CBR1000RR-R 2024 - Ίσως το τελευταίο "απόλυτο" Superbike της Honda

Το κυνήγι της ανθρακικής ουδετερότητας αλλάζει τα δεδομένα
Honda CBR1000RRR 2024
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2022

Λίγο πριν οι προδιαγραφές ρύπων ωθήσουν ίσως ακόμα και τη Honda στην εγκατάλειψη της αναζήτησης συνεχώς δυνατότερων κινητήρων για τους αγώνες, ο ιαπωνικός τύπος επικαλείται πληροφορίες εκ των έσω, αναφέροντας πως το CBR1000RR-R του 2024 πιθανώς να είναι το τελευταίο "απόλυτο" Superbike του ιαπωνικού εργοστασίου πριν η ανθρακική ουδετερότητα ωθήσει το big-Η σε αλλαγή πολιτικής.

Υπεύθυνο για τη συγκεκριμένη αναφορά είναι το ιαπωνικό περιοδικό Best Car Web, που τη “ντύνει” με μια όμορφη CGI δημιουργία για την υποθετική εμφάνιση του CBR1000RR-R του 2024.

Οι πληροφορίες του Best Car Web αναφέρουν πως το ιαπωνικό Superbike με τα τέσσερα R, που αυτή τη στιγμή αποδίδει 218 PS (215 Hp) θα βελτιωθεί εκ βάθρων για το 2024, με κύριο στόχο την παροχή μιας δυνατότερης μοτοσυκλέτας που να μπορεί να πάρει επιτέλους τίτλο στα WSBK.

Το υπάρχων CBR1000RR-R έχει στο ενεργητικό του μόλις… τρία βάθρα τα τελευταία τρία χρόνια, με όλα να αφορούν μάλιστα την τρίτη και τελευταία θέση. Σε σύγκριση με τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Endurance, όπου έχει κερδίσει ακόμα και τον τίτλο, η αντίστοιχη απόδοση του CBR στα WSBK προκαλεί στεναχώρια, ειδικά για μια εταιρεία με το ένδοξο αγωνιστικό ιστορικό της Honda.

Μήπως όμως δεν φταίει μόνο η μοτοσυκλέτα για τους ελάχιστους βαθμούς που έχει δρέψει στα WSBK, αλλά υπάρχει και έλλειμμα αναβατών; Σίγουρα δεν βοήθησε η αποχώρηση του Alvaro Bautista από την ομάδα, με τη μετακίνηση αυτή να “ενοχλεί” ακόμα περισσότερο τη Honda, με την κατάκτηση του τίτλου από τον Ισπανό στη σέλα της Ducati το 2022.

CBR 1000 RRR-R

Παρόλα αυτά, οι Ιάπωνες συνεχίζουν χωρίς πρωτοκλασάτες μεταγραφές για το 2023, όμως όπως είδαμε και στα πρώτα δοκιμαστικά των WSBK 2023 στη Jerez, το επόμενο CBR θα έχει αρκετές αλλαγές, τόσο σε κινητήρα όσο και σε πλαίσιο και αεροδυναμική, με στόχο να γίνει πιο αποτελεσματικό και να φέρει επιτέλους τα αποτελέσματα που θέλει η Honda.

Είπαμε πως κύριος στόχος είναι η νίκη στα WSBK, όμως ένας δευτερεύων λόγος που ίσως δούμε το υπέρτατο, πιο δυνατό αλλά και... τελευταίο (!) CBR της ιστορία, είναι οι πιο αυστηρές προδιαγραφές ρύπων και εξοπλισμού Euro 5+ / OBD2-2 που είναι να εφαρμοστούν στις μοτοσυκλέτες στην Ε.Ε. αλλά και στην Ιαπωνία το 2024-2026.

Με τη νέα πολιτική της Honda για την ανθρακική ουδετερότητα της εταιρείας, και την “πράσινη” επιθυμία της για ηλεκτρικά και πιο καθαρά δίκυκλα, οι άνθρωποι της ιαπωνικής εταιρείας αναφέρουν πως η μελλοντική εξέλιξη των κινητήρων εσωτερικής καύσης δεν θα γίνεται με την άνευ περιορισμών νοοτροπία στο κυνήγι της μέγιστης απόδοσης, καθώς αυτή συνδυάζεται με υψηλές εκπομπές CO2! Κάπως έτσι, η Honda θέλει να σπρώξει το CBR στον μέγιστο βαθμό, πριν την μεγάλη αυτή αλλαγή πολιτικής που θα εμπεριέχει διαφορετικούς στόχους για τη μελλοντική πορεία της εταιρείας. Ακόμα κι αν η Honda συνεχίσει να παράγει και να εξελίσσει το CBR, αυτό θα είναι μόνο για χρήση πίστας, και δεν θα βγάζει αριθμό κυκλοφορίας, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να παρακάμψει τις προδιαγραφές.

CBR

Η κίνηση της Honda έρχεται στον απόηχο της αποχώρησης της Suzuki από όλες τις αγωνιστικές διοργανώσεις Παγκοσμίου επιπέδου, και στις πληροφορίες πως και η Yamaha θα σταματήσει την εξέλιξη του R1 -τουλάχιστον για τον δρόμο- μετά το 2024. Ούτε όμως και η Kawasaki δείχνει πρόθυμη να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό, αφήνοντας έτσι τις BMW & Ducati να παράγουν Superbikes που συνεχώς κερδίζουν ίππους, με τις δηλώσεις των δυο Ευρωπαίων κατασκευαστών να αναφέρουν πως όσο παράγουν Superbikes, εκείνα θα συνεχίσουν να μπορούν να κυκλοφορήσουν και στον δρόμο.

Κι αν αναρωτιέστε "μα θα σταματήσουν τη συμμετοχή του στη μεγάλη κατηγορία WSBK" οι Ιάπωνες κατασκευαστές, καθώς αν δεν βγάζει πινακίδα κυκλοφορίας ένα μοντέλο, δεν μπορεί να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα, οι κανονισμοί υπάρχουν για να εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς. Αν αυτοί οι σκοποί (στην περίπτωση μας οι πωλήσεις) δεν εξυπηρετούνται, τότε οι κανονισμοί αλλάζουν. Εύκολα, όπως άλλαξε φέτος το όριο τιμής των μοτοσυκλετών του WSBK, ώστε να μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται η Ducati με το εξωτικό Panigale V4 R.

Τέλος, στη νέα εποχή, η Dorna δουλεύει πάνω σε μια καινούργια κατηγορία που θα έχει πιο "ανθρώπινες" και πιο προσιτές μοτοσυκλέτες, όπως το επερχόμενο RC 990 της KTM, το Panigale V2 της Ducati, το επίσης επερχόμενο Yamaha R9, κ.α.. Μοτοσυκλέτες που θα δώσουν νέα ώθηση στο ασθματικό πλέον Πρωτάθλημα που θέλει νέο αίμα, θεατές, νέους κανονισμούς και μια πιο στενή και ρεαλιστική σχέση με τα Superbikes παραγωγής όπως παλιά, πριν περάσουμε στην απόλυτη υπέρ-εξιδείκευση και στα αστρονομικά κόστη, με μοτοσυκλέτες που ελάχιστοι μπορούν να αποκτήσουν -και να αισθανθούν μαζί τους κάποια οικειότητα.

SK Motorium

Ετικέτες

Ανοίγει για το κοινό το FIM Racing Motorcycle Museum

Το Μουσείο Αγωνιστικής Μοτοσυκλέτας της FIM στην Ελβετία ανοίγει τις πύλες του για το κοινό στις 18 Φεβρουαρίου 2026
FIM Racing Motorcycle Museum
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Το κτήριο που στέγαζε ως πρόσφατα το στρατηγείο της FIM στην πόλη Mies της Ελβετίας έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μοναδικό μουσείο, το FIM Racing Motorcycle Museum (RMM), το οποίο εγκαινιάστηκε με πάσα επισημότητα την ημέρα της τελετής 2025 FIM Awards Ceremony τον περασμένο Δεκέμβρη.

Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά μοτοσυκλέτες που έγραψαν ιστορία στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIM, συναντώντας θρύλους όπως την AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το 1949 το παρθενικό πρωτάθλημα FIM Grand Prix 500cc, την περίφημη Honda RC166 του Mike Hailwood από το 1967 ή την Kawasaki Ninja ZX-10R του 2016 με την οποία ο Jonathan Rea κατέκτησε τον δεύτερο από τους έξι τίτλους WorldSBK που κατέχει.

Η εκτός δρόμου πτέρυγα περιλαμβάνει ιστορικές μοτοσυκλέτες όπως την BMW R80 G/S με την οποία θριάμβευσε το 1981 στο Paris-Dakar ο Hubert Auriol, την πρωτότυπη Beta Zero του Jordi Tarres από το 1989, τη Yamaha YZ450F του Stefan Everts με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα FIM MX1 το 2006 και την εξαιρετικά εξειδικευμένη Zaeta DT450RS με την οποία ο Francesco Cecchini πήρε τον τίτλο στο FIM Flat Track World Championship το 2019.

Στα εκθέματα του RMM περιλαμβάνονται και πρωταθλήτριες μοτοσυκλέτες σπουδαίων θρύλων του παρόντος, όπως οι Marc Marquez (MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (World Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway) and Romain Febvre (MXGP).

Το μουσείο έχει οργανωθεί γύρω από τρεις κεντρικούς πυλώνες: Heroes (ήρωες), Technologies (τεχνολογίες) και From Race to Road (από τον αγώνα στον δρόμο), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να εξερευνήσει τα πρόσωπα και τις καινοτομίες που έδωσαν στους αγώνες μοτοσυκλέτας τη μορφή που έχουν σήμερα.

Στο RMM ο επισκέπτης θα βρει ακόμη το Paddock Café, ένα ιδανικό σημείο συναντήσεων αλλά και για παρακολούθηση αγώνων σε μεγάλη οθόνη, καθώς και τη Simulator Zone για να ζήσει εικονικά τη συγκίνηση ενός αγώνα Motocross ή Ταχύτητας.

Το FIM Racing Motorcycle Museum βρίσκεται στην ελβετική πόλη Mies, στην οδό Route de Suisse 11b, εύκολα προσβάσιμο με μια μικρή διαδρομή με τρένο από τη Γενεύη. Οι ώρες λειτουργίας του για το κοινό είναι από 10 το πρωί ως 6 το απόγευμα, από Τετάρτη ως Κυριακή.