Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Malle Mile 2026: Η διαφορετική γιορτή της μοτοσυκλέτας επέστρεψε ανανεωμένη και μεγαλύτερη από ποτέ

Τον Ιούλιο στο Grimsthorpe Castle με πάνω από 5.000 συμμέτοχες και δραστηριότητες για κάθε είδους μοτοσυκλέτα
Malle Mile
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/7/2026

Το Malle Mile συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η μοτοσυκλέτα δεν είναι μόνο αγώνας ή ταξίδι, αλλά και μια μεγάλη γιορτή με τη δωδέκατη διοργάνωση του αντισυμβατικού φεστιβάλ να συγκεντρώνει χιλιάδες αναβάτες και επισκέπτες, παρουσιάζοντας το πιο πλούσιο πρόγραμμα που έχει φιλοξενήσει μέχρι σήμερα.

Από τις 16 έως τις 19 Ιουλίου, οι χώροι του ιστορικού Grimsthorpe Castle στην Αγγλία γέμισαν με 2.543 μοτοσυκλέτες και περισσότερους από 5.000 αναβάτες, φίλους της μοτοσυκλέτας και θεατές ηλικίας από 3 έως 84 ετών, που κατασκήνωσαν για ένα τριήμερο γεμάτο δράση.

Για το 2026, οι διοργανωτές εμπλούτισαν το πρόγραμμα, δίνοντας έμφαση στη συμπερίληψη σε όλους τους τύπους μοτοσυκλετών και όλα τα επίπεδα εμπειρίας.

Malle Mile

Ανάμεσα στις σημαντικότερες νέες προσθήκες ήταν το Adventure Trail, μια διαδρομή περίπου 20 χιλιομέτρων μέσα σε έκταση 10.000 στρεμμάτων του Grimsthorpe Castle, σε δρόμο με γαρμπίλι, χώμα, και φυσικά εμπόδια, καθώς και μια ειδική enduro διαδρομή για όσους αναζητούσαν πιο απαιτητική οδήγηση εκτός δρόμου.

Νέα ήταν και η 30 Mile Road Rally, μια ομαδική βόλτα περίπου 48 χιλιομέτρων στους επαρχιακούς δρόμους της περιοχής, με επικεφαλής το Σάββατο τον γνωστό ταξιδευτή και παρουσιαστή Charley Boorman. Παράλληλα, παρουσιάστηκε και το πρώτο 4×4 Safari Scramble, απευθυνόμενο στους φίλους των τετρακίνητων οχημάτων.

Όπως εξήγησε ο συνιδρυτής του θεσμού, Robert Nightingale, στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια εμπειρία που να ταιριάζει σε κάθε είδος μοτοσυκλέτας.

Malle Mile

"Πολλές μοτοσυκλέτες δεν είναι ιδανικές ούτε για flat track ούτε για enduro. Θέλαμε να δημιουργήσουμε δραστηριότητες που να μπορούν να απολαύσουν όλοι οι αναβάτες."

Το Malle Mile δημιουργήθηκε πριν από δώδεκα χρόνια από τους Robert Nightingale και Jonny Cazzola ως μια οικονομικότερη και πιο χαλαρή εναλλακτική στα ακριβά track days και στους αγώνες υψηλού ανταγωνισμού.

Malle Mile

Η πρώτη διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Νότιο Λονδίνο με μόλις 37 μοτοσυκλέτες, ενώ ελλείψει άδεια πώλησης αλκοόλ, τα ποτά μοιράζονταν μέσω λοταρίας, με κάθε λαχνό αξίας 5 λιρών να είναι κερδισμένος.

Παρά τις πολλές νέες δραστηριότητες, δεν έλειψαν και οι καθιερωμένες εκδηλώσεις του φεστιβάλ, όπως τα scramble για κάθε τύπο μοτοσυκλέτας, το Moto Polo, τα uphills, οι αγώνες σε γρασίδι και άσφαλτο, καθώς και οι εκπαιδεύσεις εκτός δρόμου της σχολής Desert Rose, που ίδρυσε η πρώτη γυναίκα που ολοκλήρωσε το Rally Dakar, Patsy Quick.

Malle Mile

Το πρόγραμμα δεν περιοριζόταν μόνο στην οδήγηση. Οι επισκέπτες μπορούσαν να συμμετάσχουν σε πρωινό κολύμπι, yoga, συνεδρίες μασάζ και ηχοθεραπείας, ενώ στη σκηνή του Lost Club μίλησαν άνθρωποι όπως ο Charley Boorman, η εικαστικός Racheal Clegg και η αγωνιζόμενη Stephanie Bolam.

Τα βράδια τη σκυτάλη έπαιρνε η μουσική, με εμφανίσεις DJ και συγκροτημάτων που διατηρούν τον ιδιαίτερο, εναλλακτικό χαρακτήρα του Malle Mile.

Malle Mile

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της διοργάνωσης είναι και τα δημογραφικά της δεδομένα. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 35 ετών, μακριά από τον μέσο όρο των μοτοσυκλετιστών στη Βρετανία, που υπολογίζεται στα 54 χρόνια. Παράλληλα, το 31% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες, ποσοστό υπερτριπλάσιο από το αντίστοιχο 7-10% που καταγράφεται συνολικά στη βρετανική μοτοσυκλετιστική κοινότητα.

Με τη συνεχή προσθήκη νέων δραστηριοτήτων και τη φιλοσοφία ότι κάθε μοτοσυκλέτα και κάθε αναβάτης έχουν θέση στη διοργάνωση, το Malle Mile παραμένει ένα από τα πιο ξεχωριστά φεστιβάλ μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη.