεγάλη κατηγορία WSBK" οι Ιάπωνες κατασκευαστές, καθώς αν δεν βγάζει πινακίδα κυκλοφορίας ένα μοντέλο, δεν μπορεί να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα, οι κανονισμοί υπάρχουν για να εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς. Αν αυτοί οι σκοποί (στην περίπτωση μας οι πωλήσεις) δεν εξυπηρετούνται, τότε οι κανονισμοί αλλάζουν. Εύκολα, όπως άλλαξε φέτος το όριο τιμής των μοτοσυκλετών του WSBK, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται η Ducati με το εξωτικό Panigale V4 R.

Τέλος, στη νέα εποχή, η Dorna δουλεύει πάνω σε μια καινούργια κατηγορία που θα έχει πιο "ανθρώπινες" και πιο προσιτές μοτοσυκλέτες, όπως το επερχόμενο RC 990 της KTM, το Panigale V2 της Ducati, το επίσης επερχόμενο Yamaha R9, κ.α.. Μοτοσυκλέτες που θα δώσουν νέα ώθηση στο ασθματικό πλέον Πρωτάθλημα που θέλει νέο αίμα, θεατές, νέους κανονισμούς και μια πιο στενή και ρεαλιστική σχέση με τα Superbikes παραγωγής όπως παλιά, πριν περάσουμε στην απόλυτη υπέρ-εξιδείκευση και στα αστρονομικά κόστη, με μοτοσυκλέτες που ελάχιστοι μπορούν να αποκτήσουν -και να αισθανθούν μαζί τους κάποια οικειότητα.

SK Motorium

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.