CFMOTO 450MT “The Vandal”: Ο Roland Sands τους έφτιαξε supermoto!

Ο πυρετός του 450MT έπιασε και τον Roland Sands
CFMOTO 450MT “The Vandal”: Ο Roland Sands τους έφτιαξε supermoto!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2024

Μία διαφορετική προσέγγιση θέλησε να δώσει ο Roland Sands στο μικρο-μεσαίο Adventure της CFMOTO που σημειώνει καλή εμπορική πορεία και στις ΗΠΑ που αυτή η κατηγορία κυβισμού παραδοσιακά υπολείπεται στις προτιμήσεις του κοινού.

Βάση και της πορείας που έχει η εταιρεία RSD (Roland Sands Design) αποφάσισαν να εστιάσουν στην street χρήση και να αναδείξουν το 450 MT που εκεί το αποκαλούν IBEX (από το αγριοκάτσικο) με τελείως διαφορετικό τρόπο από εκείνο που θα έκανε ένας νέος ιδιοκτήτης.

Στα χέρια τους απέκτησε μία σειρά από αξεσουάρ που υπάρχουν ήδη στην αγορά, χωρίς να γίνουν άλλες μετατροπές ή μη αναστρέψιμες επεμβάσεις. Πολλά μάλιστα από όσα τοποθετήθηκαν υπάρχουν στους καταλόγους της CFMOTO.

Στόχος είναι να αποτελέσει έμπνευση το σχέδιο και αν όχι αυτούσιο, ξεχωριστά τμήματα και σημεία να υιοθετηθούν από άλλους ιδιοκτήτες ανά τον κόσμο.

CFMOTO 450MT “The Vandal”: Ο Roland Sands τους έφτιαξε supermoto!

Όπως λένε και οι ίδιοι όμως, θα τους άρεσε να δουν έναν αγώνα Hill Climb ή κάτι αντίστοιχο με supermoto, σε ποιο ανοικτές διαδρομές από μία πίστα ή ακόμη και αστικό περιβάλλον καθώς η δοκιμή του αποτελέσματος, ήταν πολύ πιο σπορ από ότι περίμεναν.

Σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένο πως οι αγώνες Gymkhana είναι διαδεδομένοι στις ΗΠΑ η RSD θα δοκιμάσει το “The Vandal” σε μία τέτοια δοκιμασία. Είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό βήμα καθώς οι αγώνες αυτή που έχουν ξεκινήσει από τα περίχωρα του Τόκυο και τα υπαίθρια πάρκινγκ και εξελίχθηκαν σε δοκιμασία για τους μοτοσυκλετιστές της Ιαπωνικής αστυνομίας, έφτασαν να είναι αρκετά διαδεδομένοι στις ΗΠΑ, λίγες χώρες της Ασίας, καθώς και στην Μ.Βρετανία που λειτουργεί μάλιστα και η μόνη σχολή εκπαίδευσης σε ευρωπαϊκό έδαφος.

CFMOTO 450MT “The Vandal”: Ο Roland Sands τους έφτιαξε supermoto!

Η CFMOTO θα συνδράμει στην εκδήλωση της RSD, στα πλαίσια της οποίας θα γίνει ο αγώνας Gymkhana και θα ανεβάσει το επίπεδο ανταγωνισμού, προσφέροντας ένα Papio ως έπαθλο!

Το στιλ “punk rock” που επιλέχθηκε για τους χρωματικούς συνδυασμούς, ήταν μία έμπνευση της στιγμής και δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη σκέψη και προβληματισμός από την ομάδα, αντιθέτως το θεωρούν φυσικό αποτέλεσμα.

Ετικέτες

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»